เทือกเขาคุนหลุน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภูมิภาคแถบเทือกเขาคุนหลุน
แม่น้ำการากาช ในคุนหลุนซานตะวันตก จากทางหลวงสายทิเบต-ซินเจียง
ยอดเขาในเทือกเขาคุนหลุน
ภาพเทือกเขาคุนหลุนซาน จากทางหลวงสายทิเบต-ซินเจียง

เทือกเขาคุนหลุน (จีน: 崑崙山; จีนตัวย่อ: 昆仑山; พินอิน: Kūnlún Shān; เทียบเสียงไทย = คุนหลุนซาน) เป็นเทือกเขาที่ยาวที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย มีความยาวมากกว่า 3,000 กิโลเมตร

สภาพทางภูมิศาสตร์[แก้]

เทือกเขาคุนหลุน ทอดตัวไปตามชายแดนตะวันตกภูมิของภาคประเทศจีนในแนว ต่อลงไปทางใต้ เคียงข้างเทือกเขาปามีร์ แล้วโค้งไปทางตะวันออก ก่อให้เกิดเทือกเขากั้นพรมแดนทางเหนือของทิเบต เทือกเขานี้ทอดไปตามขอบด้านใต้ ในบริเวณที่ปัจจุบันเรียกว่า แอ่งทาริม (Tarim Basin) , ทาคลา มาคาน หรือ ทะเลทราย"บ้านจมทราย" (sand-buried houses) และทะเลทรายโกบี

เทือกเขาแห่งนี้มียอดเขามากกว่า 200 แห่งที่สูงกว่า 6,000 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด 3 ยอด คือ คองกูร ทัค (Kongur Tagh) (7,719 เมตร) , ติงเปย (Dingbei) (7,625 เมตร) และมุซทัค อะทา (Muztagh Ata) (7,546 เมตร) ยอดเขาสูงสุดเหล่านี้อยู่ในเทือกเขา อารคาทัค (Arka Tagh) มีแต่น้ำสำคัญหลายสายไหลจากเทือกเขานี้ เช่น แม่น้ำการากาช ('แม่น้ำหยกดำ') และแม่น้ำยุรุงกาช ('แม่น้ำหยกขาว') ซึ่งไหลผ่านโอเอซิสโขตาน ผ่านไปยังทะเลทรายทาคลามาคาน

เทือกเขาอารคาทัคอยู่ในใจกลางของคุนหลุนซาน โดยมียอดเขาอุลุค มุซทัค (6,973 เมตร) ภูเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาคุนหลุนซาน คือ ภูเขาเทพีคุนหลุน (7,167 เมตร) อยู่ในบริเวณเคริยา (Keriya)

สาขาทางใต้ของเทือกเขาคุนลุ้น ก่อให้เกิดสันปันน้ำระหว่างบริเวณลุ่มน้ำของแม่น้ำที่ยาวที่สุดของจีนสองสาย นั่นคือแม่น้ำแยงซี และแม่น้ำฮวงโห

เทือกเขาแห่งนี้ ก่อให้เกิดขอบด้านเหนือของเพลตอินเดียในช่วงที่เกิดการชน ในตอนปลายยุคไทรแอสซิก กับเพลตยูเรเซียซึ่งก่อใก้เกิดการปิดกั้นมหาสมุทรพาเลโอเทธีส (Paleo-Tethys) ในยุคบรรพกาล

ตำนาน[แก้]

เทือกเขาคุนหลุนปรากฏชื่อบ่อยครั้งตำนานปรัมปราของจีน เชื่อกันว่าเป็นแดนสุขาวดีของเต้าหยิน (นักบวชในลัทธิเต๋า) ตามตำนานเล่าว่า บุคคลแรกที่เดินทางไปยังแดนสุขาวดีแห่งนี้ คือ จักรพรรดิโจวม่อหวัง (周穆王) (976-922 ปีก่อนคริสตกาล) แห่งราชวงศ์ โจว เล่ากันว่าทรงค้นพบ พระราชวังหยกของจักรพรรดิหวังตี้ หรือ จักรพรรดิเหลืองในตำนาน และผู้ก่อกำเนิดวัฒนธรรมจีนนั่นเอง นอกจากนี้แล้วยังทรงพบกับพระนางชีหวังหมู่ 'พระแม่แห่งตะวันตก' ซึ่งเป็นที่บูชาสูงสุดในลัทธิศาสนาโบราณของจีน ซึ่งก้าวไปสู่จุดรุ่งเรืองสูงสุดในสมัยราชวงศ์ฮั่น และยังกล่าวว่าทรงมีที่ประทับในเทือกเขาแห่งนี้ด้วย

เรื่องเล่าจากนวนิยายกำลังภายใน[แก้]

ในนวนิยายกำลังภายใน มีกล่าวถึงเทือกเขาคุนหลุนเอาไว้บ่อยครั้ง


พิกัดภูมิศาสตร์: 36°00′N 84°00′E / 36.000°N 84.000°E / 36.000; 84.000