แกนีมีด (ดาวบริวาร)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก แกนีมีด (ดวงจันทร์))
แกนีมีด
Ganymed.jpg
การค้นพบ
ค้นพบโดย: กาลิเลโอ กาลิเลอี
ไซมอน มาริอุส
ค้นพบเมื่อ: January 11, 1610
ชื่ออื่น ๆ: Jupiter III
ลักษณะของวงโคจร
รัศมีวงโคจรเฉลี่ย: 1 070 400 km[1]
ความเยื้องศูนย์กลาง: 0.001 3[1]
คาบการโคจร: 7.154 552 96 วัน[1]
ความเอียง: 0.20° (จากเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดี) [1]
ดาวบริวารของ: ดาวพฤหัสบดี
ลักษณะทางกายภาพ
พื้นที่ผิว: 87.0 million km2 (0.171 ของโลก) [c]
ปริมาตร: 7.6แม่แบบ:Esp km3 (0.0704 ของโลก) [d]
มวล: 1.4819แม่แบบ:Esp kg (0.025 ของโลก) [2]
ความหนาแน่นเฉลี่ย: 1.936 g/cm3[2]
ความโน้มถ่วง
ที่ศูนย์สูตร:
1.428 m/s2 (0.146
ความเร็วหลุดพ้น: 2.741 km/s[f]
ความเอียงของแกน: 0–0.33°[3]
อัตราส่วนสะท้อน: 0.43 ± 0.02[4]
ลักษณะของบรรยากาศ
ความดันบรรยากาศ
ที่พื้นผิว:
trace
องค์ประกอบ: ออกซิเจน[5]

แกนีมีด (อังกฤษ: Ganymede) เป็นดาวบริวารดวงหนึ่งของดาวพฤหัสบดี และเป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ มีสนามแม่เหล็กสูง พื้นผิวหลายลักษณะแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงทางธรณีที่ชั้นผิวเปลือกอย่างซับซ้อนยาวนาน มีลักษณะสำคัญ 2 แบบ คือ พื้นที่เก่าแก่เป็นบริเวณมืดคล้ำเต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาต ขรุขระ เป็นแอ่งลึก กับพื้นที่ใหม่เป็นบริเวณที่ราบเรียบ สว่างกว่า มีน้ำแข็งติดกับดินหิน บางพื้นที่เป็นรอยแยกยาวเหยียด

แกนีมีดเป็นหนึ่งในดาวบริวารกาลิเลียน ค้นพบโดย กาลิเลโอ กาลิเลอี เมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1610 ตั้งชื่อตามเทพแกนีมีดในตำนานเทพเจ้ากรีก ผู้เป็นที่รักของเทพซูส

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 "Planetary Satellite Mean Orbital Parameters". Jet Propulsion Laboratory, California Institute of Technology. 
  2. 2.0 2.1 Showman, Adam P.; Malhotra, Renu (1999). "The Galilean Satellites" (pdf). Science 286: 77–84. doi:10.1126/science.286.5437.77. PMID 10506564. 
  3. Bills, Bruce G. (2005). "Free and forced obliquities of the Galilean satellites of Jupiter". Icarus 175: 233–247. doi:10.1016/j.icarus.2004.10.028. 
  4. Yeomans, Donald K. (2006-07-13). "Planetary Satellite Physical Parameters". JPL Solar System Dynamics. สืบค้นเมื่อ 2007-11-05. 
  5. Hall, D.T.; Feldman, P.D.; McGrath, M.A. et.al. (1998). "The Far-Ultraviolet Oxygen Airglow of Europa and Ganymede". The Astrophysical Journal 499: 475–481. doi:10.1086/305604. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]