โลหะหลังทรานซิชัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
13 14 15 16 17
B
โบรอน
C
คาร์บอน
N
ไนโตรเจน
O
ออกซิเจน
F
ฟลูออรีน
Al
อะลูมิเนียม
Si
ซิลิกอน
P
ฟอสฟอรัส
S
กำมะถัน
Cl
คลอรีน
Ga
แกลเลียม
Ge
เจอร์เมเนียม
As
สารหนู
Se
ซีลีเนียม
Br
โบรมีน
In
อินเดียม
Sn
ดีบุก
Sb
พลวง
Te
เทลลูเรียม
I
ไอโอดีน
Tl
แทลเลียม
Pb
ตะกั่ว
Bi
บิสมัท
Po
พอโลเนียม
At
แอสทาทีน
Uut
อูนอูนเทรียม
Fl
ฟลีโรเวียม
Uup
อูนอูนเพนเทียม
Lv
ลิเวอร์มอเรียม
Uus
อูนอูนเซปเทียม

โลหะหลังทรานซิชัน (อังกฤษ:post-transition metals) คือธาตุในอนุกรมเคมีของตารางธาตุที่อยู่ระหว่างธาตุกึ่งโลหะ(metalloids)และธาตุโลหะทรานซิชัน(transition metals)มีประจุไฟฟ้าบวกมากกว่าโลหะแอลคาไล(alkali metals) และ โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท(alkaline earth metals)มีจุดหลอมเหลวและจุดเดือดต่ำกว่าโลหะทรานซิชันโลหะหลังทรานซิชันมีดังนี้

  1. อะลูมิเนียม (aluminium)
  2. แกลเลียม (gallium)
  3. อินเดียม (indium)
  4. ดีบุก (tin)
  5. แทลเลียม (thallium)
  6. ตะกั่ว (lead)
  7. บิสมัท (bismuth)
  8. อูนอูนเทรียม (ununtrium)
  9. ฟลีโรเวียม (flerovium)
  10. อูนอูนเพนเทียม (ununpentium)
  11. ลิเวอร์มอเรียม (livermorium)