พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
Partai Demokrasi Indonesia Perjuangan
ประธานาธิบดีอินโดนีเซียโจโก วีโดโด
ประธานหญิงเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี
เลขาธิการฮัสโต กริสตียันโต
คำขวัญพรรคพรรคของวง จีลิก (อินโดนีเซีย: Partainya wong cilik)
แยกจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
ที่ทำการพรรคจาการ์ตา
อุดมการณ์ปัญจศีล
ลัทธิมาร์แฮน[1]
ชาตินิยมทางเศรษฐกิจ[2]
ชาตินิยม[2]
ลัทธิอิงสามัญชน[2]
กลุ่มระดับสากลProgressive Alliance[3]
สภาเสรีภาพและประชาธิปไตยแห่งเอเชีย
เว็บไซต์
pdiperjuangan.id/

พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย – การต่อสู้ (Indonesian Democratic Party – Struggle) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย นำโดยเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดีของอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2544 – 2547 แนวคิดหลักของพรรคคือปัญจศีล

จุดกำเนิด[แก้]

ในการประชุมระดับชาติ พ.ศ. 2536 เมกาวตี ซูการ์โนปุตรีได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียซึ่งเป็นพรรคการเมืองในยุคระเบียบใหม่ การเลือกตั้งนี้ไม่เป็นที่ยอมรับของรัฐบาล และยังพยายามผลักดัน บูดี อาร์โยโน คู่แข่งให้เป็นหัวหน้าพรรค การประชุมครั้งพิเศษถูกจัดขึ้นในที่ๆรัฐบาลคาดหวังว่าอาร์โยโนจะได้รับเลือก แต่เมกาวตีชนะอีกครั้ง

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 มีการประชุมระดับชาติอีกครั้งที่เมดาน ซึ่งเมกาวตีไม่ได้รับเชิญ มีกลุ่มที่ต่อต้านเมกาวตีและผู้ที่รัฐบาลสนับสนุนคือสุรยาดีได้รับการเลือกตั้งเป็นหัวหน้าพรรค เมกาวตีประกาศไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งและแสดงตนเป็นผู้นำพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียที่ถูกต้อง ตอนเช้าของวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 สุรยาดีเดินทางกลับมายังสำนักงานพรรคที่จาการ์ตา กลุ่มผู้สนับสนุนสุรยาดีเข้าบุกยึดสำนักงานใหญ่และปะทะกับผู้สนับสนุนเมกาวตีที่ตั้งหลักอยู่ที่นั่นตั้งแต่มีการประชุมที่เมดาน ทำให้เกิดการจลาจลขึ้นในที่สุด

พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียถูกแบ่งเป็นสองส่วนคือกลุ่มของเมกาวตีและกลุ่มของสุรยาดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2540 กลุ่มของเมกาวตีหันไปสนับสนุนพรรคสหพัฒนาการทำให้พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียได้คะแนนเสียงเพียง 3% เมื่อซูฮาร์โตหมดอำนาจ การควบคุมจำนวนพรรคการเมืองสิ้นสุดลง กลุ่มของเมกาวตีได้แยกออกมาตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้โดยเมกาวตีเป็นหัวหน้าพรรค

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2542[แก้]

พรรคนี้ได้คะแนน 33% ซึ่งได้คะแนนสูงสุดแต่ไม่ได้เสียงข้างมากอย่างแท้จริง เพราะไม่ได้เป็นแนวร่วมกับพรรคการเมืองใด ในครั้งแรกตัวเลือกแข่งขันเป็นประธานาธิบดีมีเมกาวตีและฮาบิบี แต่ต่อมา ฮาบิบีถอนตัวและโกลการ์หันไปสนับสนุนอับดุลเราะห์มาน วาฮีด ทำให้วาฮิดได้เป็นประธานาธิบดี เมกาวตีประท้วงแต่ไม่สำเร็จ เธอได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดี ต่อมา วาฮิดถูกสภาถอดถอนในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2544 เมกาวตีในฐานะรองประธานาธิบดีได้เป็นประธานาธิบดีแทน

ความแตกแยกภายในพรรค[แก้]

ได้เกิดความแตกแยกขึ้นในพรรคหลังจากที่เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดี โดยมีสมาชิกแยกตัวออกไปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 สุขมวตี ซูการ์โนปุตรีได้ก่อตั้งพรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย ส่วนรัชมวตี ซูการ์โนปุตรีก่อตั้งพรรคผู้บุกเบิกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2547[แก้]

พรรคนี้ได้คะแนนเสียงเพียง 18.5%[5] และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคได้คะแนนเสียง 14%[6][7]และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีอีกเช่นกัน

อ้างอิง[แก้]

  1. https://www.neliti.com/id/publications/295078/ideologi-dan-partai-politik-menakar-ideologi-politik-marhaenisme-di-pdip-sosiali. Missing or empty |title= (help)
  2. 2.0 2.1 2.2 Bulkin, Nadia (24 October 2013). "Indonesia's Political Parties". Carnegie Endowment for International Peace. สืบค้นเมื่อ 1 August 2019.
  3. "Parties & Organisations". Progressive Alliance. สืบค้นเมื่อ 9 November 2018.
  4. Indonesia Electoral, Political Parties Laws and Regulations Handbook - Strategic Information, Regulations, Procedures. June 2015. ISBN 9781514517017.
  5. [1]
  6. Indonesian General Election Commission website Official Election Results
  7. Indonesian General Election Commission website KPU Ubah Perolehan Kursi Parpol di DPR (KPU Changes Allocations of Parties' seats in the DPR (15 May 2009)) Access date 24 May 2009 (อินโดนีเซีย)