ยุทธการที่เมมโหย่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ยุทธการที่เมมโหย่
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามจีน–พม่า
วันที่ มีนาคม พ.ศ. 2311
สถานที่ ใกล้ ปยีนอู้ลวีน, ราชอาณาจักรพม่า
ผลลัพธ์ ชัยชนะของพม่าอย่างเด็ดขาด
คู่ขัดแย้ง
อาณาจักรพม่า อาณาจักรชิง
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
อะแซหวุ่นกี้
มะฮาซีตู
หมิงรุ่ย  
กำลัง
ทหารราบ 10,000 นาย
ทหารม้า 2,000 นาย
ทหารราบและทหารม้า 30,000 นาย
กำลังพลสูญเสีย
เล็กน้อย 28,000 คนถูกสังหารหรือประหารชีวิตราว 5,000 คนถูกจับกุม

ยุทธการที่เมมโหย่ ต่อสู้ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2311 เป็นสงครามครั้งสุดท้ายและสิ้นสุดการบุกพม่าครั้งที่สามของจีนระหว่าง สงครามจีน–พม่า ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2310 จักรพรรดิเฉียนหลงสั่งการบุกรุกครั้งที่สามภายใต้คำสั่งของ หมิงรุ่ย พระราชบุตรเขยของพระองค์ด้วยกองกำลังจู่โจมที่แข็งแกร่ง 50,000 คน นำโดยทัพแปดกองธงหลังจากความล้มเหลวของกองธงเขียวและกองทหารชายแดนยูนนาน ทัพจีนประสบความสำเร็จจากการรุกรานที่เจาะลึกเข้าไปยังตอนกลางของพม่าและเอาชนะกองทัพหลักของพม่าที่ ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ[1] อย่างไรก็ตามทัพของหมิงรุ่ยสายเกินไปที่จะเข้าถึงอังวะ เนื่องจากกองกำลังเสริมของพม่าซึ่งกลับจากสยามได้เริ่มตีตัดเส้นทางเสบียงอาหารของชิง กองทัพจีนต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคเขตร้อนและผลกระทบของการสู้รบแบบกองโจร ทัพของหมิงรุ่ยถูกบังคับให้ต้องล่าถอย กองทัพพม่าภายใต้การนำของ อะแซหวุ่นกี้ ตามมาจับเขาได้ทันที่เมมโหย่หรือปัจจุบันคือ ปยีนอู้ลวีน และกำจัดกองกำลังเกือบทั้งหมดยกเว้นผู้รอดชีวิตเพียงไม่กี่คน[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Hall, Daniel George Edward. ((1960)). Burma (3rd ed.). London: Hutchinson Univ. Libr. ISBN 9781406735031. OCLC 251477020. Check date values in: |date= (help)
  2. Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London:: Frank Cass & Co. Ltd. pp. 255–257.