จอร์จ แฮร์ริสัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จอร์จ แฮร์ริสัน
George Harrison 1974 edited.jpg
จอร์จ แฮร์ริสัน ในปี 1974
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อจริงจอร์จ แฮร์ริสัน
ชื่ออื่นL'Angelo Misterioso
Hari Georgeson
Nelson/Spike Wilbury
George Harrysong
Carl Harrison
George O'Hara-Smith
แนวเพลงร็อก, ป็อป, ไซเคเดลิกร็อก, เอกซ์เพริเมนทอลร็อก
อาชีพนักดนตรี, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์เพลง
ช่วงปี1958–2001
ค่ายเพลงParlophone, Capitol, Swan, Apple
Vee-Jay, EMI, Dark Horse Records
ส่วนเกี่ยวข้องThe Quarrymen, The Beatles, Traveling Wilburys, Dhani Harrison
เว็บไซต์GeorgeHarrison.com
Notable instruments
เครื่องดนตรีGretsch Country Gentleman
"Rocky"
Rosewood Telecaster

จอร์จ แฮร์ริสัน (อังกฤษ: George Harrison)[1] MBE (25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 194329 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001)[2] เป็นมือกีตาร์ชาวอังกฤษ นักร้อง-นักแต่งเพลง ผู้สร้างภาพยนตร์ เขาประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติจากการเป็นมือกีตาร์ลีดให้กับวงเดอะบีทเทิลส์ และยังมีชื่ออยู่อันดับ 21 ของการจัดอันดับในนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อ "100 นักกีตาร์ที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล"[3][4] มักถูกพูดถึงว่าเป็น "บีทเทิลที่เงียบขรึม" (the quiet Beatle)[3] แฮร์ริสันเชื่อเรื่องเวทมนตร์อินเดีย และยังทำให้ฐานคนฟังของเดอะบีทเทิลส์กว้างขึ้นเช่นเดียวกับกลุ่มผู้ฟังตะวันตก[5] หลังจากที่วงแตกไป เขาประสบความสำเร็จในฐานะศิลปินเดี่ยวและต่อมาก็อยู่ในวง แทรเวลลิงวิลบูรีส์ และยังเป็นโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์และเพลงอีกด้วย

ถึงแม้ว่าเพลงโดยมากของเดอะบีทเทิลส์จะแต่งโดยเลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์ แฮร์ริสันก็ยังแต่งเพลง 1 หรือ 2 เพลงต่ออัลบั้มตั้งแต่ชุด Help! เป็นต้นมา[6] ผลงานเขาที่ร่วมกับเดอะบีทเทิลส์เช่นเพลง "Here Comes the Sun", "Something", "I Me Mine" และ "While My Guitar Gently Weeps" หลังจากวงแตกไป แฮร์ริสันก็ยังเขียนเพลง ออกผลงานทริปเปิลอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่าง All Things Must Pass ในปี 1970 ที่มี 2 ซิงเกิ้ลและ ดับเบิลเอ-ไซด์ซิงเกิล: "My Sweet Lord" กับ Isn't It a Pity" นอกจากนี้ในงานเดี่ยว แฮร์ริสันยังร่วมเขียนเพลงฮิต 2 เพลงให้กับริงโก สตารร์ อดีตสมาชิกวงเดอะบีทเทิลส์อีกคน และเพลงในวงแทรเวลลิงวิลบูรีส์ วงซูเปอร์กรุ๊ป ที่ฟอร์มวงในปี 1988 ร่วมกับบ็อบ ดีแลน, ทอม เพตตี, เจฟฟ์ ลีนน์ และรอย ออร์บิสัน

แฮร์ริสัน ได้รับวัฒนธรรมอินเดียและฮินดู ในช่วงทศวรรษ 1960 และช่วยให้ความรู้กับคนตะวันตกด้วยเพลงซิตาร์ และกลุ่มเคลื่อนไหวฮเรกฤษณะ เขาร่วมกับระวี ชังการ์ จัดคอนเสิร์ตการกุศลในปี 1971 ที่ชื่อ Concert for Bangladesh และเขาถือเป็นคนเดียวในเดอะบีทเทิลส์ที่พิมพ์อัตชีวประวัติ ขึ้นที่ชื่อ I Me Mine ในปี 1980

นอกจากการเป็นนักดนตรีแล้ว เขายังเป็นโปรดิวเซอร์เพลง และร่วมก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ แฮนด์เมดฟิล์มส งานของเขาในฐานะผู้สร้างภาพยนตร์ เขาร่วมงานกับผู้คนหลากหลายอย่าง มาดอนน่า และสมาชิกของกลุ่มมอนตี้ ไพธอน[7] ด้านชีวิตส่วนตัวเขาแต่งงาน 2 ครั้ง ครั้งแรกกับนางแบบ แพตตี บอยด์ ในปี 1966 และเลขาบริษัทค่ายเพลงที่ชื่อ โอลิเวีย ทรินิแดด อาเรียส ในปี 1978 ที่มีลูกชายด้วยกัน 1 คน ชื่อ ดานี แฮร์ริสัน เขายังเป็นเพื่อนสนิทกับอีริก แคลปตัน และอีริก ไอเดิล เขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปอดเมื่อปี 2001

อ้างอิง[แก้]

  1. มีหลายสิ่งพิมพ์อ้างว่า แฮโรลด์ (Harold) คือชื่อกลางของแฮร์ริสัน: Everett, The Beatles as Musicians: The Quarry Men Through Rubber Soul, p 36; The Lost Lennon Interviews, page 246, Geoffrey Giuliano, John Lennon, Vrnda Devi, Published by Omnibus Press, 1998, ISBN 0-7119-6470-X. Others, however, dispute that, based on the absence of any middle name on Harrison's birth certificate:("George Harrison biography". Shawstar.com. สืบค้นเมื่อ 2008-12-01.).
  2. Harrison, George (2002). I Me Mine. London: Phoenix. p. 20. ISBN 0-7538-1734-9.
  3. 3.0 3.1 Laing, Dave (30 November 2001). "George Harrison 1943-2001". guardian.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2008-12-27.
  4. The Acoustic Rock Masters, page 23, H. P. Newquist, Rich Maloof, Backbeat Books, 2003, ISBN 0-87930-761-7
  5. Schaffner, The Boys from Liverpool, pp 77-78.
  6. Handwritten Harrison Beatles lyrics up for auction, CBC Arts, 11 January 2007. Retrieved 13 December 2008
  7. "HandMade PLC". www.handmadeplc.com. สืบค้นเมื่อ 2008-10-30.