ชาเปลซิสติน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ไปที่: ป้ายบอกทาง, ค้นหา

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ชาเปล

บทความนี้ใช้ระบบปีคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงถึงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง

“พระเจ้าสร้างอาดัม” God creates Adam โดย ไมเคิล แอนเจโลหลังจากการปฏิสังขรณ์

สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4

ชาเปลซิสติน (ภาษาอังกฤษ: Sistine Chapel; ภาษาอิตาลี: Cappella Sistina) เป็นชาเปลภายในวังพระสันตะปาปา (Apostolic Palace) ซึ่งเป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของพระสันตะปาปาตั้งอยู่ในนครรัฐวาติกัน ชาเปลซิสตินมึชื่อเสียงในทางสถาปัตยกรรมเพราะเป็นสถานที่ที่ทำให้ระลึกถึงวัดโซโลมอนใน พันธสัญญาเดิม, การตกแต่ง, จิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรผู้มีชื่อเสียงในยุคเรอเนซองส์รวมทั้งไมเคิล แอนเจโลผู้วาดเพดานของชาเปลที่เป็นที่เลื่องลือ และสุดท้ายคือความสำคัญในการเป็นสถานที่ทำพิธีทางศาสนาของพระสันตะปาปาโดยเฉพาะการเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่

[แก้] จุดประสงค์และประวัติศาสตร์

ชาเปลซิสตินเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นสถานที่สำหรับการเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่ ในสมัยพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีด้วยกันทั้งหมด 200 คนรวมทั้งนักบวช, เจ้าหน้าที่ของวาติกัน, และผู้นำฆราวาส

ปฏิทินพระสันตะปาปากำหนดไว้ว่าจะต้องมีการทำพิธีทางศาสนา 50 หนต่อปี ในจำนวน 50 หน 35 หนจะเป็นการทำพิธีมิสซา และใน 35 หนนั้น 8 จะทำภายในมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์โดยมีผู้ร่วมพิธีเป็นอันมาก ซึ่งรวมทั้งคริสต์มาส และอีสเตอร์มิสซา ในสองโอกาสนี้ผู้เป็นประธานในพิธีจะเป็นองค์พระสันตะปาปาเอง มิสซาอีก 27 ครั้งจะจัดในบริเวณที่เล็กกว่าคือในชาเปลซิสตินซึ่งสร้างบนชาเปลเก่าที่เรียกว่า “ชาเปลมายอเร” ซึ่งใช้ทำพิธีเช่นเดียวกัน

“ชาเปลมายอเร” หรือ ชาเปลใหญ่ได้ชื่อเช่นนั้นเพราะมีชาเปลอีกชาเปลหนึ่งที่ใช้โดยพระสันตะปาปาสำหรับทำพิธีประจำวัน ในสมัยพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 เป็นชาเปลพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5ซึ่งตกแต่งโดยฟราแอนเจลิโค “ชาเปลมายอเร” ตามหลักฐานมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1368 จากการติดต่อระหว่างพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 กับ อันเดรียส์แห่งเทรบิซอนด์เมื่อ “ชาเปลมายอเร” ก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมากก่อนที่จะถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างชาเปลปัจจุบัน ^[1]

ชาเปลปัจจุบันออกแบบโดยบาชิโอ พอนเทลลิสำหรับพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ซึ่งชาเปลได้ตั้งชื่อตาม การก่อสร้างคุมโดย จิโอวานนี เดอ โดลชิ ระหว่างปี ค.ศ. 1473 ถึงปี ค.ศ. 1484 ขนาดของชาเปลปัจจุบันเป็นขนาดพอๆ กับชาเปลเดิม หลังจากสร้างเสร็จภายในก็ตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรคนสำคัญๆ ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 15 รวมทั้งซานโดร บอตติเซลลี, เกอร์แลนเดา (Ghirlandaio) และ เปรูจิโน (Perugino) ^[1]

พิธีมิสซาครั้งแรกภายในชาเปลซิสตินฉลองกันเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1483 ซึ่งเป็นวันสมโภชวันอัสสัมชัญของพระแม่มารี และเป็นวันสถาปนาของชาเปลซึ่งอุทิศให้พระแม่มารี ชาเปลยังเป็นสถานที่ทำพิธีของพระสันตะปาปาอยู่จนทุกวันนี้ ภายในชาเปลมีที่สำหรับร้องเพลงสวดซึ่งเป็นที่ๆ เพลงสวดหลายเพลงเขียนขึ้นที่นี่รวมทั้ง “Miserere (Allegri)” ซึ่งเป็นเพลงสำหรับร้องสดุดีในโอกาสวันพฤหัสศักดิ์สิทธิ์ (Maundy Thursday)