ซูเปอร์แบนตั้มเวท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ซูเปอร์แบนตั้มเวต)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ซูเปอร์แบนตั้มเวท (อังกฤษ: Super bantamweight) ชื่อเรียกรุ่นมวยที่อยู่ระหว่างรุ่นแบนตั้มเวทกับรุ่นเฟเธอร์เวท โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 118 ปอนด์ (53.524 กิโลกรัม) และไม่เกิน 122 ปอนด์ (55.338 กิโลกรัม) สถาบันแรกที่ก่อตั้งรุ่นนี้ขึ้นมา คือ สภามวยโลก (WBC) ในปี ค.ศ. 1976 โดยเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า ซูเปอร์แบนตั้มเวท ทางสมาคมมวยโลก (WBA) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) รวมทั้งในวงการมวยไทยจะเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า จูเนียร์เฟเธอร์เวท (Junior featherweight) โดยพิกัดนี้ไม่มีบรรจุไว้ในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่น

สำหรับนักมวยไทยที่เคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้ มีทั้งหมด 4 คน ได้แก่ สามารถ พยัคฆ์อรุณ, ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง, สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ และ พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม

และนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่เคยชกในพิกัดนี้ อาทิ วิลเฟรโด โกเมซ, ลูเป ปินตอร์, ฆวน เมซา, เจฟฟ์ เฟเนค, อซูม่าห์ เนลสัน, เอริก โมราเลส, แมนนี ปาเกียว, โทชิอากิ นิชิโอกะ เป็นต้น [1]

อ้างอิง[แก้]

  1. World Champions: The Last 20 Years", International Boxing Digest 39, no. 1: 64, August 1997