วิลเฟรโด โกเมซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
วิลเฟรโด โกเมซ
Wilfredo Gómez.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ฉายา Bazooka
วันเกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499
สถานที่เกิด ปวยร์โตรีโกปวยร์โตรีโก
รุ่น ซูเปอร์แบนตัมเวท
สถิติ
ชก 48
ชนะ 44
ชนะน็อก 42
แพ้ 3
เสมอ 1

วิลเฟรโด โกเมซ (Wilfredo Gomez) นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499 สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 44 (น็อค 42) เสมอ 1 แพ้ 3

ประวัติ[แก้]

วิลเฟรโด โกเมซ เป็นนักมวยที่ได้ครองแชมป์โลกถึงสามสมัย ใน พ.ศ. 2546 นิตยสารเดอะริงได้จัดให้เขาเป็นหนึ่งในนักมวย 100 คนที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล โกเมซเกิดในบริเวณที่ยากจนในปวยร์โตรีโก เริ่มจากเป็นนักสู้ข้างถนน พ่อของเขาเป็นคนขับรถแท็กซี่ ตัวเขาเองเคยขายลูกกวาดมาก่อนที่จะเป็นนักมวย [1]

โกเมซเริ่มจากชกมวยสากลสมัครเล่นได้เหรียญทองกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนใน พ.ศ. 2517 ที่สาธารณรัฐโดมินิกันและได้แชมป์โลกในปีเดียวกันที่คิวบา[2] เขาเคยแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมันแต่ไม่ได้เหรียญรางวัล โกเมซตัดสินใจที่จะไม่เข้าแข่งกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา จึงหันมาชกมวยอาชีพ

หลังจากที่การชกครั้งแรกไม่ประสบความสำเร็จนัก เขาขึ้นชกชนะน็อครวดถึง 32 ครั้ง[2] รวมทั้งชกชนะฟูเอเตส และแชมป์โลกในอนาคตอย่าง อัลเบอร์โต ดาวีลา การชนะน็อครวด 32 ครั้งของเขาทำให้เขาเป็นแชมป์โลกที่ชนะน็อคติดต่อกันมากที่สุดและเป็นอันดับสามของโลกรองจาก ลามาร์ คลาก (43 ครั้ง) และบิลลี่ ฟอก (44 ครั้ง) ถ้านับจากนักมวยทั้งหมด เพราะทั้งคลากและฟอกไม่เคยครองแชมป์โลก[1]

จากการชกชนะน็อครวด 32 ครั้งทำให้โกเมซได้ชิงแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทกับยุม ดองคยุม ที่มาป้องกันตำแหน่งที่ซานฟรานซิสโก การชกในช่วงแรก โกเมซถูกหมัดของยุมลงไปให้กรรมการนับก่อน แต่เขาลุกขึ้นมาได้ และเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 12 ได้ครองแชมป์[1] โกเมซไปชกป้องกันตำแหน่งในทวีปเอเชีย ที่ญี่ปุ่น ชนะน็อคโคบายาชิ ยก 3 และเคยมาชกป้องกันตำแหน่งในประเทศไทยกับสกัด เพชรยินดีด้วย

โกเมซป้องกันแชมป์ด้วยการชกชนะน็อครวดถึง 12 ครั้ง ซึ่งนับรวมครั้งที่เขาชนะน็อค คาร์ลอส ซูราเต แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทด้วย[3] และชนะน็อเลโอนาร์โด ครูซ ผู้ที่ได้เป็นแชมป์โลกในเวลาต่อมาในยกที่ 13 เขาได้เลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทกับซัลวาดอร์ ซานเชส ชาวเม็กซิโก เมื่อ 21 สิงหาคม 2524 แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โกเมซกลับมาชกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกครั้ง และรอโอกาสที่จะแก้มือกับซานเชส แต่หลังจากซานเชสประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ทำให้ความหวังของโกเมซที่จะชกแก้มือกับซานเชสหมดไป โกเมซได้มาร่วมไว้อาลัยในพิธีศพของซานเชสด้วย โกเมซป้องกันแชมป์ไว้ได้ 17 ครั้ง[4]ก่อนจะสละตำแหน่งขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท

โกเมซพยายาขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทเป็นครั้งที่ 2 และประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายชนะฮวน ลาปอร์เต้ ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้ อาซูมาห์ เนลสันจากกานา เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โกเมซพยายามขอชกแก้มือกับเนลสัน แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ชนะคะแนน ร็อคกี้ ล็อกริด ได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 แต่ก็เสียตำแหน่งแชมป์โลกให้กับอัลเฟรโด ลายเน ในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเท่านั้น

หลังการพ่ายแพ้ในครั้งนั้น โกเมซหยุดชกไปช่วงหนึ่ง และกลับมาชกมวยอีกครั้งใน พ.ศ. 2531 - 2532 แต่เขาก็พบว่าช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ของเขาผ่านพ้นไปแล้ว จึงตัดสินใจแขวนนวมอย่างถาวร หลังจากเลิกชกมวย เขาได้ย้ายไปอยู่เวเนซุเอลา และมีข่าวพัวพันกับยาเสพติดและติดคุกอยู่หลายเดือน [5] และต้องไปฟื้นฟูสมรรถภาพที่โคลัมเบียหลังจากนั้น โกเมซกลับมาปวยร์โตรีโก เป็นเทรนเนอร์ให้กับเฮกเตอร์ คามาโช จูเนียร์ ลูกชายของเฮกเตอร์ คามาโช ในเดือนพฤษภาคม 2546 โกเมซได้รับเชิญให้ไปปานามาและได้รับการเชื้อเชิญให้เป็นพลเมืองของปานามา[6]ใน พ.ศ. 2549 เขาได้ซื้อบ้านและอพยพครอบครัวมาอยู่ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เขามีลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน [7]ปัจจจุบันเขาได้รับการเสนอชื่อในหอเกียรติยศของนักมวย ใน พ.ศ. 2546 ชีวประวัติของเขาถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์[8][9]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC
    • ชิง 21 พฤษภาคม 2520 ชนะน็อค ยุม ดองคยุม ยก 12 ที่ ปวยร์โตรีโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 กรกฎาคม 2520 ชนะน็อค ราอูล ติราโด ยก 5 ที่ ปวยร์โตรีโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 มกราคม 2521 ชนะน็อค โรยัล โคบายาชิ ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 8 เมษายน 2521 ชนะน็อค ฮวน อันโตนิโอ โลเปซ ยก 7 ที่ ปวยร์โตรีโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 มิถุนายน 2521 ชนะน็อค สกัด พรทวี ยก 3 ที่ นครราชสีมา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 9 กันยายน 2521 ชนะน็อค เลโอนาร์โด ครูซ ยก 13 ที่ ปวยร์โตรีโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 28 ตุลาคม 2521 ชนะน็อค คาร์ลอส ซูราเต ยก 5 ที่ ปวยร์โตรีโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 9 มีนาคม 2522 ชนะน็อค เนสเตอร์ คาร์ลอส จิเมเนซ ยก 5 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 16 มิถุนายน 2522 ชนะน็อค ฮูลิโอ เฮอร์นานเดซ ยก 5 ที่ ปวยร์โตรีโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 28 กันยายน 2522 ชนะน็อค คาร์ลอส เมนโดซา ยก 10 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 26 ตุลาคม 2522 ชนะน็อค นิกกี้ เปเรซ ยก 5 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 3 กุมภาพันธ์ 2523 ชนะน็อค รูเบน วัลเดซ ยก 6 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 22 สิงหาคม 2523 ชนะน็อค เดอร์ริก โฮลเมส ยก 5 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 13 ธันวาคม 2523 ชนะน็อค โฮเซ คาร์วันเตส ยก 3 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 27 มีนาคม 2525 ชนะน็อค ฮวน เมซา ยก 6 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14, 11 มิถุนายน 2525 ชนะน็อค ฮวน อันโตนิโอ โลเปซ ยก 10 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 15, 18 สิงหาคม 2525 ชนะน็อค โรเบอร์โต รูบัลดิโน ยก 8 ที่ ปวยร์โตรีโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 16, 3 ธันวาคม 2525 ชนะน็อค กัวดา ลูเป้ พินเตอร์ ยก 14 ที่ สหรัฐ
    • เมษายน 2526 สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC
    • ชิง 31 มีนาคม 2527 ชนะคะแนน ฮวน ลา ปอร์เต ที่ ปวยร์โตรีโก
    • เสียแชมป์ 8 ธันวาคม 2527 แพ้น็อค อาซูมาห์ เนลสัน ยก 11 ที่ เปอรืโตริโก
  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA
    • ชิง 19 พฤษภาคม 2528 ชนะคะแนน ร็อคกี้ ล็อกริด ที่ปวยร์โตรีโก
    • เสียแชมป์ 24 พฤษภาคม 2529 แพ้น็อค อัลเฟรโด ลายเน ยก 9 ที่ ปวยร์โตรีโก
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 21 สิงหาคม 2524 แพ้น็อค ซัลวาดอร์ ซันเชซ ยก 8 ที่ สหรัฐ

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Michael Klimes (2007-05-16). "Wilfredo ‘Bazooka’ Gomez, Part 1". East Side Boxing. http://www.eastsideboxing.com/news.php?p=10992&more=1. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-17. 
  2. 2.0 2.1 "Wilfredo Gomez". International Boxing Hall of Fame. Archived from the original on 2007-08-16. http://web.archive.org/web/20070816024346/http://www.ibhof.com/gomez.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-16. 
  3. Lee Groves (2007-02-28). "Vazquez-Marquez May Add to a Tremendous Tradition". Max Boxing. Archived from the original on 2007-11-09. http://web.archive.org/web/20071109090947/http://www.maxboxing.com/groves/groves022807.asp. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-18. 
  4. Andrés Pascual (2006-10-20). "El récord impresionante de Wilfredo Gómez en las 122 libras". Diario Las Americas. http://www.diariolasamericas.com/news.php?nid=15216. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-25. 
  5. Gabriel Cordero (2006-11-01). "Los 50 años de Wilfredo Gómez" (ในภาษาSpanish). Lo Mejor del Boxeo. Archived from the original on 2007-11-09. http://web.archive.org/web/20071109060133/http://www.lomejordelboxeo.com/vnoticias.php?id=844. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-25. 
  6. Gustavo Ampudia (2003-05-18). "¡Mil gracias, mi Panamá!" (ในภาษาSpanish). La Prensa. http://mensual.prensa.com/mensual/contenido/2003/05/18/hoy/deportes/1023180.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-18. 
  7. Scoop Malinowski. "Boxing Legend Biofile: Wilfredo Gomez". Boxing Insider. Archived from the original on 2007-11-08. http://web.archive.org/web/20071108225809/http://www.boxinginsider.net/fighters/wilfredo_gomez.php. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-25. 
  8. Robert Dominguez (2003-09-25). "A Boxer's Saga, Blow By Blow". The Puerto Rico Herald. http://www.puertorico-herald.org/issues/2003/vol7n40/BoxerSaga-en.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-18. 
  9. "Bazooka: The Battles of Wilfredo Gómez". Internet Movie Data Base. http://www.imdb.com/title/tt0776712/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-09-18.