การลอบวางเพลิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

การลอบวางเพลิง เป็นอาชญากรรมโดยเจตนา โดยไตร่ตรองไว้ก่อน และโดยกลั่นแกล้ง วางเพลิงเผาอาคาร ท้องที่รกร้างว่างเปล่า ถังขยะ[1] ยานพาหนะ[2][3] หรือทรัพย์สินอย่างอื่น ด้วยความมุ่งหมายที่จะก่อความเสียหาย ซึ่งอาจแยกจากกรณีอื่น เช่น การเผาไหม้เกิดเอง และไฟป่าตามธรรมชาติ การลอบวางเพลิงมักเกี่ยวข้องกับอัคคีภัยที่ก่อแก่ทรัพย์สินของผู้อื่นหรือของตนเองโดยไตร่ตรองไว้ก่อนเพื่อเอาค่าสินไหมทดแทนจากการประกันภัย[4]

ผู้ก่ออาชญากรรมการลอบวางเพลิงนั้น เรียก ผู้ลอบวางเพลิง ซึ่งมักใช้สารเร่งไฟ (เช่น แก๊สโซลีน หรือเคโรซีน) เพื่อก่อประกายไฟ ขับดันไฟ และกำหนดทิศทางไฟ

อ้างอิง[แก้]

  1. Kumar, Kris (February 2008). "Deliberately lit vegetation fires in Australia". Trends and issues in crime and criminal justice (Lynnwood: Australian Institute of Criminology) (350). ISBN 978-1-921185-71-7. ISSN 0817-8542. Archived from the original on July 22, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-01-09.  Unknown parameter |df= ignored (help)
  2. "Cops race to stop Hollywood-area arson car fires". CBS News. December 31, 2011. สืบค้นเมื่อ January 23, 2012. "Several more cars burned in suspected arson attacks [...]" 
  3. "Kintbury car fire was arson". Newbury Weekly News. January 19, 2012. สืบค้นเมื่อ January 23, 2012. "A car fire [...] is being treated as arson." 
  4. arson. Dictionary.com. The American Heritage Dictionary of the English Language, Fourth Edition. Houghton Mifflin Company, 2004. Accessed: January 27, 2008