การาจร็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Garage rock
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ ร็อกแอนด์โรล, ร็อกอะบิลลี, บีต, ริทึมแอนด์บลูส์, โซล, บลูส์, เซิร์ฟร็อก, อินสทรูเมนทัลร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ปลายทศวรรษที่ 1950 สหรัฐอเมริกาและแคนาดา
เครื่องบรรเลงสามัญ กีตาร์ไฟฟ้า เบส กลองชุด คีย์บอร์ด กลองเล็ก ฮาร์โมนิกา
รูปแบบอนุพันธุ์ Punk rock, garage rock revival, garage punk, psychedelic rock, power pop, glam rock, hard rock, protopunk, punk blues, indie rock, psychobilly, heavy metal, Paisley underground
แนวย่อย
Acid punk - Garage punk
ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค
Chicago, Detroit, Memphis, Grand Rapids, Cleveland, Ohio, Philadelphia, New York, Los Angeles, Montreal, Portland, Seattle, Twin Cities, Texas, Southern Florida, Boston

การาจร็อก (อังกฤษ: Garage rock) คือเพลงร็อกแอนด์โรลแบบดิบที่ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ในปี 1963-1967 ในช่วงทศวรรษที่ 60 ไม่ได้เป็นแนวถูกเรียกชื่อว่าการาจร็อกและไม่มีชื่อเฉพาะ จนช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 70 นักวิจารณ์บางคนได้ทำการจัดประเภทย้อนหลังของแนวเพลงพวกนี้ให้อยู่ในหมวดของพังค์ร็อก อย่างไรก็ดีการแยกแยะนี้เพื่อเป็นการแยกการาจร็อก (หรือ พังค์ยุค 60) เพื่อกันความสับสนกับ พังค์ร็อกปลายทศวรรษที่ 70 อย่างเช่น วงเซ็กซ์ พิสทอลส์และเดอะ แคลช เป็นต้น

ตัวอย่างวงการาจร็อกในยุคนั้นเช่น The Kingsmen ,The Gestures และ The Dovers เป็นต้น