ฮันนี่แบดเจอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮันนี่แบดเจอร์
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคกลางไพลโอซีน – ปัจจุบัน
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Mammalia
อันดับ: Carnivora
วงศ์: Mustelidae
วงศ์ย่อย: Mellivorinae[1]
หรือ Mustelinae[2]
สกุล: Mellivora
Storr, 1780
สปีชีส์: M. capensis
ชื่อทวินาม
Mellivora capensis
(Schreber, 1776)
ชนิดย่อย[2]
การแพร่กระจายพันธุ์ของฮันนี่แบดเจอร์

ฮันนี่แบดเจอร์ (อังกฤษ: Honey badger, Ratel) (ชื่อวิทยาศาสตร์: Mellivora capensis) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในอันดับสัตว์กินเนื้อ จัดอยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ชนิดหนึ่ง

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Mellivora และวงศ์ย่อย Mellivorinae (บางข้อมูลจัดให้อยู่ในวงศ์ย่อย Mustelinae[2])[1] มีถิ่นแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา, ตะวันออกกลาง และอนุทวีปอินเดีย

ศัพท์มูลวิทยา[แก้]

คำว่า "Ratel" เป็นภาษาแอฟริคานส์ ที่อาจมีต้นทางมาจากภาษาดัตช์กลาง ขณะที่ชื่อโดยทั่วไป คือ "ฮันนี่แบดเจอร์" หรือ "แบดเจอร์น้ำผึ้ง" มีที่มาจากการที่ชอบกินน้ำผึ้งมาก โดยไม่กลัวผึ้งต่อย[3]

ลักษณะและพฤติกรรม[แก้]

ฮันนี่แบดเจอร์ มีรูปร่างคล้ายกับสกั๊งค์ ที่เคยเป็นสัตว์ร่วมวงศ์มาก่อน [4][5] ด้วยการที่มีขนบริเวณส่วนหลังสีขาว ขณะที่มีลำตัวสีดำสนิท มีกรงเล็บที่แหลมคม และฟันเขี้ยวที่แหลมคมในปาก ซึ่งเขียนเป็นสูตรได้ว่า Upper: 3.1-3.1, lower: 3.1.-3.1

ฮันนี่แบดเจอร์ แบ่งออกได้เป็น 12 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)[2] มีความสูงจากตีนจนถึงหัวไหล่โดยเฉลี่ย 23-28 เซนติเมตร (9.1-11 นิ้ว) และความยาวลำตัว 55–77 เซนติเมตร (22–30 นิ้ว) และความยาวหางประมาณ 12–30 เซนติเมตร (4.7–12 นิ้ว) ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ ตัวผู้มีน้ำหนัก 9-16 กิโลกรัม (20-35 ปอนด์) ขณะที่ตัวเมียประมาณ 5-10 กิโลกรัม (11-22 ปอนด์) โดยเฉลี่ย กะโหลกมีความยาวประมาณ 13.9–14.5 เซนติเมตร (5.5–5.7 นิ้ว) ในตัวผู้ และ 13 เซนติเมตร (5.1 นิ้ว) ในตัวเมีย[6][7] อายุขัยในธรรมชาติยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่อายุในที่เลี้ยงสูงสุด 24 ปี[8] อาศัยอยู่ในโพรงดินที่ขุดขึ้นมาเองด้วยกรงเล็บ ซึ่งภายอยู่กันเป็นครอบครัวอาจมีสมาชิกถึง 20 ตัว[9]

ฮันนี่แบดเจอร์ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์บกที่ดุร้ายที่สุดในโลก มีการบันทึกชื่อลงในกินเนสส์บุกในปี ค.ศ. 2002 มาแล้ว ด้วยความที่เป็นสัตว์ที่ไม่เกรงกลัวอะไรเลย แม้แต่สัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า หรือสัตว์มีพิษ สามารถกินอาหารได้หลากหลาย ทั้ง งูพิษ, แมงป่อง ตลอดจนแมลงขนาดเล็ก ๆ ตามพื้นดิน เช่น ปลวก หรือหนอน แต่อาหารที่ชอบมากที่สุด คือ รวงผึ้งและน้ำผึ้ง ซึ่งฮันนี่แบดเจอร์จะใช้กรงเล็บที่แหลมคมในการขุดเจาะทะลายรวงผึ้งฉีกเอาน้ำผึ้งมากิน โดยที่ไม่เกรงกลัวเหล็กในของผึ้ง เนื่องจากมีขนที่หนาและภูมิคุ้มกันพิษของเหล็กในผึ้งและพิษของงูพิษอยู่ในตัว เมื่อถูกงูพิษกัดหรือผึ้งต่อย ฮันนี่แบดเจอร์จะล้มลงนอนเฉย ๆ 2-3 ชั่วโมง หรือหันก้นที่มีต่อมผลิตกลิ่นฉุนใส่[9] จากพฤติกรรมนี้ ทำให้นกพรานผึ้ง ที่ชอบกินผึ้งและน้ำผึ้งเหมือนกัน จะคอยบินติดตามฮันนี่แบดเจอร์ เนื่องจากไม่สามารถบินฝ่าฝูงผึ้งเข้าไปกินเองได้ จึงต้องให้ฮันนี่แบดเจอร์บุกเข้าไปทะลายรวงผึ้งเสียก่อน นกพรานผึ้งจึงบินตามเข้าไปกิน[3]

ด้วยความที่ไม่เกรงกลัวสัตว์ใหญ่กว่า ฮันนี่แบดเจอร์กล้ากระทั่งพุ่งใส่หรือฆ่าสัตว์ดุร้ายที่มีขนาดใหญ่กว่าหลายตัวได้ เช่น เสือดาว, ไฮยีนา, สิงโต, เต่าบก หรือแม้กระทั่งวิลเดอร์บีส[9]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Steve Jackson. "Honey Badger...". สืบค้นเมื่อ 6 July 2011. 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 จาก itis.gov
  3. 3.0 3.1 10 สุดยอดสัตว์คู่หูของโลก
  4. Don E. Wilson & DeeAnn M. Reeder (2005). Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0. 
  5. Dragoo and Honeycutt; Honeycutt, Rodney L (1997). "Systematics of Mustelid-like Carnvores". Journal of Mammalogy (Journal of Mammalogy, Vol. 78, No. 2) 78 (2): 426–443. doi:10.2307/1382896. JSTOR 1382896. 
  6. Heptner, V. G.; Sludskii, A. A. (2002). Mammals of the Soviet Union. Vol. II, part 1b, Carnivores (Mustelidae). Washington, D.C.: Smithsonian Institution Libraries and National Science Foundation. ISBN 90-04-08876-8.
  7. "Honey badger videos, photos and facts - Mellivora capensis". ARKive. Retrieved 2012-11-27.
  8. Rosevear, Donovan Reginald (1974). The Carnivores of West Africa. London: British Museum (Natural History). ISBN 978-0-565-00723-2.
  9. 9.0 9.1 9.2 Honey Badger อสูรร้ายตัวจิ๋วแห่งทะเลทราย (ปุ๊กเขียนอีกแล้ว)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]