ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์

ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์ (จีนตัวย่อ: 上官婉儿; จีนตัวเต็ม: 上官婉兒; พินอิน: Shàngguān Wǎn'ér; เวด-ไจลส์: Shang-kuan Wan-erh; ราว ค.ศ. 664[1] – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 710) เป็นสตรีชาวจีนสมัยราชวงศ์ถัง เมื่ออายุ 13 ปี ได้เป็นราชเลขาธิการของอู่ เจ๋อเทียน (武則天) มเหสีของจักรพรรดิถังเกาจง ครั้นอายุ 42 ปี ได้เป็นชายาของหลี่ เสี่ยน (李顯) โอรสของอู่ เจ๋อเทียน ผู้เสวยราชย์เป็นจักรพรรดิถังจงจง นางมีชื่อด้านกวี งานเขียน และการเมือง แต่ที่สุดถูกจับกุมเพราะมีส่วนแก่งแย่งในวังหลวง และถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 710[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Historical sources indicate that Shangguan Wan'er was an infant when her grandfather Shangguan Yi and father Shangguan Tingzhi were killed in the winter of 664, implying, but not establishing with certainty, that she was born in 664. See Old Book of Tang, vol. 51 [1] and New Book of Tang, vol. 76.[2]
  2. "Far more influential in her day than any of these [ Xue Tao, Yu Xuanji, Li Ye], though barely two dozen of her poems are now preserved, was the elegant Shangguan Wan'er (ca. 664-710), granddaughter of the executed courtier and poet Shangguan Yi (?-665) who had paid the ultimate price for opposing empress Wu Zhao's (625-705) usurpation of imperial privileges." Kroll, Paul W. "The Life and Writings of Xu Hui (627-650), Worthy Consort, at the Early Tang Court" in Asia Major, Third Series, Vol. 22, No. 2 (2009), p. 35.