ฟุตบอลโลกหญิง 2015

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟุตบอลโลกหญิง 2015
ตราสัญลักษณ์ฟุตบอลโลกหญิง 2015 อย่างเป็นทางการ
รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพ ธงชาติของแคนาดา แคนาดา
วันที่ มิถุนายน – กรกฎาคม ค.ศ. 2015
ทีม 24 (จาก 6 สมาพันธ์)
สถานที่ (ใน 6 เมืองเจ้าภาพ)

ฟุตบอลโลกหญิง 2015 (อังกฤษ: 2015 FIFA Women's World Cup) เป็นฟุตบอลโลกหญิงครั้งที่เจ็ด ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงแชมป์ฟุตบอลหญิงนานาชาติ ซึ่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 แคนาดาได้รับสิทธิ์เป็นเจ้าภาพ โดยการแข่งขันจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน ถึงวันที่ 5 กรกฎาคม [1]

การคัดเลือกเจ้าภาพ[แก้]

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง รวมถึงสิทธิการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 20 ปี ของปีที่ผ่านมา (คล้ายกับในประเภทชาย ที่มีเจ้าภาพคอนเฟเดอเรชันส์คัพในปีก่อน) ซึ่งการเสนอตัวของผู้ประสงค์เป็นเจ้าภาพจะส่งมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 โดยมีเพียงสองประเทศเท่านั้นที่ได้รับการส่งมา อันได้แก่:[2]

โดยประเทศซิมบับเวได้ถอนตัวออกในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2011 [3] ซึ่งเป็นประเทศที่ได้รับการจับตามองอย่างยาวนาน โดยทีมหญิงของประเทศดังกล่าวอยู่ในอันดับที่ 103 ของโลกในช่วงที่มีการเสนอตัว และยังไม่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงแต่อย่างใด นอกจากนี้ยังมีความไม่แน่นอนทางการเมืองและเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง ภายใต้การปกครองของโรเบิร์ต มูกาเบ[4]

การคัดเลือก[แก้]

สำหรับการแข่งขันรายการนี้ จำนวนของทีมจะขยายจาก 16 ทีม ไปเป็น 24 ทีม โดยมีจำนวนของการแข่งขันเพิ่มขึ้นจาก 32 คู่ ไปเป็น 52 คู่[5] เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ทางฟีฟ่าได้ประกาศให้มีการเปลี่ยนแปลงการจัดสรรการคัดเลือกตำแหน่งของสหพันธ์ภาคพื้นทวีป คณะกรรมการบริหารฟีฟ่าได้อนุมัติการจัดสรรตาราง และแบ่งสายของแปดทีมใหม่ดังต่อไปนี้:[6]

  • เอเอฟซี (เอเชีย): 5 ประเทศ (เพิ่มขึ้นจาก 3)
  • ซีเอเอฟ (แอฟริกา): 3 ประเทศ (เพิ่มขึ้นจาก 2)
  • คอนคาแคฟ (อเมริกาเหนือ/กลาง, แคริบเบียน): 3.5+เจ้าภาพ 1 ประเทศ (เพิ่มขึ้นจาก 2.5)
  • คอนเมบอล (อเมริกาใต้): 2.5 ประเทศ (เพิ่มขึ้นจาก 2)
  • โอเอฟซี (โอเชียเนีย): 1 ประเทศ (เช่นเดียวกับ ค.ศ. 2011)
  • ยูฟ่า (ยุโรป): 8 ประเทศ (เพิ่มขึ้นจาก 4.5+1)

หลังจากที่นักฟุตบอลเกาหลีเหนือหลายรายถูกตรวจพบสารกระตุ้นในช่วงการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ทางฟีฟ่าจึงได้ห้ามเกาหลีเหนือได้มีส่วนร่วมในฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดา ซึ่งนี่เป็นการลงโทษครั้งแรกที่เกิดขึ้นในฟุตบอลโลกหญิง และเป็นครั้งแรกนับจากปี ค.ศ. 1995 ที่ทีมเกาหลีเหนือไม่ได้เข้าร่วมในฟุตบอลโลกหญิง[7]

ทีมที่ผ่านการรับรอง[แก้]

ทีม ลำดับที่ได้
รับการคัดเลือก
วิธีที่ผ่าน
การคัดเลือก
วันที่ได้
รับการคัดเลือก
สมัยที่ได้แข่ง
ฟุตบอลโลกหญิง
ปรากฏตัว
ครั้งล่าสุด
ผลการแข่งที่ดีที่สุด
ครั้งที่ผ่านมา
อันดับโลกฟีฟ่า
ขณะเริ่มการแข่ง
ธงชาติแคนาดา แคนาดา 1 เจ้าภาพ 3 มีนาคม ค.ศ. 2011 ครั้งที่ 6 ค.ศ. 2011 อันดับสี่ (2003)
Flag of the People's Republic of China จีน 2 ห้าอันดับแรกฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ครั้งที่ 6 ค.ศ. 2007 รองชนะเลิศ (ค.ศ. 1999)
ธงชาติเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 3 ห้าอันดับแรกฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2003 รอบแบ่งกลุ่ม (ค.ศ. 2003)
ธงชาติญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 4 ห้าอันดับแรกฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ครั้งที่ 7 ค.ศ. 2011 ผู้ชนะ (ค.ศ. 2011)
ธงชาติออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 5 ห้าอันดับแรกฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ครั้งที่ 6 ค.ศ. 2011 รอบก่อนรอง (ค.ศ. 2007)
ธงชาติไทย ไทย 6 ห้าอันดับแรกฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ครั้งที่ 1 เปิดตัวครั้งแรก
ธงชาติสวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ 7 ยูฟ่า – อันดับที่ 1 ของกลุ่ม 3 15 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ครั้งที่ 1 เปิดตัวครั้งแรก

สถานที่จัดงาน[แก้]

เมืองแวนคูเวอร์, เอ็ดมอนตัน, วินนิเพก, ออตตาวา, มอนทรีออล และ มองก์ตัน ต่างได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันทัวร์นาเมนท์[8] ส่วนเมืองแฮลิแฟกซ์ ก็ได้รับการกล่าวถึงเช่นกัน แต่ได้ถอนตัวออกจากรายการแข่งขันในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 [9] ส่วนเมืองโทรอนโตได้รับการคาดหวังว่าจะเป็นเมืองเจ้าภาพจัดการแข่งขันรอบไฟนอลหากการเสนอชื่อประสบความสำเร็จ แต่ในท้ายที่สุดก็ได้มีการถอดถอนออกจากการเสนอชื่อ เนื่องจากความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นกับแพนอเมริกันเกมส์ 2015 [10] เนื่องด้วยนโยบายของฟีฟ่ากับการให้การสนับสนุนเชิงพาณิชย์ ทั้งนี้ สนามฟุตบอลอินเวสเตอร์กรุ๊ปฟิลด์ในวินนิเพกจะเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในการแข่งขัน

ก่อนหน้านี้ ประเทศแคนาดาได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันของฟีฟ่า อันประกอบด้วย ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 1987, ฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 20 ปี 2002 และ ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2007 ซึ่งได้รับการบันทึกรายการแข่งขัน

เอ็ดมอนตัน มอนทรีออล แวนคูเวอร์
สนามกีฬาเครือจักรภพ สนามกีฬาโอลิมปิก บีซีเพลซ
ความจุ: 60,081 ความจุ: 66,308 ความจุ: 54,500
Commonwealth Stadium, Edmonton, August 2005.jpg Olympic Stadium Soccer.JPG BC Place 2011 Whitecaps.jpg
วินนิเพก ออตตาวา มองก์ตัน
อินเวสเตอร์กรุ๊ปฟิลด์ สนามกีฬาแฟรงก์ แคลร์ สนามกีฬามองก์ตัน
ความจุ: 33,422 (ขยายได้ถึง 40,000) ความจุ: 26,559 (ขยายได้ถึง 45,000) ความจุ: 10,000 (ขยายได้ถึง 20,725 +)
Investor's Group Field.jpg Lansdowne Park 3.jpg New moncton stadium.JPG

อ้างอิง[แก้]

  1. "FIFA Calendar". FIFA. สืบค้นเมื่อ 21 February 2013. 
  2. "Remarkable interest in hosting FIFA competitions". FIFA. 17 January 2011. สืบค้นเมื่อ 21 July 2011. 
  3. "Zimbabwe withdraws bid to host 2015 Women's World Cup". BBC. สืบค้นเมื่อ 22 February 2012. 
  4. 2015: The case for Canada
  5. MacKinnon, John (1 December 2010). "The party's over ... what's next?". Edmonton Journal. สืบค้นเมื่อ 1 December 2010. 
  6. "Qualification slots for Canada 2015 confirmed". FIFA.com. 11 June 2012. 
  7. "FIFA Disciplinary Committee decisions for Germany 2011". 25 August 2011. สืบค้นเมื่อ 12 June 2013. 
  8. Bekanntgabe der Spielorte der FIFA Frauen-WM Kanada 2015 (เยอรมัน)
  9. No Halifax stadium for soccer World Cup
  10. "http://www.cbc.ca/m/rich/news/story/2012/05/04/sp-soccer-women-world-cup-2015-canada-sites.html". CBC.ca. 05 May 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-05-04. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]