ชีน
(เปลี่ยนทางจาก ش)
| ชีน | ||||||||||||
| ش | ||||||||||||
| อักษรต่างรูป | ||||||||||||
| ||||||||||||
| อักษรอาหรับ | ||||||||||||
| ﺍ | ﺏ | ﺕ | ﺙ | ﺝ | ﺡ | ﺥ | ||||||
| ﺩ | ﺫ | ﺭ | ﺯ | ﺱ | ﺵ | ﺹ | ||||||
| ﺽ | ﻁ | ﻅ | ﻉ | ﻍ | ﻑ | ﻕ | ||||||
| ﻙ | ﻝ | ﻡ | ﻥ | ه | ﻭ | ﻱ | ||||||
| ประวัติอักษรอาหรับ เครื่องหมายการออกเสียง ฟัตฮะฮ์ · กัสเราะฮ์ · ء ·ฎ็อมมะฮ์ เลขอาหรับ | ||||||||||||
ชีน (อังกฤษ: Shin) เป็นอักษรตัวที่ 21 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ש และอักษรอาหรับ ﺵ ใช้แทนเสียงไม่ก้อง ออกตามไรฟัน [ʃ] หรือ [s] อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก Σ อักษรละติน S และอักษรซีริลลิก С และ Ш และอาจไปเป็นอักษร Sha ในอักษรกลาโกลิติก มาจากอักษรคานาอันไนต์ที่มาจากไฮโรกลิฟรูปพระอาทิตย์ ซึ่งใช้แทนเสียง [ʃ]