ดอลลาร์บรูไน
| ISO 4217 | |
|---|---|
| รหัส | BND (ตัวเลข: 096) |
| จุดทศนิยม | 0.01 |
| หน่วย | |
| สัญลักษณ์ | $, B$ |
| การตั้งชื่อ | |
| หน่วยย่อย | |
| 1/100 | เซนต์ |
| ธนบัตร | |
| ใช้บ่อย | 1, 5, 10, 50, 100 ดอลลาร์ |
| ไม่ค่อยใช้ | 20, 25, 500, 1,000, 10,000 ดอลลาร์ |
| เหรียญ | |
| ใช้บ่อย | 1,5, 10, 20, 50 เซนต์, 1 ดอลลาร์ |
| ข้อมูลการใช้ | |
| วันที่เริ่มใช้ | 1967 |
| ผู้ใช้ |  บรูไน สิงคโปร์ |
| การตีพิมพ์ | |
| ธนาคารกลาง | Bank Pusat Brunei Darussalam (Brunei Darussalam Central Bank) |
| เว็บไซต์ | bdcb |
| การประเมินค่า | |
| อัตราเงินเฟ้อ | 0.2% ณ ปี 2017[1] |
| ผูกค่ากับ | ดอลลาร์สิงคโปร์ เท่ากัน |
ดอลลาร์บรูไน (มลายู: ringgit Brunei; รหัส: BND) เป็นสกุลเงินตราของประเทศบรูไน ถือกำเนิดใน ค.ศ. 1967 มีการแบ่งหน่วยย่อยเป็น 1 ดอลลาร์ เท่ากับ 100 เซนต์ อัตราแลกเปลื่ยนเท่ากับดอลลาร์สิงคโปร์ บรูไนกับสิงคโปร์ลงนามตกลงอัตราค่าเงินในปี ค.ศ. 1967 ในอดีตบรูไนใช้หอยเบี้ยในการแลกเปลี่ยนสินค้าแทนเงิน ต่อมาผลิตเหรียญดีบุกเป็นเงินใน ค.ศ. 1868 พัฒนาขึ้นเป็นเหรียญ 1 เซนต์ในอีก 20 ปีต่อมา เหรียญนั้นมีค่า 1 ส่วน 100 ของ 1 ดอลลาร์ช่องแคบ ในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1967 บรูไนออกใช้ธนบัตรชนิดราคา 1, 5, 10, 50, 100 ดอลลาร์; 500 และ 1,000 ดอลลาร์ใน ค.ศ. 1979 และ 10,000 ดอลลาร์ใน ค.ศ. 1989 ธนบัตรบรูไนเขียนบอกมูลค่าเป็นภาษาอังกฤษและภาษามลายู
อ้างอิง
[แก้] | บทความเศรษฐศาสตร์ การเงิน ธุรกิจ หรือ การค้านี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |