พระเจ้าเปดรูที่ 3 แห่งโปรตุเกส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าเปดรูที่ 3 แห่งโปรตุเกส
Retrato de D. Pedro III.jpg

พระบรมนามาภิไธย เปดรู คลีเมนที ฟรันซิสกู โจเซ อันโตเนียว ดือ บรากันซา
พระปรมาภิไธย สมเด็จพระเจ้าเปดรูที่ 3 แห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ
พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์ บราแกนซา
ครองราชย์ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2320 - 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329
ระยะครองราชย์ &&&&&&&&&&&&&&09.&&&&&09 ปี &&&&&&&&&&&&&090.&&&&&090 วัน
รัชกาลก่อนหน้า สมเด็จพระเจ้าโจเซที่ 1 แห่งโปรตุเกส
รัชกาลถัดไป สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส(ผู้ปกครองร่วม)
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2260
พระราชวังริเบย์รา ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
สวรรคต 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329
พระราชวังอาจูดา ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
(พระชนมายุ 68 พรรษา)
พระราชบิดา สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 5 แห่งโปรตุเกส
พระราชมารดา อาร์คดัสเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย
พระมเหสี สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระราชโอรส/ธิดา เจ้าชายโจเซแห่งบราซิล
เจ้าชายจูอาว ฟรันซิสกูแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย อิซาเบลแห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 6 แห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรียนา วิกตอเรียแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย คลีเมนทีนาแห่งโปรตุเกส

พระเจ้าเปดรูที่ 3 แห่งโปรตุเกส (ภาษาโปรตุเกส: Pedro Clemente Francisco José António de Bragança เปดรู คลีเมนที ฟรันซิสกู โจเซ อันโตเนียว ดือ บรากันซา, ประสูติ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2260 - สวรรคต 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ ทรงเป็นผู้ปกครองร่วมโดยการครองราชย์ของ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระราชนัดดาซึ่งได้เป็นพระมเหสีของพระองค์ด้วย และทรงเป็นผู้ปกครองร่วมเรื่อยมาจนกระทั่งเสด็จสวรรคต

พระราชประวัติ[แก้]

สมเด็จพระเจ้าเปดรูที่ 3 แห่งโปรตุเกส

เจ้าชายเปดรูประสูติในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2260 เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องในพระเจ้าฌูเอาที่ 5 แห่งโปรตุเกสและอาร์คดัสเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย เป็นพระโอรสที่พระบิดาโปรดที่สุดในบรรดาพระโอรสธิดาทั้งหมดของพระเจ้าจอห์น ซึ่งส่งผลให้พระบิดาทรงแต่งตั้งเจ้าชายเปดรูเป็นอธิการแห่งคาร์โต, Casa do Infantado และได้รับตำแหน่งอัศวินเครื่องราชอิศริยาภรณ์ชั้น Order of the Golden Fleece ซึ่งเป็นของสเปน ครั้งหนึ่งเจ้าชายเปดรูทรงทำให้เจ้าชายโจเซฟซึ่งเป็นรัชทายาทและเป็นพระเชษฐาทรงรำคาญพระทัย ซึ่งในรัชสมัยของพระเชษฐา เจ้าชายเปดรูทรงนำเครื่องราชอิศริยาภรณ์ชั้น Order of the Golden Fleece มาเก็บไว้ที่เขตเควลูซและทำการยกเลิกตำแหน่งนี้แล้วเริ่มการเปลี่ยนแปลงโดยในปีพ.ศ. 2290 ทรงริเริ่มสร้างพระราชวังที่จะทรงใช้เป็นพระราชวังฤดูร้อน โดยการออกแบของสถาปนิกชื่อ มาเทอุส วิเซนเต เดอ โอลิเวรา ซึ่งพระราชวังนี้ได้รับสมญานามว่า "แวร์ซายแห่งโปรตุเกส"

ได้มีหลักฐานปรากฏว่า พระเจ้าเปดรูที่ 3 ซึ่งขณะดำรงเป็นเจ้าชายแห่งบราซิล ได้รับการต่อต้านอย่างเปิดเผยจากผู้ที่มี "ความหวาดกลัวพอมบาล" ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีที่มีอิทธิพลและกุมอำนาจสูงสุดในโปรตุเกส และได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์ซึ่งในขณะนั้นราชวงศ์ได้ตกอยู่ใต้อำนาจของพอมบาล แต่เมื่อเจ้าชายเปดรูทรงอภิเษกสมรสกับพระนัดดาคือเจ้าหญิงมาเรียในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2303 และตามมาด้วยการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าโจเซฟแห่งโปรตุเกส ในปีพ.ศ. 2320 พระองค์และพระมเหสีได้ครองราชย์ร่วมกันเป็นสมเด็จพระเจ้าเปดรูที่ 3 และสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 พระองค์กลับประกาศเป็นศัตรูกับมาควิสแห่งพอมบาลและทรงสนับสนุนการกำจัดอำนาจของพอมบาลและเหล่าขุนนางของเขา ชาร์ลส์ กราเวียร์ กอมเต เดอ เวอร์เจนเนส นักการทูตชาวฝรั่งเศสซึ่งต่อมาเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของฝรั่งเศส ได้เขียนว่า "รู้สึกกังวลกับพระดำริของพระเจ้าเปดรูที่ 3 ที่มุ่งก่อกวนและจองผลาญมาควิส เดอ พอมบาลและพรรคพวก ความเกลียดชังและการแก้แค้นดูเหมือนจะอธิบาลลักษณะและบุคลิกภาพของพระเจ้าเปดรูที่มีต่อท่านมาควิส เดอ พอมบาล พวกเราอยู่ไกลเกินกว่าจะป้องกันท่านอดีตนายกรัฐมนตรีได้ ข้าคิดว่าเขาไม่ควรถูกทำร้ายเช่นนี้จากชื่อเสียงที่เขาได้สะสมมาและทำเพื่อแผ่นดินในรัชสมัยขอพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ก่อน(พระเจ้าโจเซฟ) ถ้าเราตัดสินใจเปลี่ยนฝ่ายและเข้าโจมตีมาควิส เดอ พอมบาลด้วย ซึ่งก็จะทำให้เกิดปัญหาด้านการบริหารประเทศและจะทำให้โปรตุเกสไร้เสถียรภาพ ดังนั้นการโจมตีมาควิส เดอ พอมบาลอาจเกี่ยวข้องกับความทรงจำที่เขามีต่อพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ก่อน ซึ่งคือพระเชษฐาที่โปรดมาควิส เดอ พอมบาล"

พระนางมาเรียและพระเจ้าเปดรูในวันขึ้นครองราชสมบัติ

พระเจ้าเปดรูทรงยึดมั่นในพระศาสนามาก ดังเช่น พระราชินีนาถมาเรียทรงได้รับพระสมัญญาว่า "ผู้ใจบุญ" และบางครั้งได้รับพระสมัญญาว่า "ผู้ดูแลโบสถ์" โดยโอลิเวรา มาร์ตินนักประวัติศาสตร์เสรีนิยมในศตวรรษที่ 19 ได้เขียนว่า "พระเจ้าเปดรูนั้นทรงเป็นบุคคลที่ประหลาด ทรงน่าเกลียดและไม่ฉลาด ทรงแสดงออกท่าทางอย่างรุนแรงจนพระเกศากระเซิง และทรงมีลักษณะอาการแบบคนเมา" ต่อมา คาเอตาโน เบราว ผู้เขียนชีวราชประวัติของพระราชินีล่าสุดได้ต่อต้านข้อความนี้ และได้โต้แย้งว่า "พระเจ้าเปดรูทรงมีศรัทธาอย่างยิ่ง แต่ความเชื่อยังคงมีอยู่โดยอาศัยปัญญารู้แจ้งเองไม่ต้องใช้ไสยศาสตร์"

พระองค์ทรงปกป้องและอุปถัมภ์คณะเยซูอิตซึ่งถูกมาควิสแห่งพอมบาลขับไล่ออกไปในปีพ.ศ. 2302 โดยทรงประกาศว่า "ข้าพเจ้าจะไม่ลืมเลือนคำสอนและคำแนะนำของพวกเขาที่ได้รับรู้มา" ซึ่งพระองค์ได้มีส่วนฟื้นฟูคณะแห่งพระเยซูเจ้า ซึ่งได้รับการรับรองโดยสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 และสำนักวาติกัน ซึ่งป้องกันการเข้ามาครอบครองของราชวงศ์บูร์บง สายสเปน

เวอร์เจนเนสได้เขียนถึงเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสในกรุงลิสบอนใน"beatice" และเขียนถึงทัศนคติของกษัตริย์ "เราเชื่อว่าพระองค์จะทรงงานมากน้อยเพียงใด ดังนั้นนโยบายที่มีต่อโปรตุเกสต่ออดีตคณะเยซูอิตผู้ซึ่งได้รับการใส่ลงไปในคำว่าเสรีภาพ จุดนี้จะสร้างความโกรธแค้นของกษัตริย์คาทอลิก ซึ่งถือว่าเป้นจุดที่ดีในโปรตุเกส...แต่ดูเหมือนว่าไม่สะดวกจริงที่จะอธิบายความเป็นจริงให้พระเจ้าเปดรูทรงเข้าพระทัยได้ง่าย"

พระเจ้าเปดรูที่ 3 ทรงเป็นผู้คุ้มครองเหล่าคนชนชั้นสูง ทรงอุปถัมภ์ทายาทของผู้เสียชีวิตในเรื่องอื้อฉาวทาโวรา โดยโปรดให้รื้อคดีมาพิจารณาใหม่อีกครั้ง ทำให้ทายาทเหล่านั้นได้รับทรัพย์สินกลับมาเป็นของตระกูล

พระเจ้าเปดรูเสด็จสวรรคต ณ พระราชวังอาจูดา ในกรุงลิสบอน วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329 สิริพระชนมายุ 69 พรรษา การสวรรคตของพระองค์ส่งผลให้ พระนางมาเรียที่ 1 พระมเหสีมีพระสติวิปลาสจากความโศกเศร้า

พระโอรส-ธิดา[แก้]

  พระนาม ประสูติ สิ้นพระชนม์ คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา
D. José de Bragança, príncipe do Brasil.jpg เจ้าชายโจเซแห่งบราซิล 176120 สิงหาคม
พ.ศ. 2304
178811 กันยายน
พ.ศ. 2331
อภิเษกสมรส 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2320
เจ้าหญิงเบเนดิกตาแห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระมาตุจฉา
ไม่มีรัชทายาท
Coat of arms of the Kingdom of Portugal (Enciclopedie Diderot).svg เจ้าชายโจอาว ฟรานซิสโกแห่งโปรตุเกส 176316 กันยายน
พ.ศ. 2306
176310 ตุลาคม
พ.ศ. 2306
สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์
Coat of arms of the Kingdom of Portugal (Enciclopedie Diderot).svg เจ้าหญิงมาเรีย อิซาเบลแห่งโปรตุเกส 176623 ธันวาคม
พ.ศ. 2309
177714 มกราคม
พ.ศ. 2320
สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์
Henrique José da Silva - Retrato de Dom João VI.JPG สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 6 แห่งโปรตุเกส 176713 พฤษภาคม
พ.ศ. 2310
182610 มีนาคม
พ.ศ. 2369
อภิเษกสมรส 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2328
เจ้าหญิงคาร์ลอตา โจวควินาแห่งสเปน
มีรัชทายาท 9 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งเบย์รา
เจ้าชายฟรานซิสโก อันโตนิโอแห่งเบย์รา
มาเรีย อิซาเบลแห่งโปรตุเกส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกาแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงอิซาเบล มาเรียแห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย ดา อัสซันโคแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงอนา เดอ จีซัส มาเรียแห่งโปรตุเกส
Coat of arms of the Kingdom of Portugal (Enciclopedie Diderot).svg เจ้าหญิงมาเรียนา วิกตอเรียแห่งโปรตุเกส 176815 ธันวาคม
พ.ศ. 2311
17882 พฤศจิกายน
พ.ศ. 2331
อภิเษกสมรส 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2371
เจ้าชายกาเบรียลแห่งสเปน
มีรัชทายาท 3 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายเปดรู คาร์ลอสแห่งสเปนและโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย คาร์ลอตาแห่งสเปน
เจ้าชายคาร์ลอสแห่งสเปน
Coat of arms of the Kingdom of Portugal (Enciclopedie Diderot).svg เจ้าหญิงมาเรีย คลีเมนทีนาแห่งโปรตุเกส 17749 มิถุนายน
พ.ศ. 2317
177627 มิถุนายน
พ.ศ. 2319
สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์

พระอิศริยยศ[แก้]

  • 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2260 - 6 มิถุนายน พ.ศ. 2303 : เจ้าชายเปดรูแห่งโปรตุเกส
  • 6 มิถุนายน พ.ศ. 2303 - 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2320 : เจ้าชายแห่งบราซิล, ดยุคแห่งบราแกนซา
  • 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2320 - 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329 : สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งโปรตุเกส

พระราชตระกูล[แก้]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. เทโอดอซิโอที่ 2 ดยุกแห่งบรากังซา
 
 
 
 
 
 
 
8. พระเจ้าฌูเอาที่ 4 แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. อนา เดอ วาเลสโก ยี กีโรน
 
 
 
 
 
 
 
4. พระเจ้าเปดรูที่ 2 แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. ฮวน มานูเอล เปเรซ เดอ กุสแมน ดยุกแห่งเมดินา ซิโดเนีย
 
 
 
 
 
 
 
9. เจ้าหญิงลุยซาแห่งเมดินา ซิโดเนีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. ฮวนนา ลอเรนซา เดอ ซานลอเวล
 
 
 
 
 
 
 
2. พระเจ้าฌูเอาที่ 5 แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. โวล์ฟกัง วิลเฮล์ม, เคานท์ พาลาทิเนตแห่งเนาบูร์ก
 
 
 
 
 
 
 
10. ฟิลิป วิลเลียม อีเล็กเตอร์ พาเลนทีน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. ดัสเชสแม็กดาเลนแห่งบาวาเรีย
 
 
 
 
 
 
 
5. เจ้าหญิงมาเรีย โซเฟียแห่งพาลาทิเนต-เนาบูร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. จอร์จที่ 2 แลนด์เกรฟแห่งเฮสส์-ดัมสตัดท์
 
 
 
 
 
 
 
11. แลนด์เกรฟวีนเอลิซาเบธ อเมลีแห่งเฮสส์-ดัมสตัดท์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. เจ้าหญิงโซเฟีย เอลีโอนอร์แห่งแซ็กโซนี
 
 
 
 
 
 
 
1. สมเด็จพระเจ้าฌูเซฟแห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
 
 
 
 
 
 
 
12. สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. ดัสเชสมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย
 
 
 
 
 
 
 
6. สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. พระเจ้าเฟลีเปที่ 3 แห่งสเปน
 
 
 
 
 
 
 
13. เจ้าหญิงมาเรีย อันนาแห่งสเปน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. ดัสเชสมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย
 
 
 
 
 
 
 
3. อาร์คดัสเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. โวล์ฟกัง วิลเฮล์ม, เคานท์ พาลาทิเนตแห่งเนาบูร์ก=20
 
 
 
 
 
 
 
14. ฟิลิป วิลเลียม อีเล็กเตอร์ พาเลนทีน=10
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. ดัสเชสแม็กดาเลนแห่งบาวาเรีย=21
 
 
 
 
 
 
 
7. เจ้าหญิงเอเลโอนอร์ แม็กดาเลนแห่งเนาบูร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. จอร์จที่ 2 แลนด์เกรฟแห่งเฮสส์-ดัมสตัดท์=22
 
 
 
 
 
 
 
15. แลนด์เกรฟวีนเอลิซาเบธ อเมลีแห่งเฮสส์-ดัมสตัดท์=11
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. เจ้าหญิงโซเฟีย เอลีโอนอร์แห่งแซ็กโซนี=23
 
 
 
 
 
 

อ้างอิง[แก้]

ก่อนหน้า พระเจ้าเปดรูที่ 3 แห่งโปรตุเกส ถัดไป
สมเด็จพระเจ้าโจเซฟ 2leftarrow.png Coat of arms of the Kingdom of Portugal (Enciclopedie Diderot).svg
พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ
ปกครองร่วมกับพระมเหสี
สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส(จนกระทั่งสวรรคต)

(24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2320 - 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2329)
2rightarrow.png สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1