ฌ็อง ซีลแว็ง บายี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฌ็อง ซีลแว็ง บายี
นายกเทศมนตรีกรุงปารีส คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
15 กรกฎาคม 1789 – 18 พฤศจิกายน 1791
ก่อนหน้า ไม่มี
ถัดไป เฌโรม เปตียง เดอ วีลเนิฟว์
ประธานสมัชชานิติบัญญัติแห่งชาติ คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
17 มิถุนายน 1789 – 3 กรกฎาคม 1789
ก่อนหน้า ไม่มี
ถัดไป ฌ็อง เลอฟร็อง เดอ ปงปีญ็อง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1736(1736-09-15)
ปารีส, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1793 (57 ปี)
ปารีส, ฝรั่งเศส
พรรคการเมือง ปิตุภูมิ (1790–1791)
วิชาชีพ นักดาราศาสตร์, นักคณิตศาสตร์, นักการเมือง
ศาสนา โรมันคาทอลิก

ฌ็อง ซีลแว็ง บายี (ฝรั่งเศส: Jean Sylvain Bailly) เป็นนักดาราศาสตร์, นักคณิตศาสตร์, สมาชิกฟรีเมสัน[1][2] และเป็นผู้นำทางการเมืองในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส เขาเป็นนายกเทศมนตรีกรุงปารีสระหว่าง ค.ศ. 1789 ถึง ค.ศ. 1791 และถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว

ฌ็อง ซีลแว็ง บายี เกิดในปารีส เป็นบุตรของฌัก บายี จิตรกรและผู้ดูแลประจำพระราชวังลูฟวร์ ในขณะที่นีกอลา บายี ปู่ของเขาก็เป็นศิลปินและจิตรกรหลวงเช่นกัน ในขณะที่เขายังเด็ก เขามีความคิดอยากเจริญรอยตามบิดากับปู่ แต่แล้วแต่ก็หลงใหลในวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านดาราศาสตร์ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากนีกอลา เดอ ลากาย เขาสามารถคำนวณการปรากฏตัวของดาวหางแฮลลีย์ในปี ค.ศ. 1759 ได้ล่วงหน้า และยังเป็นผู้ผลักดันการสร้างหอดูดาวที่พระราชวังลูฟวร์อีกด้วย

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1789 เขาได้รับการสรรหาเข้าเป็นสมาชิกสภาฐานันดร[3] และหลังจากนั้นหนึ่งเดือนก็ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสมัชชานิติบัญญัติแห่งชาติ[4] หลังการทลายคุกบัสตีย์ได้ไม่นานเขาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกเทศมนตรีกรุงปารีสคนแรก ต่อมาในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1791 เขาประกาศกฎอัยการศึกในปารีสจากเหตุจลาจลขับไล่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 เหตุการณ์บานปลายจนเกิดการสังหารหมู่ช็องเดอมาร์สขึ้น ทำให้ความนิยมของเขาตกต่ำลงมาก เขาได้ตัดสินใจลาออกในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1791 และหลบไปอยู่ที่เมืองน็องต์

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1793 บายีได้ออกจากน็องต์ไปพบกับสหาย ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส ที่เมืองเมอเลิง แต่ถูกจำหน้าและถุกจับกุมได้ ในวันที่ 14 ตุลาคม เขาถูกบังคับให้เป็นพยานกล่าวต้านพระนางมารี อ็องตัวแน็ต แต่เขาปฏิเสธ ทำให้เขาถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยข้อหาทรยศต่อหลักความเสมอภาคในสังคม เขาถูกนำตัวไปประหารด้วยกิโยตีน ที่ช็องเดอมาร์สในปารีส ในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1793

อ้างอิง[แก้]

  1. Cara, Monique; Cara, Jean-Marc; Jode, Marc (2011). Dictionnaire universel de la Franc-Maçonnerie (ใน French). Larousse. ISBN 9782035861368. 
  2. Pierrat, Emmanuel; Kupferman, Laurent (2013). Le Paris des Francs-Maçons (ใน French). Le Cherche Midi. ISBN 9782749131429. 
  3. Chronicle of the French Revolution, Longman 1989 p.96
  4. Chronicle of the French Revolution p.98, Longman 1989