น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์
Thousand Island.jpg
น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ในจานสลัด
ประเภทน้ำสลัด, เครื่องปรุงรส
แหล่งกำเนิดสหรัฐ
ส่วนผสมหลักมายองเนส, น้ำมันมะกอก, น้ำมะนาว, ปาปริกา, ซอสวุร์สเตอร์เชอร์, มัสตาร์ด, น้ำส้มสายชู, ไข่, ครีม, ซอสพริก, ซอสมะเขือเทศ

น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ (อังกฤษ: Thousand Island dressing) เป็นน้ำสลัดหรือเครื่องปรุงรสที่มีส่วนประกอบได้แก่ มายองเนส น้ำมันมะกอก น้ำมะนาว ปาปริกา ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ มัสตาร์ด น้ำส้มสายชู ไข่ ครีม ซอสพริก และซอสมะเขือเทศ[1] ผสมผักหรือถั่วอื่น ๆ เช่น แตงกวาดอง หอมใหญ่ พริกหยวก กระเทียม วอลนัต เกาลัด[2]

ที่มาของน้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ยังไม่เป็นที่สรุป กล่าวกันโดยทั่วไปว่ามีที่มาจากผู้อาศัยอยู่แถบหมู่เกาะเทาซันด์ระหว่างสหรัฐกับแคนาดาช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก่อนจะได้รับความนิยมในวงกว้าง[3] ด้านไมเคิล เบล นักสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยวิสคอนซินทำการศึกษาจนพบว่าคำบอกเล่าเกี่ยวกับที่มาของน้ำสลัดนี้มีความแตกต่างในแต่ละพื้นที่ เบลยังพบว่าสูตรดั้งเดิมของน้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์มาจากน้ำสลัดฝรั่งเศส ซึ่งปรากฏในหนังสือ The Fannie Farmer Cookbook ฉบับที่ 11 (ค.ศ. 1965)[4]

น้ำสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ใช้ทานกับสลัด นอกจากนี้ยังใช้ทานร่วมกับอาหารอื่น เช่น แซนด์วิช แฮมเบอร์เกอร์ พิซซา และกานาเป[5][6]

อ้างอิง[แก้]

  1. Honberger, Maud Mitchell, ed. (1914). Tried Receipts of Pasadena. p. 41. OCLC 898435934. (Note: 2 different recipes are offered in this book)
  2. Grimes, Etta (May 1915). "Home Economics: Some choice recipes". The Oregon Countryman. p. 325. OCLC 42327071.
  3. "Who Invented Thousand Island Dressing?". Food & Wine. November 10, 2016. สืบค้นเมื่อ July 12, 2019.
  4. Stiles, Kaelyn; Altıok, Özlem; Bell, Michael M. (28 March 2010). "The ghosts of taste: food and the cultural politics of authenticity" (PDF). Agriculture and Human Values. 28 (2): 225–236. doi:10.1007/s10460-010-9265-y. สืบค้นเมื่อ 30 January 2015.
  5. "5 Delectable Uses for Thousand Island Dressing". Feed Your Skull. November 28, 2015. สืบค้นเมื่อ July 12, 2019.
  6. "Reuben pizza is a thing. Here's where to try it". The Washington Post. January 21, 2016. สืบค้นเมื่อ July 12, 2019.