อาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| อาณาจักรกาหลิบแห่ง กอร์โดบา خلافة قرطبة |
||||
| อาณาจักร | ||||
|
||||
 |
||||
| เมืองหลวง | กอร์โดบา | |||
| ภาษา | อาหรับ, โมซาราบิกและภาษาฮีบรู | |||
| รัฐบาล | กาหลิบ | |||
| ประวัติศาสตร์ | ||||
| - อับดุรเราะห์มานที่ 1 ประกาศตนเป็น เอมีร์ แห่งกอร์โดบา | ค.ศ. 756 | |||
| - อับดุรเราะห์มานที่ 3 ประกาศตนเป็น กาหลิบ แห่งกอร์โดบา | ค.ศ. 929 | |||
| - สลายตัวไปเป็นรัฐเล็ก ๆ (taifa) | ค.ศ. 1031 | |||
อาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา (อาหรับ: خلافة قرطبة , Khilāfat Qurṭuba) ปกครองคาบสมุทรไอบีเรียและแอฟริกาเหนือจากเมืองกอร์โดบา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 929 จนถึงปี ค.ศ. 1031 สมัยนี้เป็นสมัยของความรุ่งเรืองทางการค้าขายและทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมอิสลามของไอบีเรียชิ้นเอกหลายชิ้นสร้างขึ้นในสมัยนี้ที่รวมทั้งสุเหร่าใหญ่แห่งกอร์โดบา (Great Mosque of Córdoba)
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 929 อับดุรเราะห์มานที่ 3 (Abd-ar-Rahman III) ประกาศตนเป็น “กาหลิบ” (Arabic: خليفة) แห่งกอร์โดบา[1] แทนตำแหน่ง “เอมีร์แห่งกอร์โดบา” (Emir of Córdoba) เดิม (Arabic: أمير قرطبة 'Amīr Qurṭuba) อับดุรเราะห์มานที่ 3 มาจากราชวงศ์อุมัยยะฮ์ราชวงศ์ที่มีตำแหน่งเป็นเอมีร์แห่งกอร์โดบามาตั้งแต่ ค.ศ. 756 การปกครองในฐานะกาหลิบถือกันว่าเป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของมุสลิมในคาบสมุทรไอบีเรีย อาณาจักรสลายตัวไปแทบทั้งหมดในสงครามกลางเมืองระหว่างผู้สืบเชื้อสายจากกาหลิบฮิชัมที่ 2 (Hisham II) และผู้สืบการปกครองจากนายกรัฐมนตรี (hayib) อัลมันซูร์ อาบี อามีร์ (Al-Mansur Abi Aamir) ส่วนที่เหลืออยู่บ้างก็อยู่มาจนถึงปี ค.ศ. 1031 เมื่อหลังจากการต่อสู้กันภายในต่อเนื่องกันอยู่หลายปีก็แตกแยกออกไปเป็นไตฟา (Taifa) หรือรัฐย่อย ๆ[2]
อ้างอิง [แก้]
ดูเพิ่ม [แก้]
|
||||||||
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
