นักบุญเดนิส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นักบุญในศาสนาคริสต์
นักบุญเดนิสแห่งปารีส
1465 Le Moiturier Hl. Dionysius anagoria.JPG
“นักบุญเดนิสแห่งปารีส”
มุขนายกและมรณสักขี
วันเกิด คริสต์ศตวรรษที่ 3
เกิดที่ จักรวรรดิโรมัน
วันเสียชีวิต ราว ค.ศ. 250, 258[1] หรือ 270
มงมาตร์, ฝรั่งเศส
นิกาย โรมันคาทอลิก
วันฉลอง 9 ตุลาคม
สัญลักษณ์ คนศีรษะขาดถือศีรษะตนเองในมือ หมวกสูง เมือง เตาไฟ[2]
องค์อุปถัมภ์ ฝรั่งเศส ปารีส ต่อต้านความยุ่งเหยิง การปวดหัว จากการกลัวน้ำ โรคพิษสุนัขบ้า ผีเข้า
นักบุญ - ศาสนาคริสต์

นักบุญเดนิสแห่งปารีส เรียกโดยย่อว่านักบุญเดนิส (ละติน: Dionysius; ฝรั่งเศส: Denis de Paris เดอนี เดอ ปารี, อังกฤษ: Denis of Paris; Dionysius; Dennis; Denys) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อราวปี ค.ศ. 250, ค.ศ. 258 หรือ ค.ศ. 270 ที่มงมาทร์ ฝรั่งเศส อดีตบิชอปแห่งปารีส ชื่อ “Denis” แผลงมาจากชื่อโบราณ “Dionysius”

ชีวิต[แก้]

นักบุญเกรกัวร์แห่งตูร์[3] กล่าวว่าเป็นเดนิสเป็นบิชอปแห่งปารีสและถูกสังหารโดยการตัดคอด้วยดาบ หลักฐานทางลายลักษณ์อักษรฉบับแรกที่เกี่ยวกับชีวิตและการเป็นมรณสักขีของนักบุญเดนิสอยู่ใน “Passio SS. Dionysii Rustici et Eleutherii” ที่เขียนราว ค.ศ. 600 ที่อ้างอย่างไม่ถูกต้องว่าเขียนโดยกวีเวแนนเชียส ฟอร์ทูนาทัส เท่าที่ทราบจากหนังสือเล่มนี้ เดนิสถูกส่งตัวจากอิตาลีมาเปลี่ยนผู้คนในกอลให้หันไปนับถือคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ซึ่งสัมพันธ์กับการส่ง “อัครทูตประจำชาวกอล” (apostles to the Gauls) ที่กล่าวกันว่าทำการส่งภายใต้ความรับผิดชอบของสมเด็จพระสันตะปาปาฟาเบียน ที่เกิดขึ้นหลังจากการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มเล็ก ๆ ที่ลูเทเทียโดยจักรพรรดิเดเชียส[4] เดนิส รัสติคัส และเอลูเทเรียสผู้มาเสียชีวิตพร้อมกันจึงเดินทางไปตั้งถิ่นฐานในบริเวณ Île de la Cité บนฝั่งแม่น้ำแซน โรมัน ปารีสตั้งอยู่บนเนินสูงทางเล็ฟต์แบงค์ไกลจากแม่น้ำ

การเป็นมรณสักขี[แก้]

เดนิสขัดแย้งกับนักบวชในลัทธินอกศาสนาเพราะไปทำให้ผู้คนหันมานับถือคริสต์ศาสนาเป็นจำนวนมากถูกลงโทษประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะที่เนินสูงในปารีสที่ปัจจุบันคือมงมาทร์ ที่น่าจะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของดรูอิด การสังหารเดนิสและเพื่อนนักบวชเชื่อกันว่าเป็นเหตุการณ์ที่เป็นที่มาของชื่อมงมาทร์ ที่อาจจะมาจากคำว่า “mons martyrium” (เนินมรณสักขี}})[1], although in fact the name is more likely to derive from mons mercurei et mons martis, Mountain of Mercury and Mars [5] หลังจากที่ศีรษะหลุดจากบ่า เดนิสก็หยิบหัวของตนเองขึ้นมาถือและเดินต่อไปอีกหกไมล์ เทศนาไปตลอดทางซึ่งทำให้เดนิสกลายเป็นนักบุญองค์หนึ่งในบรรดา “นักบุญถือศีรษะ” (Cephalophore) ในชีวประวัตินักบุญ รายละเอียดของการเป็นมรณสักขีหนึ่งได้รับการบันทึกใน “ตำนานทอง” และใน “ชีวิตของนักบุญ” โดยบัตเลอร์[6] จุดที่เด็นนิสเสียชีวิตจริงหลังจากที่เดินเทศน์มาก็ได้มีการก่อสร้างโบสถ์น้อยที่ต่อมากลายเป็นมหาวิหารแซ็ง-เดอนี ซึ่งเป็นที่บรรจุพระศพของพระมหากษัตริย์และพระราชินีของฝรั่งเศสเป็นจำนวนหลายพระองค์ อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าร่างของเดนิสถูกโยนลงไปในแม่น้ำแซน แต่ผู้เปลี่ยนศาสนาไปดึงศพมาได้แลนำมาฝังต่อมา[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "St. Denis and Companions". "Saint of the Day". สืบค้นเมื่อ 2007-01-16. 
  2. 2.0 2.1 Jones, Terry. "Denis". Patron Saints Index. สืบค้นเมื่อ 2007-01-16. 
  3. "Beatus Dionysius Parisiorum episcopus diversis pro Christi nomine adfectus poenis praesentem vitam gladio immente finivit." "History of the Franks I," 30.
  4. "St. Denis". The Catholic Encyclopedia 4. Robert Appleton Company. 1908. สืบค้นเมื่อ 2007-01-16. 
  5. "Une Légende liée à Montmartre"
  6. This is the iconographic detail by which he may be identified, whether in the thirteenth-century sculpture at the Musée de Cluny (illustration, left) or in the nineteenth-century figure in the portal of Nôtre Dame de Paris, part of Viollet-le-Duc's restorations (illustration, right).

ดูเพิ่ม[แก้]