ภาษาไทใต้คง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาไทไต้คง)
ภาษาไทใต้คง
ภาษาแม่ใน จีน, พม่า, ลาว
ภูมิภาค จีนตะวันตกเฉียงใต้
ตระกูลภาษา
ไท-กะได
ระบบการเขียน อักษรไทใต้คง
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ (ร่วม) ในเขตปกครองตนเองชนชาติไทและจิ่งพัว เต๋อหง ประเทศจีน
รหัสภาษา
ISO 639-3 tdd

ภาษาไทใต้คง (ไทใต้คง: ᥖᥭᥰᥖᥬᥳᥑᥨᥒᥰ; อังกฤษ: Dehong Dai language, Tai Dehong language) หรือ ภาษาไทเหนือ (อังกฤษ: Tai Nüa language; ภาษาจีน: 傣哪语 ไต๋หนาอยู่, 德宏傣语 เต๋อหงไต๋อยู่) เป็นภาษาที่ใช้พูดในเขตปกครองตนเองชนชาติไทและจิงผ่อ เต๋อหง มีเสียงพยัญชนะ 17 เสียง เป็นพยัญชนะต้นได้ 16 เป็นตัวสะกดได้ 8 เสียง เสียง /น/ เป็นตัวสะกดได้อย่างเดียว สระมี 10 เสียง โดยทั่วไปไม่มีความแตกต่างระหว่างสระเสียงยาวและสระเสียงสั้น ยกเว้นสระ /อะ/ และสระ /อา/ มีวรรณยุกต์ 6 เสียง

อ้างอิง[แก้]

  • ปราณี กุลละวณิชย์. ภาษาไทเหนือ. กรุงเทพฯ : คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544.