ฟราอันเจลีโก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
“ฟราอันเจลีโก” โดย ลุคา ซินยอเรลลิ

ภราดาทูตสวรรค์ หรือทับศัพท์ว่าฟราอันเจลีโก (อิตาลี: Fra Angelico) เป็นสมญานามของภราดาโจวันนีแห่งฟีเอโซเล (ชื่อเมื่อแรกเกิดคือ กวีโด ดี ปีเอโตร, ราว ค.ศ. 1395 - 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1455) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีฝุ่นบนไม้ และการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง เป็นผู้ที่จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงในหนังสือ“ชีวิตศิลปิน” ว่ามีความสามารถพิเศษที่หายาก[1]

ในประเทศอิตาลีฟราอันเจลีโกเป็นที่รู้จักกันในนาม “il Beato Angelico” ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ของจอร์โจ วาซารีที่เขียนก่อนปี ค.ศ. 1555 ฟราอันเจลีโกก็เป็นที่รู้จักกันแล้วในนาม “ภราดาโจวันนีทูตสวรรค์” (Fra Giovanni Angelico) [2]

ภายในชั่วชีวิตของฟราอันเจลีโกหรือไม่นานหลังจากเสียชีวิต ฟราอันเจลีโกก็ถูกเรียกว่า “Il Beato” (ท่านบุญราศี) ซึ่งเป็นการยกย่องในความสามารถในการเขียนภาพทางศาสนา[3] ในปี ค.ศ. 1982 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ก็ได้เสนอแต่งตั้งให้ฟราอันเจลีโกเป็นบุญราศี[4] จึงทำให้ฉายากลายเป็นทางการ บางครั้งคำว่า “ฟีโอโซเล” ก็เข้าใจผิดกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของชื่อแต่ความจริงแล้วฟีโอโซเลเป็นเมืองที่ฟราอันเจลีโกปฏิญานตนเป็นไฟรอาร์คณะดอมินิกัน การใช้ “ฟีเอโซเล” ต่อท้ายชื่อก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากภราดาจอห์นอีกคนหนึ่ง ชื่อของฟราอันเจลีโกปรากฏในหนังสือ “มรณสักขีวิทยาโรมัน” (Roman Martyrology) [5] ว่า “Beatus Ioannes Faesulanus, cognomento Angelicus” หรือ “บุญราศีจอห์นแห่งฟีเอโซเล ชื่อเล่น อันเจลีโก”

เบื้องต้น ค.ศ. 1395–ค.ศ. 1436[แก้]

ชื่อเมื่อแรกเกิดของฟราอันเจลีโกคือกวีโด ดี ปีเอโตร แห่งรูเปกานีนา[6] ในทัสกานีในบริเวณมูเกลโลใกล้ ฟิโอโซเลราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเสียชีวิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1455 ไม่มีหลักฐานว่าบิดามารดาเป็นใคร ฟราอันเจลีโกรับศีลล้างบาปในชื่อกวีโดหรือกูโดลีโน เอกสารแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลิโคลงวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1417 เมื่อเข้าเป็นสมาชิกของภราดรภาพที่คาร์มิเนแต่ยังใช้ชื่อเดิม หลักฐานบ่งว่าขณะนั้นก็เป็นช่างเขียนแล้วซึ่งสนับสนุนโดยบันทึกค่าจ้างสำหรับงานสองชิ้นแก่กุยโด ดิ เปียโตรในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1418 สำหรับงานที่ทำให้วัดซานโต สเตฟาโน เดล ปอนเต[7] หลักฐานแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลีโกในฐานะที่เป็นไฟรอาร์ลงวันที่ ค.ศ. 1423 เมื่อถูกกล่าวถึงในนามฟราโจวันนี ที่เป็นชื่อที่เปลี่ยนใหม่ตามธรรมเนียมหลังจากเข้าคณะนักบวชคาทอลิก[8]

ฟราอันเจลีโกเริ่มการฝึกด้วยการเรียนการเขียนภาพในเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรและอาจจะทำงานกับภราดาเบเนเดตโตที่เป็นไฟรอาร์ดอมินิกันซึ่งอาวุโสกว่า แต่เราไม่ทราบชื่อผู้ฝึก ซันมาร์โกที่ฟลอเรนซ์เป็นเจ้าของต้นฉบับหลายเล่มที่เชื่อกันว่าเขียนทั้งหมดหรือบางส่วนโดยฟราอันเจลีโก จิตรกรโลเรนโซ โมนาโก (Lorenzo Monaco) อาจจะมีส่วนในการฝึกเพราะงานมีอิทธิพลบางส่วนมาจากสกุลศิลปะซีเอนา ตามคำกล่าวของวาซารี งานเขียนชิ้นแรกๆ ของฟราอันเจลีโกเป็นงานแท่นบูชาและงานเขียนฉากประดับแท่นบูชาสำหรับอารามคณะคาร์ทูเซียน (Carthusian) แห่งฟลอเรนซ์ แต่งานนั้นสูญหายไปแล้ว[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Giorgio Vasari, Lives of the Artists. first published 1568. Penguin Classics, 1965.
  2. การตั้งฉายาเช่นนี้เป็นเรื่องปกติของยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เช่น ริชาร์ดใจสิงห์
  3. อันเดรอา เดล ซาร์โต ราฟาเอล และ มีเกลันเจโลก็ได้รับชื่อ “Beato” จากผู้ร่วมสมัยเพราะเหมือนมีความสามารถที่เป็นพรสวรรค์จากพระเจ้า
  4. Bunson, Matthew; Bunson, Margaret (1999). John Paul II's Book of Saints. Our Sunday Visitor. p. 156. ISBN 0879739347. 
  5. Roman Martyrology—a work which includes all Saints and Blesseds recognised by the Roman Catholic Church
  6. "Commune di Vicchio (Firenze), La terra natale di Giotto e del Beato Angelico". zoomedia. สืบค้นเมื่อ 2007-09-28. 
  7. Werner Cohn, Il Beato Angelico e Battista di Biagio Sanguigni. Revista d’Arte, V, (1955) : 207–221.
  8. Stefano Orlandi, Beato Angelico; Monographia Storica della Vita e delle Opere con Un’Appendice di Nuovi Documenti Inediti. Florence: Leo S. Olschki Editore, 1964.

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

สมุดภาพ[แก้]