ข้ามไปเนื้อหา

ฟุตบอลโลกหญิง 2011

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
FIFA Women's World Cup 2011
FIFA Frauen-Weltmeisterschaft Deutschland 2011
Official logo
รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพGermany
วันที่26 June – 17 July
ทีม16 (จาก 6 สมาพันธ์)
สถานที่9 (ใน 9 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ ญี่ปุ่น (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ สหรัฐ
อันดับที่ 3 สวีเดน
อันดับที่ 4 ฝรั่งเศส
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน32
จำนวนประตู86 (2.69 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม845,751 (26,430 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุดประเทศญี่ปุ่น Homare Sawa
(5 goals)
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประเทศญี่ปุ่น Homare Sawa
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมสหรัฐอเมริกา Hope Solo
ผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมประเทศออสเตรเลีย Caitlin Foord
← 2007
2015 →

ฟุตบอลโลกหญิง 2011 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 6 จะถูกจัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของปี พ.ศ. 2554

ทีมชาติเยอรมนีได้รับสิทธิเข้าร่วมแข่งขันในฐานะเจ้าภาพ โดยอัตโนมัติ

การคัดเลือกเจ้าภาพ

[แก้]
ชาติเสนอตัวเป็นเจ้าภาพทั้งหมด 6 ชาติ

ฟุตบอลโลกหญิง 2011 มีชาติเสนอตัวเป็นเจ้าภาพทั้งหมด 6 ชาติ โดยเยอรมนีได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพและประกาศเมื่อ ตุลาคม 2550

การคัดเลือก

[แก้]

การแข่งขันรอบคัดเลือกเริ่มขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2553

ทีมที่ร่วมแข่งขัน

[แก้]
ประเทศที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
การแข่งขันวันที่สถานที่ทีมทีมที่ผ่านเข้ารอบ
เจ้าภาพ 1 เยอรมนี
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 201119–30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 จีน3 ออสเตรเลีย
 ญี่ปุ่น
 เกาหลีเหนือ
ฟุตบอลหญิงแอฟริกาแชมเปียนส์ชิพ 201031 ตุลาคม – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 แอฟริกาใต้2 อิเควทอเรียลกินี
 ไนจีเรีย
ฟุตบอลหญิงคอนคาเคฟแชมเปียนส์ชิพ 201028 ตุลาคม – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เม็กซิโก3 แคนาดา
 เม็กซิโก
 สหรัฐ†
ฟุตบอลหญิงโกปาอาเมริกา 20104-21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เอกวาดอร์2 บราซิล
 โคลอมเบีย
ฟุตบอลหญิงโอเชียเนียเนชั่นคัพ 201029 กันยายน – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 นิวซีแลนด์1 นิวซีแลนด์
รอบคัดเลือกฟุตบอลโลกหญิง ฟีฟ่า ยูฟ่า 2011รอบแบ่งกลุ่ม4 อังกฤษ
 ฝรั่งเศส
 นอร์เวย์
 สวีเดน
รวม20Field is Finalized

† – qualified via a play-off against Italy

สนามแข่งขัน

[แก้]
BerlinFrankfurtMönchengladbachSinsheim
Olympic StadiumCommerzbank-ArenaBorussia-ParkRhein-Neckar-Arena
Capacity: 73,680Capacity: 48,837Capacity: 45,860Capacity: 30,150
Leverkusen
ฟุตบอลโลกหญิง 2011 (เยอรมนี)
 Wolfsburg
BayArenaVolkswagen-Arena
Capacity: 29,708Capacity: 26,062
DresdenAugsburg
Glücksgas StadiumImpuls Arena
Capacity: 25,582Capacity: 24,661
Bochum
Ruhrstadion
Capacity: 20,556

รอบแบ่งกลุ่ม

[แก้]

Group A

[แก้]
Team Pld W D L GF GA GD Pts
 เยอรมนี 330073+49
 ฝรั่งเศส 320174+36
 ไนจีเรีย 310212−13
 แคนาดา 300317−60
ไนจีเรีย 0–1 ฝรั่งเศส
Report Delie 56'
ผู้ชม: 25,475
ผู้ตัดสิน: Kari Seitz (United States)[1]
เยอรมนี 2–1 แคนาดา
Garefrekes 10'
Okoyino da Mbabi 42'		 Report Sinclair 82'
ผู้ชม: 73,680
ผู้ตัดสิน: Jacqui Melksham (Australia)[1]
แคนาดา 0–4 ฝรั่งเศส
Report Thiney 24', 60'
Abily 66'
Thomis 83'
ผู้ชม: 16,591
ผู้ตัดสิน: Etsuko Fukano (Japan)[2]
เยอรมนี 1–0 ไนจีเรีย
Laudehr 54' Report
ผู้ชม: 48,817
ผู้ตัดสิน: Cha Sung Mi (Korea Republic)[2]
แคนาดา 0–1 ไนจีเรีย
Report Nkwocha 84'
ผู้ชม: 13,638
ผู้ตัดสิน: Finau Vulivuli (Fiji)[3]

Group B

[แก้]
Team Pld W D L GF GA GD Pts
 อังกฤษ 321052+37
 ญี่ปุ่น 320163+36
 เม็กซิโก 302137−42
 นิวซีแลนด์ 301246−21
ญี่ปุ่น 2–1 นิวซีแลนด์
Nagasato 6'
Miyama 68'		 Report Hearn 12'
ผู้ชม: 12,538
ผู้ตัดสิน: Kirsi Heikkinen (Finland)[1]
เม็กซิโก 1–1 อังกฤษ
Ocampo 33' Report Williams 21'
ผู้ชม: 18,702
ผู้ตัดสิน: Silvia Reyes (Peru)[1]
ญี่ปุ่น 4–0 เม็กซิโก
Sawa 13', 39', 80'
Ohno 15'		 Report
ผู้ชม: 22,291
ผู้ตัดสิน: Christina W. Pedersen (Norway)[2]
นิวซีแลนด์ 1–2 อังกฤษ
Gregorius 18' Report J. Scott 63'
Clarke 81'
ผู้ชม: 19,110
ผู้ตัดสิน: Therese Neguel (Cameroon)[2]
อังกฤษ 2–0 ญี่ปุ่น
E. White 15'
Yankey 66'		 Report
ผู้ชม: 20,777
ผู้ตัดสิน: Carol Anne Chenard (Canada)[3]
นิวซีแลนด์ 2–2 เม็กซิโก
Smith 90'
Wilkinson 90+4'		 Report Mayor 2'
Domínguez 29'
ผู้ชม: 20,451
ผู้ตัดสิน: Jenny Palmqvist (Sweden)[3]

Group C

[แก้]
Team Pld W D L GF GA GD Pts
 สวีเดน 330041+39
 สหรัฐ 320162+46
 เกาหลีเหนือ 301203−31
 โคลอมเบีย 301204−41
โคลอมเบีย 0–1 สวีเดน
Report Landström 57'
ผู้ชม: 21,106
ผู้ตัดสิน: Carol Anne Chenard (Canada)[1]
สหรัฐ 2–0 เกาหลีเหนือ
Cheney 54'
Buehler 76'		 Report
ผู้ชม: 21,859
ผู้ตัดสิน: Bibiana Steinhaus (Germany)[1]
เกาหลีเหนือ 0–1 สวีเดน
Report Dahlkvist 64'
ผู้ชม: 23,768
ผู้ตัดสิน: Estela Álvarez (Argentina)[2]
สหรัฐ 3–0 โคลอมเบีย
O'Reilly 12'
Rapinoe 50'
Lloyd 57'		 Report
ผู้ชม: 25,475
ผู้ตัดสิน: Dagmar Damková (Czech Republic)[2]
สวีเดน 2–1 สหรัฐ
Dahlkvist 16' (ลูกโทษ)
Fischer 35'		 Report Wambach 67'
ผู้ชม: 23,468
ผู้ตัดสิน: Etsuko Fukano (Japan)[3]
เกาหลีเหนือ 0–0 โคลอมเบีย
Report
ผู้ชม: 7,805
ผู้ตัดสิน: Christina W. Pedersen (Norway)[3]

Group D

[แก้]
Team Pld W D L GF GA GD Pts
 บราซิล 330070+79
 ออสเตรเลีย 320154+16
 นอร์เวย์ 310225−33
 อิเควทอเรียลกินี 300327−50
บราซิล 1–0 ออสเตรเลีย
Rosana 54' Report
ผู้ชม: 27,258
ผู้ตัดสิน: Jenny Palmqvist (Sweden)[1]
บราซิล 3–0 นอร์เวย์
Marta 22', 48'
Rosana 46'		 Report
ผู้ชม: 26,067
ผู้ตัดสิน: Kari Seitz (United States)[2]
ออสเตรเลีย 2–1 นอร์เวย์
Simon 57', 87' Report Thorsnes 56'
ผู้ชม: 18,474
ผู้ตัดสิน: Estela Álvarez (Argentina)[3]

รอบแพ้คัดออก

[แก้]
รอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ รอบชิงชนะเลิศ
                   
9 July — Wolfsburg        
  เยอรมนี  0
13 July — Frankfurt
  ญี่ปุ่น (a.e.t.)  1  
  ญี่ปุ่น  3
10 July — Augsburg
    สวีเดน  1  
  สวีเดน  3
17 July — Frankfurt
  ออสเตรเลีย  1  
  ญี่ปุ่น (pen.)  2 (3)
9 July — Leverkusen
    สหรัฐ  2 (1)
  อังกฤษ  1 (3)
13 July — Mönchengladbach
  ฝรั่งเศส (pen.)  1 (4)  
  ฝรั่งเศส  1 ชิงอันดับที่ 3
10 July — Dresden
    สหรัฐ  3  
  บราซิล  2 (3)   สวีเดน  2
  สหรัฐ (pen.)  2 (5)     ฝรั่งเศส  1
16 July — Sinsheim

รอบก่อนรองชนะเลิศ

[แก้]
สวีเดน 3–1 ออสเตรเลีย
Sjögran 10'
Dahlkvist 16'
Schelin 52'		 Report Perry 40'
ผู้ชม: 24,605
ผู้ตัดสิน: Silvia Reyes (Peru)[4]

รอบรองชนะเลิศ

[แก้]
ฝรั่งเศส 1–3 สหรัฐ
Bompastor 55' Report Cheney 9'
Wambach 79'
Morgan 82'
ผู้ชม: 25,676
ผู้ตัดสิน: Kirsi Heikkinen (Finland)[5]
ญี่ปุ่น 3–1 สวีเดน
Kawasumi 19', 64'
Sawa 60'		 Report Öqvist 10'
ผู้ชม: 45,434
ผู้ตัดสิน: Carol Anne Chenard (Canada)[5]

รอบชิงอันดับที่ 3

[แก้]
สวีเดน 2–1 ฝรั่งเศส
Schelin 29'
Hammarström 82'		 Report Thomis 56'
ผู้ชม: 25,515
ผู้ตัดสิน: Kari Seitz (United States)[6]

รอบชิงชนะเลิศ

[แก้]

ผลการแข่งขัน

[แก้]
 ผู้ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 

ญี่ปุ่น
สมัยที่ 1

รางวัลนักเตะยอดเยี่ยม (ลูกบอลทองคำ)

[แก้]
ลูกบอลทองคำ ลูกบอลเงิน ลูกบอลทองแดง
ประเทศญี่ปุ่น Homare Sawa สหรัฐอเมริกา Abby Wambach สหรัฐอเมริกา Hope Solo

รางวัลผู้ทำประตูยอดเยี่ยม (รองเท้าทองคำ)

[แก้]
รองเท้าทองคำ รองเท้าเงิน รองเท้าทองแดง
ประเทศญี่ปุ่น Homare Sawa ประเทศบราซิล Marta สหรัฐอเมริกา Abby Wambach

Other awards

[แก้]
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม ผู้เล่นดาวรุ่ง รางวัลฟีฟ่าแฟร์เพลย์
สหรัฐอเมริกา Hope Solo ประเทศออสเตรเลีย Caitlin Foord ประเทศญี่ปุ่น Japan

ทีมรวมดาว

[แก้]
Goalkeepers Defenders Midfielders Forwards

ประเทศญี่ปุ่น Ayumi Kaihori
สหรัฐอเมริกา Hope Solo

ประเทศออสเตรเลีย Elise Kellond-Knight
ประเทศบราซิล Érika
ประเทศอังกฤษ Alex Scott
ประเทศฝรั่งเศส Sonia Bompastor
ประเทศฝรั่งเศส Laura Georges
ประเทศเยอรมนี Saskia Bartusiak

ประเทศอังกฤษ Jill Scott
ประเทศอิเควทอเรียลกินี Genoveva Añonma
ประเทศฝรั่งเศส Louisa Nécib
ประเทศญี่ปุ่น Aya Miyama
ประเทศญี่ปุ่น Shinobu Ohno
ประเทศญี่ปุ่น Homare Sawa
ประเทศเยอรมนี Kerstin Garefrekes
ประเทศสวีเดน Caroline Seger
สหรัฐอเมริกา Shannon Boxx
สหรัฐอเมริกา Lauren Cheney

ประเทศบราซิล Marta
ประเทศสวีเดน Lotta Schelin
สหรัฐอเมริกา Abby Wambach

รางวัล

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Schiedsrichterinnen für die Spiele 1 bis 8 benannt". FIFA. 24 June 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-03. สืบค้นเมื่อ 24 June 2011.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Schiedsrichterinnen für die Spiele 9 bis 16 benannt". FIFA. 28 June 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-03. สืบค้นเมื่อ 28 June 2011.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Bibiana Steinhaus pfeift Äquatorial-Guinea gegen Brasilien". dfb.de. 4 July 2011. สืบค้นเมื่อ 4 July 2011.
  4. 1 2 3 4 "Mexikanerin Alvarado leitet deutsches Viertelfinale". dfb.de. 8 July 2011. สืบค้นเมื่อ 8 July 2011.
  5. 1 2 "FIFA Women's World Cup 2011 – Semi-finals". refereeingworld.blogspot.com. 11 July 2011. สืบค้นเมื่อ 11 July 2011.
  6. ↑ "FIFA Women's World Cup 2011 – Third Place Match: Seitz (USA)". refereeingworld.blogspot.com. 14 July 2011. สืบค้นเมื่อ 14 July 2011.
  7. ↑ "FIFA Women's World Cup Final 2011: Steinhaus (GER)". refereeingworld.blogspot.com. 15 July 2011. สืบค้นเมื่อ 15 July 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ฟุตบอลโลกหญิง_2011&oldid=12760731"