ฟังก์ร็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟังก์ร็อก
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ ฟังก์
ร็อก
ร็อกอะบิลลี
ร็อกแอนด์โรล
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ต้นทศวรรษ 1970 ในสหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ กีตาร์เบส - กีตาร์ไฟฟ้า - กลองชุด - คีย์บอร์ด - เสียงร้อง - การแร็ป
แนวย่อย
Funkcore - Funk metal - Punk funk

ฟังก์ร็อก (อังกฤษ: funk rock หรือเขียนว่า funk-rock) เป็นแนวเพลงชนิดหนึ่งที่รวมองค์ประกอบของเพลงฟังก์และร็อกเข้าด้วยกัน[1] เพลงในช่วงแรก ๆ เกิดขึ้นราวปลายทศวรรษ 1960 ถึงช่วงกลางทศวรรษ 1970 มีศิลปินอย่าง จิมี เฮนดริกซ์ เอกซ์พีเรียนซ์ (2 อัลบั้มหลัง), เอริกเบอร์ดอนแอนด์วอร์ ,ฟังก์คาเดลิก, เบตตี เดวิส และมาเธอร์สไฟเนสต์

อ้างอิง[แก้]

  1. Vincent, Rickey (2004). "Hip-Hop and Black Noise:Raising Hell". That's the Joint!: The Hip-hop Studies Reader. pp. 489–490.  ISBN 0415969190