หมาไม้
| หมาไม้ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไพลโอซีน – ปัจจุบัน |
|
|---|---|
 |
|
| สถานะการอนุรักษ์ | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Animalia |
| ไฟลัม: | Chordata |
| ชั้น: | Mammalia |
| อันดับ: | Carnivora |
| วงศ์: | Mustelidae |
| วงศ์ย่อย: | Mustelinae |
| สกุล: | Martes |
| ชนิด: | M. flavigula |
| ชื่อทวินาม | |
| Martes flavigula Boddaert, 1785 |
|
| ชนิดย่อย | |
|
|
 |
|
| แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ | |
หมาไม้ (อังกฤษ: Yellow-throated marten, Himalayan marten, Javan yellow-throated marten; ชื่อวิทยาศาสตร์: Martes flavigula) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีรูปร่างคล้ายพญากระรอกดำ (Ratufa bicolor) มีลักษณะเด่นคือ ตั้งแต่ใต้คอลงไปถึงหน้าอกมีสีเหลือง ส่วนหัวด้านบนมีสีดำ ขาสั้นเมื่อเทียบกับขนาดตัว ตัวผู้มีฟันเขี้ยวขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย หางยาวพอ ๆ กับความยาวลำตัว หมาไม้ชนิดย่อยที่อาศัยอยู่ทางภาคเหนือของทวีปเอเชียจะมีขนาดใหญ่กว่าชนิดที่อาศัยอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร
มีความยาวลำตัวและหัว 45-60 เซนติเมตร ความยาวหาง 38-43 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-3 กิโลกรัม
หมาไม้เป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวแรงมาก มีความคล่องแคล่วปราดเปรียวมาก สามารถหากินได้ทั้งบนต้นไม้และพื้นดิน กินอาหารได้หลากหลายประเภททั้งพืชและสัตว์ ทั้งสัตว์ฟันแทะ, แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน, นก หรือ ไข่นก บางครั้งอาจเข้ามาหาอาหารที่นักท่องเที่ยวป่าทิ้งไว้ตามเต๊นท์ นอกจากนี้ยังสามารถกินผึ้งและน้ำผึ้งเหมือนหมีได้อีกด้วย มักหากินในเวลากลางวัน แต่บางครั้งอาจหากินในเวลากลางคืน มักจะหากินแต่เพียงลำพังหรือเป็นคู่ไม่มากกว่านั้น หมาไม้ตัวเมียจะตั้งท้องนาน 220-290 วัน ออกลูกครั้งละ 3-5 ตัว อายุขัยในสถานที่เลี้ยงประมาณ 14 ปี
เป็นสัตว์ที่มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทางตะวันออกของอัฟกานิสถาน, ภาคเหนือของปากีสถาน, รัฐแคชเมียร์และรัฐอัสสัมของอินเดีย, ภาคเหนือของพม่า, ภาคใต้และภาคตะวันออกของจีน, ไต้หวัน, ไทย, ลาว, ตอนเหนือของกัมพูชา, ภาคเหนือและภาคกลางของเวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว
สถานะของหมาไม้ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง[2] [3]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Abramov, A., Timmins, R.J., Roberton, S., Long, B., Than Zaw, Duckworth, J.W. (2008). "Martes flavigula". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.4. International Union for Conservation of Nature. สืบค้นเมื่อ 26 May 2011. Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern
- ↑ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน หน้า 69 โดย กองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย (กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543) ISBN 974-87081-5-2
- ↑ หมาไม้
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Martes flavigula |
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
ข้อมูลเกี่ยวข้องกับ Martes flavigula จากวิกิสปีชีส์
