ตาน-ลยีน
หน้าตา
ตาน-ลยีน
သန်လျင်မြို့ | |
|---|---|
เมือง | |
ถนนในใจกลางเมืองตาน-ลยีน | |
| พิกัด: 16°44′0″N 96°15′0″E / 16.73333°N 96.25000°E | |
| ประเทศ | |
| เขต | |
| อำเภอ | ตาน-ลยีน |
| ตำบล | ตำบลตาน-ลยีน |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 350.49 ตร.กม. (135.324 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (2023)[1] | |
• ทั้งหมด | 78,667 คน |
| • ความหนาแน่น | 220 คน/ตร.กม. (580 คน/ตร.ไมล์) |
| เขตเวลา | UTC6:30 (เวลามาตรฐานพม่า) |
| รหัสไปรษณีย์ | 11291-11293 |
| รหัสพื้นที่ | 1 (โทรศัพท์เคลื่อนที่: 80, 99) |
ตาน-ลยีน (พม่า: သန်လျင်, ออกเสียง: [θàɰ̃.ljɪ̀ɰ̃]) หรือ เซอัง (มอญ: သေၚ်, ออกเสียง: [seaŋ]) ในอดีตไทยเรียก เสี้ยง[2] มีชื่อเดิมที่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า สิเรียม[3] (อังกฤษ: Syriam) เป็นเมืองท่าสำคัญของภาคย่างกุ้ง ประเทศพม่า ตั้งอยู่ปากแม่น้ำอิรวดี อดีตเป็นเมืองท่าชั้นนอกของพะโคหรือหงสาวดี เคยเป็นที่มั่นของทหารโปรตุเกสที่ช่วยเหลือชาวมอญทำสงครามกับพม่าตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ตั้งอยู่ตอนปลายของแม่น้ำพะโคและอาณาจักรมอญ มีสภาพเป็นเมืองที่เป็นตลิ่งสูงชันริมฝั่งแม่น้ำ จัดเป็นเมืองที่มีทัศนียภาพสวยงาม[3]
ปัจจุบัน ตาน-ลยีนมีโครงการก่อสร้างท่าเรือน้ำลึกและทางรถไฟสำหรับขนส่งสินค้า
อ้างอิง
[แก้]- ↑ General Administration Department (March 2023). Thanlyin Myone Daethasaingyarachatlatmya သန်လျင်မြို့နယ် ဒေသဆိုင်ရာအချက်လက်များ [Thanlyin Township Regional Information] (PDF) (Report). สืบค้นเมื่อ 20 April 2025.
- ↑ นราธิปประพันธ์พงศ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. พระราชพงศาวดารพม่า. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2550, หน้า 255
- 1 2 "เทปสนทนาเรื่อง กำเนิดอยุธยาและวาระสุดท้ายสุริโยทัย, "คุยกันจันทร์ถึงศุกร์ กับ วีระ ธีรภัทร" โดย วีระ ธีรภัทร และ ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ ทางตรินิตี้เรดิโอ F.M. 97.00 Mhz". ชมรมพุทธคุณ.