รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น สาย 1
หน้าตา
| รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น สาย 1 | |
|---|---|
| ข้อมูลทั่วไป | |
| เจ้าของ | เทศบาลนครอู่ฮั่น |
| ที่ตั้ง | อู่ฮั่น, ประเทศจีน |
| ปลายทาง |
|
| จำนวนสถานี | 25 |
| การดำเนินงาน | |
| รูปแบบ | รถไฟฟ้ายกระดับ |
| ระบบ | รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น |
| ผู้ดำเนินงาน | Wuhan Metro Group Co., Ltd. |
| ขบวนรถ | Chinese Type B |
| ผู้โดยสารต่อวัน | 396,000 คน (peak Dec 2011)[1][2] 210,000 คน (Daily 2011 Average)[3] |
| ประวัติ | |
| เปิดเมื่อ | 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 |
| ข้อมูลทางเทคนิค | |
| ระยะทาง | 28.87 km (17.94 mi) |
| จำนวนทางวิ่ง | 2 |
| รางกว้าง | 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) |
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น สาย 1 (จีน: 武汉地铁一号线) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในนครอู่ฮั่น ประเทศจีน เปิดให้บริการวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2004[4] ทำให้อู่ฮั่นเป็นเมืองที่ 5 ที่มีรถไฟฟ้า ถัดจาก รถไฟใต้ดินปักกิ่ง รถไฟใต้ดินเทียนจิน รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ และ รถไฟใต้ดินกว่างโจว[5] โดยก่อนหน้านี้ มีโครงการที่จะสร้างเป็นรถไฟฟ้ารางเบา เนื่องจากเป็นทางยกระดับ[6]
สถานี
[แก้]| สถานีตีเจี่ยว | 堤角 | เจียงอัน | |||
| สถานีซินหรง | 新荣 | Yangluo | |||
| สถานีตานสุ่ยฉือ | 丹水池 | ||||
| สถานีสฺวีโจวซินชวิน | 徐州新村 | ||||
| สถานีถนนเอ้อร์ชี | 二七路 | ||||
| สถานีถนนโถวเต้า | 头道街 | ||||
| สถานีหวงผู่ | 黄浦路 | 8 | |||
| สถานีถนนซานหยาง | 三阳路 | 7 | |||
| สถานีถนนต้าจื้อ | 大智路 | 6 | |||
| สถานีสฺวินหลี่เหมิน | 循礼门 | 2 | เจียงฮั่น | ||
| สถานีถนนโหย่วยี่ | 友谊路 | ||||
| สถานีลี่จื่อเป่ยลู่ | 利济北路 | เฉียวโข่ว | |||
| สถานีถนนฉงเหริน | 崇仁路 | ||||
| สถานีถนนเฉียวโข่ว | 硚口路 | ||||
| สถานีไท่ผิงหยาง | 太平洋 | ||||
| สถานีจงกวน | 宗关 | 3 | |||
| สถานีฮั่นซีอี้ลู่ | 汉西一路 | ||||
| สถานีกู่เถียนซื่อลู่ | 古田四路 | ||||
| สถานีกู่เถียนซันลู่ | 古田三路 | ||||
| สถานีกู่เถียนเอ้อร์ลู่ | 古田二路 | ||||
| สถานีกู่เถียนอี้ลู่ | 古田一路 | ||||
| สถานีโต้วลั่วโข่ว | 舵落口 | ||||
| สถานีเอ๋อโถววาน | 额头湾 | ตงซีหู | |||
| สถานีอู่หวันต้าเต้า | 五环大道 | ||||
| สถานีต่งอู๋ต้าเต้า | 东吴大道 | ||||
ล้อขับเคลื่อน
[แก้]| แบบ | ปีที่ผลิต | เส้นทางสาย | จำนวนคัน | การจัดเรียงขบวนรถ | ผู้ผลิต |
|---|---|---|---|---|---|
| แบบ B | ค.ศ. 200?-2004 | 1 | 48 | Tc+M+M+Tc | Changchun Railway Vehicles[7]。 |
| แบบ B | ค.ศ. 2010-2011 | 1 | 84 | Tc+M+M+Tc | Zhuzhou Electric Locomotive Co., Ltd.[8] |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "轻轨高峰发车间隔缩短半分钟". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-12-26. สืบค้นเมื่อ 2013-12-15.
- ↑ "武汉轻轨今迎第1亿名乘客" (ภาษาจีนตัวย่อ). 楚天都市报. 2011-04-09. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2013-04-10.
- ↑ "圣诞季成商家摇钱树". สืบค้นเมื่อ 2013-4-10.
{{cite web}}: ตรวจค่าวันที่ใน:|accessdate=(วิธีใช้)CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ (Chinese) "武汉轻轨今迎第1亿名乘客" 荆楚网-楚天都市报 เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Apr. 9, 2011
- ↑ (English) "Urbanrail--Wuhan เก็บถาวร 2010-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Apr. 9, 2011
- ↑ Wuhan, along with other three Chinese cities, has been the first batch to be approved to build so-called "light rail" system in China since 2000, see 2000年,国家批准长春、大连、武汉和重庆4个城市为首批轻轨建设示范城市。. However, Changchun built a true light-rail system, Dalian built a metro-style commuter rail system (and is referred to as "kuai-gui 快轨", not "qing-gui 轻轨"), and Chongqing opted for a monorail system, whereas Wuhan was the only one to build an elevated metro system. See "Urbanrail--Wuhan เก็บถาวร 2010-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and affiliated Wikipedia pages. See also a comment from He Jibin, an Urban Planning official from Wuhan Municipality: "Do not assume only underground lines are metro, Line 1 is also a type of metro..." (“不要认为地下的才是地铁,1号线也是地铁的一种方式……”何继斌开门见山地纠正概念,他是武汉市国土规划局交通市政处处长……) 李斐 (2012). "那些年,我们一起追的地铁". 大武汉. 148: 33. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-10-14. สืบค้นเมื่อ 2013-12-15.
{{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์|month=ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้) - ↑ changj (2009-10-27). "一号线一期工程车辆车体外表油漆涂装改造工程二次招标公告" (ภาษาจีนตัวย่อ). 武汉地铁. สืบค้นเมื่อ 2010-01-31.[ลิงก์เสียถาวร]
- ↑ "中国南车进入武汉地铁市场 株机公司中标84辆地铁" (ภาษาจีนตัวย่อ). 中国南车. 2008-11-17. สืบค้นเมื่อ 2010-01-31.[ลิงก์เสียถาวร]