รามอน ซัมเปโดร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
รามอน ซัมเปโดร
2014 A Ramón Sampedro. Praia das Furnas. Porto do Son. Galiza. Nacho Costa Beiro-F4.jpg
อนุสรณ์ระลึกถึงรามอน ซัมเปโดร
เกิดรามอน ซัมเปโดร คามัน (Ramón Sampedro Cameán)
05 มกราคม ค.ศ. 1943(1943-01-05)
ปอร์โตโดโซน, กาลีเซีย, ประเทศสเปน
เสียชีวิต12 มกราคม ค.ศ. 1998 (55 ปี)
บอยโร, กาลีเซีย, ประเทศสเปน
สาเหตุเสียชีวิต
ฆ่าตัวตายภายใต้ความช่วยเหลือของบุคคลอื่น
สัญชาติสเปน
อาชีพกะลาสี
มีชื่อเสียงจากกรณีสิทธิในการเสียชีวิต

รามอน ซัมเปโดร คามัน (สเปน: Ramón Sampedro Cameán; 5 มกราคม 1943 – 12 มกราคม 1998) เป็นกะ าสีและนักเขียนชาวสเปน ซัมเปโดรกลายเป็นอัมพาตร่างกายท่อนล่างตั้งแต่อายุ 25 ปี (เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 1968) หลังประสบอุบัติเหตุขณะดำน้ำ นับจากนั้นเป็นเวลาตลอด 29 ปี เขาพยายามต่อสู้เพื่อรับการฆ่าตัวตายภายใต้ความช่วยเหลือของแพทย์ (assisted suicide) จนกระทั่งเขาฆ่าตัวตายด้วยการรับพิษจากพอแทสเซียมไซยาไนด์ในปี 1998 ภายใต้ความช่วยเหลือของเพื่อนเขา

ซัมเปโดรวัยหนุ่มกระโดดน้ำลงจากหินใกล้กับบ้านเขาซึ่งอยู่ในหมู่บ้านชาวประมงในภูมิภาคกาลีเซียของสเปน[1] ศีรษะของเขาโหม่งเข้ากับแผ่นดินใต้น้ำอย่างรุนแรงเพราะความผิดพลาดในการประเมินความลึกของน้ำในขณะนั้น[1] จนได้รับบาดเจ็บที่ไขสันหลัง ส่งผลให้มีอาการอัมพาตตั้งแต่ใต้คอลงมา[1] ซัมเปโดรได้ยื่นเรื่องต่อศาลท้องถิ่นและศาลสูงของสเปน ไปจนถึงศาลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของคณะกรรมการยุโรป ในเมืองสตราสบูร์กเพื่อได้สิทธิ์ในการจบชีวิตตนเองโดยถูกต้องตามกฎหมาย[1] ภายใต้ความต้องการที่จะปลิดชีวิตตัวเองแต่ไม่สามารถกระทำการฆ่าตัวตายเองโดยปราศจากการช่วยเหลือจากบุคคลอื่นอันเนื่องมาจากภาวะอัมพาต

การเสียชีวิต[แก้]

แผ่นป้ายระลึกถึงการเสียชีวิตของซัมเปโดรในอัสฟูร์นัส (As Furnas)

ซัมเปโดรเสียชีวิตในวันที่ 12 มกราคม 1998 ในเมืองโบอีโร ประเทศสเปน ด้วยภาวะพิษจากพอแทสเซียมไซยาไนด์[2] หลายวันถัดมา รามอนา มาไนโร (Ramona Maneiro) ถูกจับกุมและคาดโทษความผิดฐานช่วยเหลือซัมเปโดรให้ฆ่าตัวตาย อย่างไรก็ตาม ซัมเปโดรวางแผนการฆ่าตัวตายโดยแบ่งขั้นตอนและการกระทำต่าง ๆ ย่อย ๆ ให้กับเพื่อนเขาและตัวเขาเอง ส่วนย่อยต่าง ๆ นี้เล็กมากจนทำให้ยากต่อการที่บุคคลที่เกี่ยวข้องจะถูกจับกุมได้ ท้ายที่สุดมาไนโรได้รับการปล่อยตัวเนื่องจากขาดหลักฐานเพียงพอ และไม่มีการติดตามสืบสวนใด ๆ ต่ออีก

เจ็ดปีต่อมา หลังอายุความหมดลง มาไนโรได้เปิดเผยกับรายการทอล์กโชว์หนึ่ง ยอมรับว่าตนช่วยเตรียมหลอดดื่มและเครื่องดิ่มผสมไซยาไนด์ให้กับซัมเปโดร รวมถึงเปิดวิดีโอที่อัดขณะซัมเปโดรกล่าวคำพูดสุดท้ายก่อนดื่มไซยาไนด์โดยที่เธอเป็นคนอัดวิดีโอนั้น รวมถึงเธอได้ปล่อยจดหมายเปิดผนึกว่าด้วยสิทธิในการตาย จนเกิดข้อถกเถียงในสังคมสเปนยุคนั้น และนำไปสู่การตั้งคณะกรรมการพิจารณาการุณยฆาตในรัฐสภาในปี 1999

งานเขียน[แก้]

ซัมเปโดรเขียนหนังสือที่เกี่ยวข้องกับกรณีสิทธิในการตายไว้สองเล่มสำคัญ คือ

  • Sampedro, Ramón (1996). Cartas desde el infierno [Letters From Hell] (ภาษาสเปน). Planeta. ISBN 978-84-08-05632-4.
  • Sampedro, Ramón (1998). Cando eu caia [When I Fall] (ภาษากาลิเซีย). Edicións Xerais. ISBN 978-84-8302-260-3.

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 Usher, Rod (26 January 1998). "Live and Let Die". Time. 151 (4). คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 28 June 2011.
  2. "A Suicide Tape on TV Inflames the Issue in Spain". The New York Times. The New York Times Company. 9 March 1998. สืบค้นเมื่อ 26 February 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ramón Sampedro