ผู้ใช้:JMKTIN/ทดลองเขียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ตอน (2019)[แก้]

รายชื่อตอนในปี 2019 (ตอนที่ 1–26)
ตอน วันออกอากาศ รอบ # ผู้เล่นรับเชิญ ทีม[a] คำหลัก ผู้ถูกจับ[b] เงินรางวัล ผล
1 16 มีนาคม 1 อัน ยู-จิน (ไอซ์วัน) ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ชัง โด-ย็อน
ซึงกวัน
ชเว เย-นา
ทีมจริงใจ:
ช็อง ฮย็อง-ดน
คิม จง-มิน
อี ซัง-ย็อบ
เจบี
อัน ยู-จิน
กีฬาสี
(운동회)
ซึงกวัน
ช็อง ฮย็อง-ดน
คิม จง-มิน
อี ซัง-ย็อบ
ทีมซื่อสัตย์: ₩0
ทีมจริงใจ: ₩0
มาเฟีย: ₩9,000,000
มาเฟียชนะ
ชเว เย-นาไม่ถูกจับ
2 23 มีนาคม
3 30 มีนาคม 2 ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ชัง โด-ย็อน
อัน ยู-จิน
ทีมจริงใจ:
คิม จง-มิน
อี ซัง-ย็อบ
เจบี
ซึงกวัน
ชเว เย-นา
ไดเอต
(다이어트)
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซู-กึน
คิม จง-มิน
เจบี[c]
ซึงกวัน[c]
ทีมซื่อสัตย์: ₩3,000,000[d]
ทีมจริงใจ: ₩6,000,000[e]
มาเฟีย: ₩0
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
4 6 เมษายน
5 13 เมษายน 3 ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
คิม จง-มิน
ชัง โด-ย็อน
ฮัน โบ-รึม
เจบี
ทีมจริงใจ:
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซัง-ย็อบ
ซึงกวัน
ชเว เย-นา
เกาะเชจู
(제주도)
ชัง โด-ย็อน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮัน โบ-รึม
ทีมซื่อสัตย์: ₩3,000,000[e]
ทีมจริงใจ: ₩6,000,000[d]
มาเฟีย: ₩0
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
6 20 เมษายน
7 27 เมษายน 4 เดฟคอนน์
ชยอนู (มอนสตาเอ็กซ์)
ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ชเว เย-นา
เดฟคอนน์
ชยอนู
ทีมจริงใจ:
ช็อง ฮย็อง-ดน
คิม จง-มิน
อี ซัง-ย็อบ
ชัง โด-ย็อน
ฮัน โบ-รึม
วันครอบครัว
(어버이날)
อี ซัง-ย็อบ
ชเว เย-นา
ฮัน โบ-รึม
ชยอนู
ทีมซื่อสัตย์: ₩0
ทีมจริงใจ: ₩0
มาเฟีย: ₩9,000,000[f]
มาเฟียชนะ
คิม จง-มินไม่ถูกจับ
8 4 พฤษภาคม
9 11 พฤษภาคม 5 ก็อตเซเวน (มาร์ก, แบมแบม) ทีมซื่อสัตย์:
คิม จง-มิน
อี ซัง-ย็อบ
ชัง โด-ย็อน
ชเว เย-นา
มาร์ก
ทีมจริงใจ:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ฮัน โบ-รึม
แบมแบม
ถ่ายทอดสด
(생방송)
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮัน โบ-รึม
ชัง โด-ย็อน
ทีมซื่อสัตย์: ₩4,000,000[d]
ทีมจริงใจ: ₩5,000,000[e]
มาเฟีย: ₩0
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
10 18 พฤษภาคม
11 25 พฤษภาคม 6 จ็องฮัน (เซเวนทีน)
เซจ็อง (คูกูดัน)
ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ชัง โด-ย็อน
ฮัน โบ-รึม
เซจ็อง
ทีมจริงใจ:
คิม จง-มิน
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซัง-ย็อบ
ซึงกวัน
จ็องฮัน
วันหยุด
(방학)
ซึงกวัน
ฮัน โบ-รึม
ช็อง ฮย็อง-ดน
เซจ็อง
ทีมซื่อสัตย์: ₩4,000,000[e]
ทีมจริงใจ: ₩5,000,000[d]
มาเฟีย: ₩0
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
12 1 มิถุนายน
13 8 มิถุนายน 7 จูอี (โมโมแลนด์) ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ชัง โด-ย็อน
ชเว เย-นา
จูอี
ทีมจริงใจ:
ช็อง ฮย็อง-ดน
อี ซัง-ย็อบ
ฮัน โบ-รึม
เจบี
ซึงกวัน
งานนอกเวลา
(아르바이트)
อี ซู-กึน
ซึงกวัน
ฮัน โบ-รึม
จูอี
ทีมซื่อสัตย์: ₩0
ทีมจริงใจ: ₩0
มาเฟีย: ₩9,000,000[f]
มาเฟียชนะ
ฮวัง เจ-ซ็องไม่ถูกจับ
14 15 มิถุนายน
ตอน วันออกอากาศ รอบ # ผู้เล่นรับเชิญ ทีม[a] คำหลัก การใช้มาเฟียเดทโนต ผู้ถูกจับ[b][g] เงินรางวัล ผล
15 22 มิถุนายน 8 เรดเวลเวต (ซึลกี, จอย) ทีมซื่อสัตย์:
ช็อง ฮย็อง-ดน
คิม จง-มิน
ชัง โด-ย็อน
ซึงกวัน
ซึลกี
จอย
ทีมจริงใจ:
อี ซู-กึน
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซัง-ย็อบ
ฮัน โบ-รึม
เจบี
ชเว เย-นา
บ้านเกิด
(고향)
คิม จง-มิน เจบี
ช็อง ฮย็อง-ดน
ชเว เย-นา
ซึลกี
ทีมซื่อสัตย์: ₩6,000,000[d]
ทีมจริงใจ: ₩3,000,000[h]
มาเฟีย: ₩0
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
16 29 มิถุนายน
17 6 กรกฎาคม 9 พัก ฮา-ซัน
จินย็อง (ก็อตเซเวน)
ชัง กยู-รี (ฟรอมิสไนน์)
ทีมซื่อสัตย์:
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซัง-ย็อบ
ชัง โด-ย็อน
เจบี
จินย็อง
ชัง กยู-รี
ทีมจริงใจ:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
คิม จง-มิน
ฮัน โบ-รึม
ชเว เย-นา
พัก ฮา-ซัน
งานอดิเรก
(취미)
อี ซู-กึน คิม จง-มิน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ช็อง ฮย็อง-ดน
อี ซัง-ย็อบ[c]
พัก ฮา-ซัน[c]
ทีมซื่อสัตย์: ₩0
ทีมจริงใจ: ₩0
มาเฟีย: ₩9,000,000[f]
มาเฟียชนะ
ชัง โด-ย็อนไม่ถูกจับ
18 13 กรกฎาคม
19 20 กรกฎาคม 10 ชัง ซู-ว็อน (เชคส์กีส์)
วินเนอร์ (คิม จิน-อู, ซง มิน-โฮ)
ฮา ซ็อง-อุน (ฮอตช็อต)
ทีมซื่อสัตย์:
คิม จง-มิน
ชัง โด-ย็อน
ซึงกวัน
ชัง ซู-ว็อน
คิม จิน-อู
ซง มิน-โฮ
ทีมจริงใจ:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซัง-ย็อบ
ฮัน โบ-รึม
ฮา ซ็อง-อุน
เทรนด์
(유행)
ฮา ซ็อง-อุน อี ซัง-ย็อบ
คิม จิน-อู
ฮวัง เจ-ซ็อง
ฮัน โบ-รึม[c]
ชัง โด-ย็อน[c]
ทีมซื่อสัตย์: ₩3,000,000[d]
ทีมจริงใจ: ₩6,000,000[h]
มาเฟีย: ₩0
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
20 27 กรกฎาคม
21 3 สิงหาคม 11 อิทจี ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซัง-ย็อบ
ชัง โด-ย็อน
Lia
ทีมจริงใจ:
คิม จง-มิน
ชเว เย-นา
เยจี
รยูจิน
แชรย็อง
ยูนา
วันเสาร์
(토요일)
แชรย็อง อี ซัง-ย็อบ
คิม จง-มิน
ชเว เย-นา
ยูนา
ทีมซื่อสัตย์: ₩4,000,000[h]
ทีมจริงใจ: ₩5,000,000[d]
มาเฟีย: ₩0
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
22 10 สิงหาคม
23 17 สิงหาคม 12 อี จิน-โฮ
ฮวัง กวัง-ฮี (เจอา)
วีกิมีกิ (ชเว ยู-จ็อง, คิม โด-ย็อน)
ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
คิม จง-มิน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ฮัน โบ-รึม
อี จิน-โฮ
ทีมจริงใจ:
อี ซัง-ย็อบ
ชัง โด-ย็อน
เจบี
ฮวัง กวัง-ฮี
ชเว ยู-จ็อง
คิม โด-ย็อน
ตลาด
(시장)
อี ซู-กึน อี จิน-โฮ
ชเว ยู-จ็อง
ฮวัง กวัง-ฮี
ฮัน โบ-รึม
ทีมซื่อสัตย์: ₩0
ทีมจริงใจ: ₩0
มาเฟีย: ₩9,000,000[f]
มาเฟียชนะ
คิม โด-ย็อนไม่ถูกจับ
24 24 สิงหาคม
25 31 สิงหาคม 13 ฮา ซ็อง-อุน (ฮอตช็อต)[i]
เอ็กซ์วัน (คิม อู-ซ็อก, คิม โย-ฮัน, ซง ฮย็อง-จุน)
ทีมซื่อสัตย์:
คิม จง-มิน
ชัง โด-ย็อน
ซึงกวัน
ฮา ซ็อง-อุน
คิม อู-ซ็อก
ซง ฮย็อง-จุน
ทีมจริงใจ:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ฮวัง เจ-ซ็อง
อี ซัง-ย็อบ
ฮัน โบ-รึม
คิม โย-ฮัน
โซล
(서울)
ฮวัง เจ-ซ็อง
คิม จง-มิน
ซึงกวัน[j]
ซง ฮย็อง-จุน[j]
คิม อู-ซ็อก[j]
นักโทษชั้นดีชนะ
จับมาเฟียได้ทุกคน
26 7 กันยายน 14 คิม ดง-ฮย็อน
มุน เซ-ยุน
อี จิน-โฮ
ฮา ซ็อง-อุน (ฮอตช็อต)[i]
เซเวนทีน (โฮชี, เวอร์นัน)
ทีมซื่อสัตย์:
อี ซู-กึน
ช็อง ฮย็อง-ดน
อี ซัง-ย็อบ
ซึงกวัน
อี จิน-โฮ
โฮชี
เวอร์นัน
ทีมจริงใจ:
คิม จง-มิน
ฮวัง เจ-ซ็อง
ชัง โด-ย็อน
ฮัน โบ-รึม
คิม ดง-ฮย็อน
มุน เซ-ยุน
ฮา ซ็อง-อุน
แพ็กเกจทัวร์
(패키지 여행)
อี ซัง-ย็อบ
เวอร์นัน
ฮา ซ็อง-อุน
มุน เซ-ยุน
ช็อง ฮย็อง-ดน
ทีมซื่อสัตย์: ₩0
ทีมจริงใจ: ₩0
มาเฟีย: ₩9,000,000[f]
มาเฟียชนะ
ซึงกวันและคิม ดง-ฮย็อนไม่ถูกจับ

Ownership and finances[แก้]

Originally funded by the Lancashire and Yorkshire Railway Company, the club became a limited company in 1892 and sold shares to local supporters for £1 via an application form.[1] In 1902, majority ownership passed to the four local businessmen who invested £500 to save the club from bankruptcy, including future club president John Henry Davies.[1] After his death in 1927, the club faced bankruptcy yet again, but was saved in December 1931 by James W. Gibson, who assumed control of the club after an investment of £2,000.[2] Gibson promoted his son, Alan, to the board in 1948,[3] but died three years later; the Gibson family retained ownership of the club through James' wife, Lillian,[4] but the position of chairman passed to former player Harold Hardman.[5]

Promoted to the board a few days after the Munich air disaster, Louis Edwards, a friend of Matt Busby, began acquiring shares in the club; for an investment of approximately £40,000, he accumulated a 54 per cent shareholding and took control in January 1964.[6] When Lillian Gibson died in January 1971, her shares passed to Alan Gibson who sold a percentage of his shares to Louis Edwards' son, Martin, in 1978; Martin Edwards went on to become chairman upon his father's death in 1980.[7] Media tycoon Robert Maxwell attempted to buy the club in 1984, but did not meet Edwards' asking price.[7] In 1989, chairman Martin Edwards attempted to sell the club to Michael Knighton for £20 million, but the sale fell through and Knighton joined the board of directors instead.[7]

Manchester United was floated on the stock market in June 1991 (raising £6.7 million),[8] and received yet another takeover bid in 1998, this time from Rupert Murdoch's British Sky Broadcasting Corporation. This resulted in the formation of Shareholders United Against Murdoch – now the Manchester United Supporters' Trust – who encouraged supporters to buy shares in the club in an attempt to block any hostile takeover. The Manchester United board accepted a £623 million offer,[9] but the takeover was blocked by the Monopolies and Mergers Commission at the final hurdle in April 1999.[10] A few years later, a power struggle emerged between the club's manager, Alex Ferguson, and his horse-racing partners, John Magnier and J. P. McManus, who had gradually become the majority shareholders. In a dispute that stemmed from contested ownership of the horse Rock of Gibraltar, Magnier and McManus attempted to have Ferguson removed from his position as manager, and the board responded by approaching investors to attempt to reduce the Irishmen's majority.[11]

In May 2005, Malcolm Glazer purchased the 28.7 per cent stake held by McManus and Magnier, thus acquiring a controlling interest through his investment vehicle Red Football Ltd in a highly leveraged takeover valuing the club at approximately £800 million (then approx. $1.5 billion).[12] Once the purchase was complete, the club was taken off the stock exchange.[13] In July 2006, the club announced a £660 million debt refinancing package, resulting in a 30 per cent reduction in annual interest payments to £62 million a year.[14][15] In January 2010, with debts of £716.5 million ($1.17 billion),[16] Manchester United further refinanced through a bond issue worth £504 million, enabling them to pay off most of the £509 million owed to international banks.[17] The annual interest payable on the bonds – which were to mature on 1 February 2017 – is approximately £45 million per annum.[18] Despite restructuring, the club's debt prompted protests from fans on 23 January 2010, at Old Trafford and the club's Trafford Training Centre.[19][20] Supporter groups encouraged match-going fans to wear green and gold, the colours of Newton Heath. On 30 January, reports emerged that the Manchester United Supporters' Trust had held meetings with a group of wealthy fans, dubbed the "Red Knights", with plans to buying out the Glazers' controlling interest.[21]

In August 2011, the Glazers were believed to have approached Credit Suisse in preparation for a $1 billion (approx. £600 million) initial public offering (IPO) on the Singapore stock exchange that would value the club at more than £2 billion.[22] However, in July 2012, the club announced plans to list its IPO on the New York Stock Exchange instead.[23] Shares were originally set to go on sale for between $16 and $20 each, but the price was cut to $14 by the launch of the IPO on 10 August, following negative comments from Wall Street analysts and Facebook's disappointing stock market debut in May. Even after the cut, Manchester United was valued at $2.3 billion, making it the most valuable football club in the world.[24]

ปฏิทินเบื้องต้น[แก้]

การแข่งขัน 22 รายการต่อไปนี้จัดขึ้นโดยเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2020 การแข่งขันแต่ละครั้งจะใช้จำนวนรอบต่ำสุดเกินกว่า 305 กิโลเมตร (189.5 ไมล์) ยกเว้นการแข่งขันโมนาโกกรังด์ปรีซ์ ซึ่งจะวิ่งจำนวนรอบต่ำสุดเกินกว่า 260 กิโลเมตร (161.6 ไมล์) ปฏิทินต่อไปนี้เป็นฉบับร่างและได้รับการอนุมัติจากเอฟไอเอ[25]

ปฏิทินการแข่งขัน
รอบที่ รายการ สนาม วันแข่ง
1 ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ ออสเตรเลีย เมลเบิร์นกรังด์ปรีซ์เซอร์กิต เมลเบิร์น 15 มีนาคม
2 บาห์เรนกรังด์ปรีซ์ บาห์เรน บาห์เรนอินเตอร์เนชันแนลเซอร์กิต Sakhir 22 มีนาคม
3 เวียตนามีสกรังด์ปรีซ์ เวียดนาม ฮานอยสตรีตเซอร์กิต ฮานอย 5 เมษายน
4 ไชนีสกรังด์ปรีซ์ ประเทศจีน เซี่ยงไฮ้อินเตอร์เนชันแนลเซอร์กิต เซี่ยงไฮ้ 19 เมษายน
5 ดัตช์กรังด์ปรีซ์ เนเธอร์แลนด์ เซอร์กิตซันต์โฟร์ต ซันต์โฟร์ต 3 พฤษภาคม
6 สเปนิชกรังด์ปรีซ์ สเปน เซอร์กิตเดบาร์เซโลนา-กาตาลุญญา มอนต์เมโล 10 พฤษภาคม
7 โมนาโกกรังด์ปรีซ์ โมนาโก เซอร์กิตเดอโมนาโก มงเตการ์โล 24 พฤษภาคม
8 อาเซอร์ไบจานกรังด์ปรีซ์ อาเซอร์ไบจาน บากูซิตีเซอร์กิต บากู 7 มิถุนายน
9 แคนาเดียนกรังด์ปรีซ์ แคนาดา Circuit Gilles Villeneuve มอนทรีออล 14 มิถุนายน
10 เฟรนช์กรังด์ปรีซ์ ฝรั่งเศส Circuit Paul Ricard, Le Castellet 28 มิถุนายน
11 ออสเตรียนกรังด์ปรีซ์ ออสเตรีย เร็ดบุลริง Spielberg 5 กรกฎาคม
12 บริติชกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ซิลเวอร์สโตนเซอร์กิต ซิลเวอร์สโตน 19 กรกฎาคม
13 ฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์ ฮังการี ฮังกาโรริง Mogyoród 2 สิงหาคม
14 เบลเยียนกรังด์ปรีซ์ เบลเยียม เซอร์กิตเดอสปา-ฟรองโกชองส์ Stavelot 30 สิงหาคม
15 อิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ อิตาลี อูโตโดรโมนาซีโอนาเลมอนซา มอนซา 6 กันยายน
16 สิงคโปร์กรังด์ปรีซ์ สิงคโปร์ มารีนาเบย์สตรีตเซอร์กิต สิงคโปร์ 20 กันยายน
17 รัสเซียนกรังด์ปรีซ์ รัสเซีย โซชีออโตโดรม โซชี 27 กันยายน
18 เจแปนีสกรังด์ปรีซ์ ญี่ปุ่น ซูซูกะอินเตอร์เนชันแนลเรซซิงคอร์ส, Suzuka 11 ตุลาคม
19 ยูไนเต็ดสเตจส์กรังด์ปรีซ์ สหรัฐ เซอร์กิตออฟดิอเมริกาส์ ออสติน (รัฐเท็กซัส) 25 ตุลาคม
20 เม็กซิโกซิตีกรังด์ปรีซ์ เม็กซิโก อูโตโดรโมเอร์มาโนส โรดริเกซ เม็กซิโกซิตี 1 พฤศจิกายน
21 บราซิลเลียนกรังด์ปรีซ์ บราซิล Autódromo José Carlos Pace เซาเปาลู 15 พฤศจิกายน
22 อาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ Yas Marina Circuit อาบูดาบี 29 พฤศจิกายน
Source:[25]


อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน หรือไม่มีการปิด </ref>

  1. 1.0 1.1 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ barnes_9
  2. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ barnes_12
  3. Crick & Smith (1990), p. 181.
  4. Crick & Smith (1990), p. 92.
  5. White, Jim (2008), p. 92.
  6. Dobson & Goddard (2004), p. 190.
  7. 7.0 7.1 7.2 "1989: Man U sold in record takeover deal". BBC News. British Broadcasting Corporation. 18 August 1989. สืบค้นเมื่อ 24 June 2010.
  8. Dobson & Goddard (2004), p. 191.
  9. Bose (2007), p. 157.
  10. Bose (2007), p. 175.
  11. Bose (2007), pp. 234–235.
  12. "Glazer Man Utd stake exceeds 75%". BBC News. British Broadcasting Corporation. 16 May 2005. สืบค้นเมื่อ 11 August 2007.
  13. "Glazer gets 98% of Man Utd shares". BBC News. British Broadcasting Corporation. 23 June 2005. สืบค้นเมื่อ 24 June 2010.
  14. "Glazers Tighten Grip on United With Debt Refinancing". The Political Economy of Football. 8 July 2006. สืบค้นเมื่อ 11 August 2008.
  15. "Manchester United reveal refinancing plans". RTÉ (Raidió Teilifís Éireann). 18 July 2006. Archived from the original on 5 January 2010. สืบค้นเมื่อ 24 June 2010.
  16. "Manchester United debt hits £716m". BBC News. British Broadcasting Corporation. 20 January 2010. สืบค้นเมื่อ 26 January 2010.
  17. "Manchester United to raise £500m". BBC News. British Broadcasting Corporation. 11 January 2010. สืบค้นเมื่อ 26 January 2010.
  18. Wilson, Bill (22 January 2010). "Manchester United raise £504m in bond issue". BBC News. British Broadcasting Corporation. สืบค้นเมื่อ 26 January 2010.
  19. Hughes, Ian (23 January 2010). "Man Utd 4–0 Hull". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. สืบค้นเมื่อ 26 January 2010.
  20. "Prime Minister Gordon Brown warns football over debts". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 25 January 2010. สืบค้นเมื่อ 26 January 2010.
  21. Hassan, Nabil; Roan, Dan (30 January 2010). "Wealthy Man Utd fans approach broker about takeover". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. สืบค้นเมื่อ 4 March 2010.
  22. Gibson, Owen (16 August 2011). "Manchester United eyes a partial flotation on Singapore stock exchange". The Guardian. London: Guardian News and Media. สืบค้นเมื่อ 17 August 2011.
  23. 1Hrishikesh, Sharanya; Pandey, Ashutosh (3 July 2012). "Manchester United picks NYSE for U.S. public offering". Thomson Reuters. สืบค้นเมื่อ 4 July 2012.
  24. Rushe, Dominic (10 August 2012). "Manchester United IPO: share prices cut before US stock market flotation". The Guardian. Guardian News and Media. สืบค้นเมื่อ 24 August 2012.
  25. 25.0 25.1 "Record-breaking 22 race F1 calendar set for 2020". formula1.com. Formula 1. 29 August 2019. สืบค้นเมื่อ 29 August 2019.