ผู้ใช้:JMKTIN/ทดลองเขียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
"ไอม์เดอะเทรนด์"
ไฟล์:(G)I-DLE i'M The Trend Single Cover.png
ซิงเกิล โดย ไอเดิล
ออกจำหน่าย7 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 (2020-07-07)
รูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด
แนวเพลง
ความยาว3:25
ค่ายเพลง
ผู้ประพันธ์
โปรดิวเซอร์
  • มินนี่
  • อูกี
  • ยูโตะ
  • เอฟซีเอ็มฮูดีนี
ลำดับซิงเกิลของ ไอเดิล
"โอมายก็อด (เพลงไอเดิล)"
(2020)
"ไอม์เดอะเทรนด์"
(2020)

"ไอม์เดอะเทรนด์" (อังกฤษ: I'm The Trend) เป็นเพลงของไอเดิล เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ออกจำหน่ายแบบดิจิทัลซิงเกิลเมื่อ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 เพลงนี้แต่งขึ้นโดยสมาชิกในกลุ่ม คือมินนี่ อูกี รวมถึง ยูโตะ จากเพนตากอน และเอฟซีเอ็มฮูดีนี เพลงนี้เปิดเผยครั้งแรกใน ไอ-แลนด์: ฮูแอมไอ คอนเสิร์ตครั้งแรกของไอเดิลแบบออนไลน์

อ้างอิง[แก้]

ซูพรีม[แก้]

Supreme
ก่อตั้ง1994; 26 ปีที่แล้ว (1994)[1]
ผู้ก่อตั้งเจมส์ เจบเบีย[2]
(ผู้ก่อตั้ง & ซีอีโอ)
ที่ตั้ง,
จำนวนที่ตั้ง12[4]
ผลิตภัณฑ์เสื้อผ้า, รองเท้า, เครื่องประดับ, สเก็ตบอร์ด
ทุน1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[5]
บริษัทแม่The Carlyle Group (50%)
เว็บไซต์www.supremenewyork.com

ซูพรีม (อังกฤษ: Supreme เป็นตราสินค้าเสื้อผ้า และร้านขายสเก็ตบอร์ดจากสหรัฐ[6][7] ก่อตั้งในนครนิวยอร์ก เมื่อ กันยายน ค.ศ. 1994[8]

ตราสินค้านี้เป็นสินค้าในหมู่ผู้เล่นสเก็ตบอร์ดและวัฒนธรรมฮิปฮอป ซึ่งผลิตเสื้อผ้า เครื่องประดับ และยังผลิตสเก็ตบอร์ดด้วย โดยรองเท้า เสื้อผ้า และเครื่องประดับมีจำหน่ายอย่างกว้างขวางในตลาดรอง

โลโก้กล่องสีแดงและตัวอักษร "Supreme" สีขาวที่ใช้ไทป์เฟซ ฟูเชอรา แบบหนาเอียง มีพื้นฐานมาจากศิลปะโฆษณาชวนเชื่อของ บาร์บารา ครูเกอร์[7]

ซูพรีมมักเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ของพวกเขาผ่านร้านค้าปลีกทั่วโลก รวมถึงเว็บไซต์ของพวกเขาในตอนเช้าวันพฤหัสบดีของยุโรป และอเมริกา และในเช้าวันเสาร์ของญี่ปุ่น[9]

ประวัติ[แก้]

ซูพรีมก่อตั้งโดย เจมส์ เจบเบีย แม้ว่าเขาจะเกิดในสหรัฐ แต่ตัวเขาอาศัยอยู่ในประเทศอังกฤษจนถึงอายุ 19[7] เดิมที เจบเบียเป็นผู้จัดการของสตูสซีที่นิวยอร์ก ในต้นปี ค.ศ. 1990[1]

ร้านซูพรีมแห่งแรกเปิดในพื้นที่สำนักงานเก่าบนถนน Lafayette ในตัวเมืองแมนฮัตตัน เมื่อเดือนเมษายน 1994[10][11] ซึ่งมีการออกแบบร้านที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะการจัดวางร้านค้า ที่มีการจัดวางเสื้อผ้ารอบพื้นที่ร้าน และพื้นที่ตรงกลางขนาดใหญ่อนุญาตให้นักสเก็ตที่มีเป้สะพายหลัง เล่นสเก็ตในร้านค้าได้และยังให้ความรู้สึกสะดวกสบายอีกด้วย[7]

ผู้สนับสนุน[แก้]

ลิเวอร์พูลเป็นหนึ่งสโมสรฟุตบอลที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุดในโลก[12][13] สโมสรระบุว่าฐานแฟนคลับทั่วโลกซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นกลุ่มผู้สนับสนุนมีมากกว่า 200 แห่ง ใน 50 ประเทศ หนึ่งในนั้นมีกลุ่มที่มีชื่อเสียงคือ Spirit of Shankly.[14] สโมสรได้ประโยชน์จากการสนับสนุนนี้ผ่านการทัวร์ทั่วประเทศในช่วงฤดูร้อน[15] ซึ่งรวมถึงการเล่นต่อหน้าแฟนคลับ 101,000 คนในมิชิแกน สหรัฐ และ 95,000 คนในเมลเบิร์น ออสเตรเลีย[16][17] แฟนคลับของลิเวอร์พูลได้เรียกตัวเองว่าเป็น Kopites เป็นการอ้างถึงของแฟนๆ ที่เคยยืนและนั่งในเดอะค็อปที่แอนฟีลด์[18] ใน ค.ศ. 2008 แฟนบอลของลิเวอร์พูลได้สโมสรชื่อว่า เอเอฟซีลิเวอร์พู เพื่อเล่นให้กับแฟนบอลที่ไม่สามารถเข้าไปดูการแข่งขันในพรีเมียร์ลีกได้[19]

"ยูลล์เนฟเวอร์วอล์กอะโลน" เป็นเพลงที่มาจากละครเพลงเรื่อง แครุเซล และต่อมาได้รับการบันทึกเสียงใหม่จากร็อดเจอส์แอนด์แฮมเมอร์สไตน์ กลายมาเป็นเป็นเพลงประจำสโมสรที่แฟนบอลร้องเพลงในแอนฟิลด์ตั้งแต่ต้นปี 1960[20] และยังได้รับความนิยมจากแฟนคลับสโมสรอื่น ๆ ทั่วโลก[21] The song's title adorns the top of the Shankly Gates, which were unveiled on 2 August 1982 in memory of former manager Bill Shankly. The "You'll Never Walk Alone" portion of the Shankly Gates is also reproduced on the club's crest.[22]

Design of the top of a set of gates, with the sky visible. The inscription on the gates reads "You'll Never Walk Alone".
The Shankly Gates, erected in honour of former manager Bill Shankly

The club's supporters have been involved in two stadium disasters. The first was the 1985 Heysel Stadium disaster, in which 39 Juventus supporters were killed. They were confined to a corner by Liverpool fans who had charged in their direction; the weight of the cornered fans caused a wall to collapse. UEFA laid the blame for the incident solely on the Liverpool supporters,[23] and banned all English clubs from European competition for five years. Liverpool was banned for an additional year, preventing it from participating in the 1990–91 European Cup, even though it won the League in 1990.[24] Twenty-seven fans were arrested on suspicion of manslaughter and were extradited to Belgium in 1987 to face trial.[25] In 1989, after a five-month trial in Belgium, 14 Liverpool fans were given three-year sentences for involuntary manslaughter;[26] half of the terms were suspended.[27]

The second disaster took place during an FA Cup semi-final between Liverpool and Nottingham Forest at Hillsborough Stadium, Sheffield, on 15 April 1989. Ninety-six Liverpool fans died as a consequence of overcrowding at the Leppings Lane end, in what became known as the Hillsborough disaster. In the following days The Sun newspaper published an article entitled "The Truth", in which it claimed that Liverpool fans had robbed the dead and had urinated on and attacked the police.[28] Subsequent investigations proved the allegations false, leading to a boycott of the newspaper by Liverpool fans across the city and elsewhere; many still refuse to buy The Sun 30 years later.[29] Many support organisations were set up in the wake of the disaster, such as the Hillsborough Justice Campaign, which represents bereaved families, survivors and supporters in their efforts to secure justice.[30]

ผลการแข่งขันและอันดับ[แก้]

รอบที่ กรังด์ปรีซ์ ตำแหน่งโพล ทำรอบได้เร็วที่สุด นักแข่งที่ชนะ ทีมที่ชนะ
1 ออสเตรีย ออสเตรียนกรังด์ปรีซ์ ฟินแลนด์ Valtteri Bottas สหราชอาณาจักร Lando Norris ฟินแลนด์ Valtteri Bottas เยอรมนี Mercedes
2 ออสเตรีย Styrian Grand Prix สหราชอาณาจักร Lewis Hamilton สเปน Carlos Sainz Jr. สหราชอาณาจักร Lewis Hamilton เยอรมนี Mercedes
3 ฮังการี ฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์
4 สหราชอาณาจักร บริติชกรังด์ปรีซ์
5 สหราชอาณาจักร เซเวนตีแอนนิเวอร์ซารีกรังด์ปรีซ์
6 สเปน สเปนิชกรังด์ปรีซ์
7 เบลเยียม เบลเยียนกรังด์ปรีซ์
8 อิตาลี อิตาเลียนกรังด์ปรีซ์
9 อิตาลี Tuscan Grand Prix
10 รัสเซีย รัสเซียนกรังด์ปรีซ์
  1. 1.0 1.1 "Charting the Rise of Supreme, From Cult Skate Shop to Fashion Superpower". Vogue (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-05-25.
  2. "Supreme's Buyout Reportedly Values the Brand at $1 Billion USD". HYPEBEAST. สืบค้นเมื่อ 2018-05-25.
  3. Woolf, Jake (2017-10-05). "James Jebbia Wants Shopping at Supreme to Be Easier". GQ (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-05-25.
  4. "Supreme stores". www.supremenewyork.com (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-05-25.
  5. "Supreme Just Became a Billion-Dollar Streetwear Brand". Complex (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-05-25.
  6. Chaplin, Julia (October 3, 1999). "PULSE: LAFAYETTE STREET; 'Kids' Welcome, Dress: Baggy". The New York Times. สืบค้นเมื่อ September 29, 2012.
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 "50 Things You Didn't Know About Supreme". Complex. สืบค้นเมื่อ 16 November 2017.
  8. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ :0
  9. "FAQ - Shop - Supreme".
  10. "Supreme about". www.supremenewyork.com. สืบค้นเมื่อ 16 November 2017.
  11. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ vice-2018
  12. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ global
  13. Rice, Simon (6 November 2009). "Manchester United top of the 25 best supported clubs in Europe". The Independent. สืบค้นเมื่อ 6 August 2011.
  14. "LFC Official Supporters Clubs". Liverpool F.C. Archived from the original on 23 July 2011. สืบค้นเมื่อ 6 August 2011. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  15. "Asia Tour 2011". Liverpool F.C. 27 July 2011. Archived from the original on 11 July 2015. สืบค้นเมื่อ 2 September 2014.
  16. "Steven Gerrard delights the MCG crowd as Liverpool beats Melbourne Victory 2–0". ABC. สืบค้นเมื่อ 29 July 2018.
  17. "Man Utd 1–4 Liverpool: Xherdan Shaqiri scores stunning overhead kick". BBC. สืบค้นเมื่อ 29 July 2018.
  18. "Anfield giants never walk alone". Fédération Internationale de Football Association (FIFA). 11 June 2008. Archived from the original on 11 September 2008. สืบค้นเมื่อ 14 November 2008. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  19. George, Ricky (18 March 2008). "Liverpool fans form a club in their price range". The Daily Telegraph. สืบค้นเมื่อ 18 March 2008.
  20. Hart, Simon (25 October 2013). "Anfield's 50 years of never walking alone". The Independent. สืบค้นเมื่อ 20 July 2018.
  21. "Liverpool". Fédération Internationale de Football Association (FIFA). สืบค้นเมื่อ 23 July 2011.
  22. "LFC Crests". Liverpool F.C. สืบค้นเมื่อ 29 July 2018.
  23. McKie, David (31 May 1985). "Thatcher set to demand FA ban on games in Europe". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 7 December 2008.
  24. "The Heysel disaster". BBC. 29 May 2000. สืบค้นเมื่อ 7 December 2008.
  25. "1987: Liverpool fans to stand trial in Belgium". BBC. 9 September 1987. สืบค้นเมื่อ 22 August 2010.
  26. Jackson, Jamie (4 April 2005). "The witnesses". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 27 May 2006.
  27. "Liverpool remembers Heysel". BBC. 29 May 2000. สืบค้นเมื่อ 24 May 2006.
  28. Smith, David (11 July 2004). "The city that eclipsed the Sun". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 7 December 2008.
  29. Burrell, Ian (8 July 2004). "An own goal? Rooney caught in crossfire between 'The Sun' and an unforgiving city". The Independent. สืบค้นเมื่อ 22 December 2008.
  30. "Hillsbrough Family Support Group". Liverpool F.C. Archived from the original on 3 February 2012. สืบค้นเมื่อ 23 July 2011. Unknown parameter |url-status= ignored (help)