ปาตานี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ปาตานี

ڤتاني
มัสยิดกรือเซะ มัสยิดโบราณแห่งหนึ่งในภูมิภาคปาตานี
มัสยิดกรือเซะ มัสยิดโบราณแห่งหนึ่งในภูมิภาคปาตานี
แผนที่ภูมิภาคปาตานีในความหมายอย่างแคบ
แผนที่ภูมิภาคปาตานีในความหมายอย่างแคบ
ประเทศไทย, มาเลเซีย

ปาตานี (มลายู: Patani; ڤتان) หรือเรียก ปาตานีรายา (Patani Raya) หรือ ปาตานีเบอซาร์ (Patani Besar "ปาตานีใหญ่") เป็นภูมิภาคประวัติศาสตร์ในส่วนเหนือของคาบสมุทรมลายู กินอาณาบริเวณจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย ได้แก่ จังหวัดปัตตานี ยะลา นราธิวาส และสงขลาบางส่วน

ภูมิภาคปาตานีมีความสัมพันธ์ในอดีตกับซิงโกรา (สงขลา) ลิกอร์ (นครศรีธรรมราช) ลิงกา (ใกล้สุราษฎร์ธานี) และกลันตัน ย้อนไปถึงเมื่ออาณาจักรปัตตานีเป็นรัฐสุลต่านมลายูกึ่งเอกราชที่ถวายบรรณาการแก่ราชอาณาจักรสุโขทัยและอยุธยาของไทย รัฐสุลต่านปาตานีได้รับเอกราชช่วงสั้น ๆ หลังกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าในปี 2310 แต่กลับมาอยู่ใต้การควบคุมของไทยอีกในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก

ในช่วงปีหลังมีขบวนการแบ่งแยกซึ่งมุ่งตั้งรัฐอิสลามมลายู ชื่อ ปาตานีดารุสซาลาม (Patani Darussalam) ซึ่งกินอาณาบริเวณสามจังหวัดภาคใต้ของไทย การรณรงค์เกิดความรุนแรงหลังปี 2544 ทำให้เกิดปัญหาการก่อความไม่สงบยืดเยื้อและการใช้กฎอัยการศึก

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 6°45′N 100°25′E / 6.750°N 100.417°E / 6.750; 100.417