พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
ประธานาธิบดีอินโดนีเซียโจโก วีโดโด
ประธานหญิงเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี
เลขาธิการฮัสโต กริสตียันโต
คำขวัญพรรคของวง จีลิก (อินโดนีเซีย: Partainya wong cilik)
แยกจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
ที่ทำการจาการ์ตา
อุดมการณ์ปัญจศีล
ลัทธิมาร์แฮน[1]
ชาตินิยมทางเศรษฐกิจ[2]
ชาตินิยม[2]
ลัทธิอิงสามัญชน[2]
กลุ่มระดับสากลProgressive Alliance[3]
สภาเสรีภาพและประชาธิปไตยแห่งเอเชีย
เว็บไซต์
pdiperjuangan.id/

พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย – การต่อสู้ (Indonesian Democratic Party – Struggle) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย นำโดยเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดีของอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2544 – 2547 แนวคิดหลักของพรรคคือปัญจศีล

จุดกำเนิด[แก้]

ในการประชุมระดับชาติ พ.ศ. 2536 เมกาวตี ซูการ์โนปุตรีได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียซึ่งเป็นพรรคการเมืองในยุคระเบียบใหม่ การเลือกตั้งนี้ไม่เป็นที่ยอมรับของรัฐบาล และยังพยายามผลักดัน บูดี อาร์โยโน คู่แข่งให้เป็นหัวหน้าพรรค การประชุมครั้งพิเศษถูกจัดขึ้นในที่ๆรัฐบาลคาดหวังว่าอาร์โยโนจะได้รับเลือก แต่เมกาวตีชนะอีกครั้ง

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 มีการประชุมระดับชาติอีกครั้งที่เมดาน ซึ่งเมกาวตีไม่ได้รับเชิญ มีกลุ่มที่ต่อต้านเมกาวตีและผู้ที่รัฐบาลสนับสนุนคือสุรยาดีได้รับการเลือกตั้งเป็นหัวหน้าพรรค เมกาวตีประกาศไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งและแสดงตนเป็นผู้นำพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียที่ถูกต้อง ตอนเช้าของวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 สุรยาดีเดินทางกลับมายังสำนักงานพรรคที่จาการ์ตา กลุ่มผู้สนับสนุนสุรยาดีเข้าบุกยึดสำนักงานใหญ่และปะทะกับผู้สนับสนุนเมกาวตีที่ตั้งหลักอยู่ที่นั่นตั้งแต่มีการประชุมที่เมดาน ทำให้เกิดการจลาจลขึ้นในที่สุด

พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียถูกแบ่งเป็นสองส่วนคือกลุ่มของเมกาวตีและกลุ่มของสุรยาดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2540 กลุ่มของเมกาวตีหันไปสนับสนุนพรรคสหพัฒนาการทำให้พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียได้คะแนนเสียงเพียง 3% เมื่อซูฮาร์โตหมดอำนาจ การควบคุมจำนวนพรรคการเมืองสิ้นสุดลง กลุ่มของเมกาวตีได้แยกออกมาตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้โดยเมกาวตีเป็นหัวหน้าพรรค

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2542[แก้]

พรรคนี้ได้คะแนน 33% ซึ่งได้คะแนนสูงสุดแต่ไม่ได้เสียงข้างมากอย่างแท้จริง เพราะไม่ได้เป็นแนวร่วมกับพรรคการเมืองใด ในครั้งแรกตัวเลือกแข่งขันเป็นประธานาธิบดีมีเมกาวตีและฮาบิบี แต่ต่อมา ฮาบิบีถอนตัวและโกลการ์หันไปสนับสนุนอับดุลเราะห์มาน วาฮีด ทำให้วาฮิดได้เป็นประธานาธิบดี เมกาวตีประท้วงแต่ไม่สำเร็จ เธอได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดี ต่อมา วาฮิดถูกสภาถอดถอนในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2544 เมกาวตีในฐานะรองประธานาธิบดีได้เป็นประธานาธิบดีแทน

ความแตกแยกภายในพรรค[แก้]

ได้เกิดความแตกแยกขึ้นในพรรคหลังจากที่เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดี โดยมีสมาชิกแยกตัวออกไปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 สุขมวตี ซูการ์โนปุตรีได้ก่อตั้งพรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย ส่วนรัชมวตี ซูการ์โนปุตรีก่อตั้งพรรคผู้บุกเบิกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2547[แก้]

พรรคนี้ได้คะแนนเสียงเพียง 18.5%[5] และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคได้คะแนนเสียง 14%[6][7]และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีอีกเช่นกัน

อ้างอิง[แก้]

  1. https://www.neliti.com/id/publications/295078/ideologi-dan-partai-politik-menakar-ideologi-politik-marhaenisme-di-pdip-sosiali. Missing or empty |title= (help)
  2. 2.0 2.1 2.2 Bulkin, Nadia (24 October 2013). "Indonesia's Political Parties". Carnegie Endowment for International Peace. สืบค้นเมื่อ 1 August 2019.
  3. "Parties & Organisations". Progressive Alliance. สืบค้นเมื่อ 9 November 2018.
  4. Indonesia Electoral, Political Parties Laws and Regulations Handbook - Strategic Information, Regulations, Procedures. June 2015. ISBN 9781514517017.
  5. [1]
  6. Indonesian General Election Commission website[ลิงก์เสีย] Official Election Results
  7. Indonesian General Election Commission website KPU Ubah Perolehan Kursi Parpol di DPR (KPU Changes Allocations of Parties' seats in the DPR (15 May 2009)) Archived 2014-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Access date 24 May 2009 (อินโดนีเซีย)