การประท้วงในประเทศซูดาน พ.ศ. 2561–2562
| การประท้วงในประเทศซูดาน พ.ศ. 2561–2562 | |||
|---|---|---|---|
| ส่วนหนึ่งของ การประท้วงในโลกอาหรับ พ.ศ. 2561–2562 | |||
 กลุ่มผู้ชุมนุมฉลองในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2019 | |||
| วันที่ | 19 ธันวาคม 2561 – 5 กรกฎาคม 2562 (6 เดือน 2 สัปดาห์ 2 วัน) การประท้วงประปรายยังคงดำเนินต่อไป | ||
| สถานที่ | |||
| สาเหตุ |
| ||
| เป้าหมาย |
| ||
| วิธีการ | |||
| ผล |
| ||
| คู่ขัดแย้ง | |||
| |||
| ผู้นำ | |||
| |||
| ความเสียหาย | |||
| เสียชีวิต | มากกว่า 208 คน[12][13] | ||
| ถูกจับกุม | มากกว่า 800 คน | ||
ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2561 เกิดเหตุการณ์เดินขบวนประท้วงขึ้นในหลายเมืองของประเทศซูดาน ส่วนหนึ่งเนื่องจากค่าครองชีพที่สูงขึ้นและสภาพเศรษฐกิจที่เสื่อมถอยในทุกระดับของสังคม[14] วัตถุประสงค์ของการประท้วงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจากการเรียกร้องให้มีการปฏิรูปเศรษฐกิจอย่างเร่งด่วนมาสู่การเรียกร้องให้ประธานาธิบดีอุมัร อัลบะชีร ก้าวลงจากตำแหน่ง[15][16]
ปฏิกิริยาที่รุนแรงของรัฐบาลซูดานต่อชุดการประท้วงดังกล่าวก่อให้เกิดความกังวลในระดับนานาชาติ ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 อัลบะชีรประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและยุบรัฐบาลทั้งในระดับชาติและระดับภูมิภาค โดยแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ทหารระดับสูงและเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐต่าง ๆ แทน[17] ในวันที่ 8 มีนาคม อัลบะชีรประกาศว่าผู้หญิงทุกคนที่ถูกคุมขังจากการประท้วงต่อต้านรัฐบาลจะได้รับการปล่อยตัว[18] ในวันหยุดสุดสัปดาห์ของวันที่ 6–7 เมษายน เกิดการประท้วงขนาดใหญ่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน[19] ในวันที่ 10 เมษายน มีผู้พบเห็นทหารกำลังปกป้องกลุ่มผู้ประท้วงจากกองกำลังรักษาความมั่นคง[20] และในวันที่ 11 เมษายน กองทัพซูดานก่อรัฐประหารยึดอำนาจจากอัลบะชีร
หลังการปลดอัลบะชีรออกจากตำแหน่ง การประท้วงตามท้องถนนที่จัดขึ้นโดยสมาคมวิชาชีพซูดาน (Sudanese Professionals Association) และกลุ่มต่อต้านที่นิยมประชาธิปไตยยังคงดำเนินต่อไป โดยเรียกร้องให้สภาทหารระยะเปลี่ยนผ่าน (Transitional Military Council) ซึ่งกุมอำนาจอยู่นั้นหลีกทาง "โดยทันทีและไม่มีเงื่อนไข" ให้แก่รัฐบาลชั่วคราวที่นำโดยพลเรือน และเรียกร้องให้มีการปฏิรูปอื่น ๆ ในซูดาน[21][9] การเจรจาเพื่อจัดตั้งรัฐบาลร่วมชั่วคราวระหว่างสภาทหารฯ กับพลเรือนฝ่ายต่อต้านเกิดขึ้นในช่วงปลายเดือนเมษายนและในเดือนพฤษภาคม แต่ยุติลงเมื่อกองกำลังสนับสนุนฉับไว (Rapid Support Forces) และกองกำลังรักษาความมั่นคงอื่น ๆ ของสภาทหารฯ ใช้ความรุนแรงในการปราบปรามผู้ประท้วงในวันที่ 3 มิถุนายน จนทำให้มีผู้เสียชีวิต 118 ราย[22] และยังมีผู้ถูกทำร้ายและถูกข่มขืนอีกด้วย[10]
ฝ่ายต่อต้านตอบโต้เหตุสังหารหมู่และการจับกุมหลังเหตุสังหารหมู่ด้วยการนัดหยุดงานทั่วไปเป็นเวลา 3 วัน ระหว่างวันที่ 9–11 มิถุนายน[23] และเรียกร้องให้มีการขัดขืนอย่างสงบและการต่อต้านโดยสันติวิธีต่อไปจนกว่าสภาทหารฯ จะถ่ายโอนอำนาจแก่รัฐบาลที่เป็นพลเรือน[10][24] ในวันที่ 12 มิถุนายน กลุ่มต่อต้านตกลงที่จะยุติการนัดหยุดงาน และสภาทหารฯ ตกลงที่จะปล่อยตัวนักโทษการเมือง มีการวางแผนจัดการเจรจาครั้งใหม่เพื่อจัดตั้งรัฐบาลพลเรือน[25]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Aya Elmileik, What prompted the protests in Sudan?, Al Jazeera (December 26, 2018).
- ↑ Kimiko de Freytas-Tamura, Sudanese Protests, After Days of Violence, Turn Anger Over Bread Toward Bashir, New York Times (December 24, 2018).
- ↑ Khalid Abdelaziz, Explainer: Protesters in Sudan want end to Bashir's 30-year rule, Reuters (January 15, 2019).
- ↑ Declan Walsh, On Sudan's Streets, Young Professionals Protest Against an Autocrat, New York Times (January 24, 2019).
- ↑ "Bashir Calls on Parliament to Delay Amendments Allowing Him Another Term". Haaretz. Reuters. 22 กุมภาพันธ์ 2019. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Sudan Call Launch Campaign Against Al Bashir Re-Election". allAfrcia. 9 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Declan Walsh & Joseph Goldstein (เมษายน 11, 2019). "Sudan's President Omar Hassan al-Bashir Is Ousted, but Not His Regime". New York Times.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sudan coup leader Awad Ibn Auf steps down, BBC News (April 13, 2019).
- 1 2 Sudan: huge crowds call for civilian rule in biggest protest since Bashir ousting, Reuters (April 18, 2019).
- 1 2 3 "Complete civil disobedience, and open political strike, to avoid chaos". Sudanese Professionals Association. 4 มิถุนายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 7 มิถุนายน 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sudan crisis: African Union membership suspended
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-12-02. สืบค้นเมื่อ 2019-06-29.
- ↑ https://www.thecut.com/2019/06/sudanese-influencer-spreads-awareness-of-massacre.html
- ↑ "Several killed in Sudan as protests over rising prices continue". Al Jazeera. 21 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 21 ธันวาคม 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Sudanese police fire on protests demanding president step down". The Guardian. 17 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Osha Mahmoud (25 ธันวาคม 2018). "'It's more than bread': Why are protests in Sudan happening?". Middle East Eye. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ David Hearst; Simon Hooper; Mustafa Abu Sneineh (1 มีนาคม 2019). "EXCLUSIVE: Sudanese spy chief 'met head of Mossad to discuss Bashir succession plan'". Middle East Eye. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Soudan: les femmes en première ligne des manifestations anti-Béchir" (ภาษาฝรั่งเศส). 9 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Jean-Philippe Rémy (8 เมษายน 2019). "Le mouvement de protestation embrase le Soudan" (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2019.
[Selon] une bonne source soudanaise: "Un scénario de cauchemar se profile, avec des affrontements. Or, l'armée n'est pas aussi bien équipée que l'ensemble constitué par les hommes des FSR et les nombreuses milices secrètes."
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Troops shield protesters as Sudan President Omar al-Bashir faces mounting pressure to go", South China Morning Post, 10 April 2019.
- ↑ Samy Magdy, New ruling Sudan military council promises civilian Cabinet เก็บถาวร 2019-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Associated Press (April 14, 2019).
- ↑ Abdelaziz, Khalid; Georgy, Michael (10 มิถุนายน 2019). "Sudan sit-in bloodshed cripples uprising". Thomson Reuters. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Field Report – Evaluation on the General Strike and Civil Disobedience in the Professional, Vocational, Service and Local Sectors". Sudanese Professionals Association. 13 มิถุนายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 ธันวาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Sudan protesters begin civil disobedience campaign against military rulers". Daily Telegraph (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). The Telegraph/AFP. 9 มิถุนายน 2019. ISSN 0307-1235. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 9 มิถุนายน 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Sudan army, protesters to resume talks on transitional council". Al Jazeera English. 12 มิถุนายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)