ไซเคเดลิกร็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไซเคเดลิกร็อก
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ บลูส์-ร็อก, โฟล์กร็อก, rāga
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม กลางทศวรรษ 1960, สหรัฐอเมริกา และ สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ กีตาร์ไฟฟ้า - กีตาร์เบส - กลองชุด - ออร์แกนไฟฟ้า - ซิตาร์ - เมโลตรอน - เครื่องประกอบจังหวะ - ซิตาร์ - เทอร์เรมิน
รูปแบบอนุพันธุ์ โพรเกรสซีฟร็อก - ฮาร์ดร็อก - เฮฟวีเมทัล - อาร์ตร็อก - สเปซร็อก - สโตเนอร์ร็อก - เคราต์ร็อก - นิวเอจ - แจมแบนด์
แนวย่อย
เอซิดร็อก - นีโอ-ไซเคเดเลีย
แนวประสาน
ไซเคเดลิกป็อป - ไซเคเดลิกโซล - ไซเคเดลิกโฟล์ก

ไซเคเดลิกร็อก (อังกฤษ: Psychedelic rock) เป็นแนวเพลงร็อกชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมไซเคเดลิก หรือพยายามที่จะปรับเปลี่ยนประสบการณ์การเห็นภาพหลอนใหม่ [1] โดยแนวเพลงนี้เกิดขึ้นในช่วงกลางทศวรรษ 1960 ท่ามกลางกระแสเพลงการาจร็อก และวงโฟล์กร็อก ในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ไซเคเดลิกร็อกได้เชื่อมการเปลี่ยนแปลงจากแนวบลูส์-ร็อกเป็นฐานหลัก ไปเป็นโพรเกรสซีฟร็อก, อาร์ตร็อก, เอ็กซ์เพอร์ริเมนทอลร็อก และเฮฟวีเมทัล และยังนำองค์ประกอบวัฒนธรรมอื่น อย่างเช่นเครื่องดนตรีอินเดีย อย่าง ซิตาร์ หรือ Rāga

อ้างอิง[แก้]

.