มะไฟควาย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มะไฟควาย
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Rosids
อันดับ: Malpighiales
วงศ์: Phyllanthaceae
สกุล: Baccaurea
ชนิด: B. macrocarpa
ชื่อทวินาม
Baccaurea macrocarpa
Müll.Arg.

มะไฟควาย ชื่อวิทยาศาสตร์: Baccaurea macrocarpa เป็นพืชท้องถิ่นในมาเลเซีย เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียวและภาคใต้ของไทย ภาคกลางเรียกลังแขหรือลำแข ปัตตานีเรียกมะแค้ ลังแข ภาษาอินโดนีเซียเรียกตัมปุย ซายาหรือตัมปุย บูลัน ภาษามาเลย์เรียกตำปอย เงาะซาไกเรียกลารัก เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ใบเกลี้ยง ไม่มีขนอ่อน แผ่นใบเรียวเข้าหาโคน ไม่เว้า ช่อดอกยาว ออกเป็นกลุ่มตามกิ่งหรือลำต้น ผลมีขนาดใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับพืชในสกุลเดียวกันทั้งหมด ผลกลม เปลือกหนามาก มีกลีบเลี้ยงติดอยู่ ก้านของผลยาว แข็ง ผลดิบสีชมพูอมม่วง มีขน เมื่อแก่กลายเป็นสีน้ำตาล ไม่มีขน เนื้อสีขาวขุ่น แต่เมื่อถูกอากาศจะกลายเป็นสีดำอย่างรวดเร็ว มี 3-6 เมล็ด รสหวานอมเปรี้ยว ใช้รับประทานเป็นผลไม้

อ้างอิง[แก้]

นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะไฟควาย ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 171

ใบของมะไฟควาย
ผลมะไฟควาย