ฟังก์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟังก์
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ ดนตรีโซล และได้รับอิทธิพลจาก อาร์แอนด์บี, แจ๊ส, ร็อกแอนด์โรล และ ไซเคเดลิกร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม กลายถึงปลายทศวรรษที่ 1960 ในสหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ กีตาร์ - กีตาร์เบส - กลอง - เครื่องเป่า
แนวย่อย
โก-โก - พี-ฟังก์
แนวประสาน
แอฟโฟรบีท - ฟังก์ร็อก - จี-ฟังก์

ฟังก์ (อังกฤษ: Funk) เป็นแนวเพลงชนิดหนึ่งเกิดขึ้นในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1960 เมื่อนักดนตรีชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ได้รวมเพลงแนวโซล เข้ากับโซลแจ๊ส และอาร์แอนด์บี ให้มีจังหวะ สามารถเต้นรำได้ เกิดแนวเพลงชนิดใหม่ ฟังก์ได้ลดความเด่นของเมโลดี้และความกลมกลืนลง และนำจังหวะสนุกสนานเพิ่มขึ้น ด้วยเบสอีโลคโทรนิก และกลอง ให้ชัดขึ้น ไม่เหมือนกับเพลงอาร์แอนด์บีหรือโซล ที่มีการเปลี่ยนคอร์ดหลายครั้ง เพลงฟังก์มักจะมีคอร์ดเดียว

ฟังก์ประกอบด้วยจังหวะของเครื่องดนตรีอย่าง กีตาร์ไฟฟ้า เบสไฟฟ้า แฮมมอนด์ออร์แกน และกลอง เล่นในจังหวะที่เกาะเกี่ยวกัน วงฟังก์มักจะมีเครื่องเป่าอยู่ด้วย อย่าง แซกโซโฟน ทรัมเป็ต หรือในบางครั้งก็มี ทรอมโบน

ผู้มีอิทธิพลต่อดนตรีฟังก์ เช่น เจมส์ บราวน์ ,สลาย แอนด์ เดอะ แฟมิลี สโตน, จอร์จ คลินตัน แอนด์ พาร์ไลเมน-ฟังก์คาเดลิก,เคอร์ติส เมฟิลด์, เดอะ เมเตอร์ส,เดอะ ฟังก์ บราเตอร์ส, บูทซี คอลลินส์ และ พรินซ์ วงดนตรีที่เป็นที่รู้จักในทศวรรษที่ 1970 อย่าง เอิร์ธ, วินด์ แอนด์ ไฟร์เออ ,ทาวเวอร์ ออฟ พาวเวอร์, เดอะ คอมโมดอร์ส และคูล แอนด์ เดอะ แกงก์ ที่โด่งดังหลายๆ วง ก็เล่นเพลงในแนวดิสโก้และโซลด้วย

ดนตรีฟังก์ได้มีการพัฒนาอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 1970 ในช่วงที่ดนตรีดิสโก้โด่งดัง มีความนิยมในการใช้ท่อมแซมเปิ้ลของดนตรีฟังก์ในดนตรีฮิปฮอป และฟังก์ยังมีอิทธิพลต่อแนวดนตรี โก-โก ฟังก์อย่างมีอิทธิพลต่อเพลงแนวนิวเวฟและโพสต์พังก์บ้าง

อ้างอิง[แก้]