จอช เทย์เลอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จอช เทย์เลอร์
XIX Commonwealth Games 2010 Josh Taylor (cropped).jpg
ชื่อจริงจอช เทย์เลอร์
ฉายาThe Tartan Tornado
รุ่นไลท์เวท
ซูเปอร์ไลท์เวท
เวลเตอร์เวท
ส่วนสูง178 เซนติเมตร
เกิด2 มกราคม พ.ศ. 2534 (30 ปี)
เอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์
ชกทั้งหมด18 (มวยสากลอาชีพ)​
29 (มวยสากลสมัครเล่น)
ชนะ18 (มวยสากลอาชีพ)​
19 (มวยสากลสมัครเล่น)
ชนะน็อก13 (มวยสากลอาชีพ)​
0 (มวยสากลสมัครเล่น)
แพ้0 (มวยสากลอาชีพ)​
19 (มวยสากลสมัครเล่น)
เสมอ0 (มวยสากลอาชีพ)​
0 (มวยสากลสมัครเล่น)
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล
รายการเหรียญรางวัล
ตัวแทนของ  สกอตแลนด์
มวยสากล ชาย
กีฬาเครือจักรภพ[1]
เหรียญเงิน - รองชนะเลิศ เดลี 2010 ไลท์เวท
กีฬาเยาวชนเครือจักรภพ[1]
เหรียญเงิน - รองชนะเลิศ ปูเณ่ 2008 ไลท์เวท

จอช เทย์เลอร์ (อังกฤษ: Josh Taylor) เป็นนักมวยสากลชาวสกอตแลนด์คนแรกที่สามารถครองแชมป์โลกได้ 4 สถาบัน (IBF, WBA (ซูเปอร์​แชมป์​),เดอะริง,WBC และ WBO ตามลำดับ) ในรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท[2]

ประวัติ[แก้]

เกิดวันที่​ 2 มกราคม พ.ศ. 2534 ที่เอดินบะระ มีภูมิลำเนาอยู่ที่เพรสตันแพนส์[3] เอดินบะระ[1] มีชื่อเสียงจากการชกมวยสากลสมัครเล่น ภายหลังผ่านการคัดเลือกของยุโรปในแทรบซอน ประเทศตุรกี ทางเอซีบีโลชเอนด์ ได้ช่วยให้เขาผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่จัดขึ้น ณ กรุงลอนดอน[4] เทย์เลอร์จึงเป็นนักมวยสากลชาวสกอตแลนด์รุ่นไลท์เวทคนแรก ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก นับตั้งแต่ ริชาร์ด แมคแทกการ์ท ที่ได้ทำไว้ ผู้ซึ่งได้เหรียญทองจากการแข่งขันที่เมลเบิร์น ใน ค.ศ. 1956 และได้เหรียญทองแดงจากการแข่งขันที่กรุงโรม ในการแข่งขันถัดมา[5]

มวยสากลสมัครเล่น[แก้]

เทย์เลอร์ประสบความสำเร็จในการแข่งขันหลายรายการ และมีผลงานที่รู้จักกันมากสุดคือ การได้รับเหรียญเงินในการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 2010 ณ เมืองเดลี ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้ต่อ โธมัส สตอล์กเกอร์ ในรอบไฟนอล ด้วยคะแนน 11-3[6]

มวยสากลอาชีพ[แก้]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • มวยสากลสมัครเล่น
    • เหรียญเงิน กีฬาเยาวชนเครือจักรภพ 2008 รุ่นไลท์เวท
    • เหรียญเงิน กีฬาเครือจักรภพ 2012 รุ่นไลท์เวท
    • เหรียญทอง กีฬาเครือจักรภพ 2014 รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท[7]

มวยสากลอาชีพ

  • แชมป์เครือจักรภพรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
  • แชมป์ WBC Silver รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท​
    • ป้องกันครั้งที่ 1 , 11 พฤศจิกายน​ 2560 ชนะน็อก มิเกล บัซเกซ (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ยก 9 ที่ ​รอยัล ไฮแลนด์ เซนเตอร์​ เอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
    • ป้องกันครั้งที่ 2 , 3 มีนาคม 2561 ชนะทีเคโอ​ วิสตัน กัมโปส (ธงของประเทศนิการากัว นิการากัว) ยก 3​ ที่ เอสเอสอี ไฮโดร กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
    • ป้องกันครั้งที่ 3 , 23 มิถุนายน 2561 ชนะคะแนน วิกโตร์ โพสโกล (ธงของประเทศยูเครน ยูเครน) ที่ ​เอสเอสอี ไฮโดร กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
    • ป้องกันครั้งที่ 4 , 3 พฤศจิกายน​ 2561 ชนะทีเคโอ ไรอัน มาร์ติน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ)​ ยก 7 ที่ ​เอสเอสอี ไฮโดร กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
  • แชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท
    • ชิง , 18 พฤษภาคม 2562 ชนะคะแนน อีวัน บารันชิก (ธงของประเทศเบลารุส เบลารุส)​ ที่ ​เอสเอสอี ไฮโดร กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
    • ป้องกันครั้งที่ 1 และชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอร์​แชมป์​) และเดอะริง กับชิงแชมป์ WBC Diamond (ที่ว่าง) ในรุ่นเดียวกัน , 26 ตุลาคม 2562 ชนะคะแนน รีจิส โปรเกรอิส (ธงของสหรัฐ สหรัฐ)​ ที่ เดอะโอทูอารีนาลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร (ต่อมาเทย์เลอร์สละตำแหน่งแชมป์ WBC Diamond)
    • ป้องกัน​ครั้งที่ 2 , 26 กันยายน 2563 ชนะน็อก ดาวเหนือ เรือไวกิ้ง ( ไทย) ยก 1 ที่ ยอร์กฮอล ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร[8]
    • ป้องกันครั้งที่ 3 และชิงแชมป์โลก WBC กับ WBO ในรุ่นเดียวกัน, 22 พฤษภาคม 2564 ชนะคะแนน โฮเซ รามิเรซ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ เวอร์จินโฮเทลลาสเวกัส ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Josh Taylor". gbboxing.org.uk. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2012-08-01. สืบค้นเมื่อ 2 June 2012.
  2. Ben Baby (22 May 2021). "Josh Taylor-Jose Ramirez: A new undisputed champion and a shocking upset on the undercard". ESPN. สืบค้นเมื่อ 23 May 2021.
  3. "Confident Josh Taylor dreams of Olympic glory". BBC. 19 April 2012. สืบค้นเมื่อ 2 June 2012.
  4. "Josh Taylor books his place at London 2012". gbboxing.org.uk. 18 April 2012. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2012-05-22. สืบค้นเมื่อ 2 June 2012.
  5. "Scotland's Josh Taylor secures London 2012 boxing spot in qualifiers". The Guardian. 18 April 2012. สืบค้นเมื่อ 2 June 2012.
  6. "England's Thomas Stalker kicks off gold rush for home nations' boxing stars". Daily Mail. 13 October 2010. สืบค้นเมื่อ 2 June 2012.
  7. Dirs, Ben (17 September 2020). "Glasgow 2014: Northern Ireland win first golds as Scots also shine". BBC Sport. BBC. สืบค้นเมื่อ 17 September 2020.
  8. wbaboxing.com

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]