จังหวัดบันเตน
จังหวัดบันเตน (Banten) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย อยู่ทางปลายสุดด้านตะวันตกของเกาะชวา มีพื้นที่ 9,160.7 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 9,083,114 คน (พ.ศ. 2548) จังหวัดบันเตนก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 โดยแยกออกจากจังหวัดชวาตะวันตก มีเมืองหลวงคือเซรัง (Serang)
เนื้อหา |
[แก้] เขตการปกครอง
บันเตนแบ่งเขตการปกครองเป็น 4 เขต หรือ กาบูปาเตน (kabupaten) ได้แก่
- เลบัก (Lebak) หรือ รังกัสบิตุง (Rangkasbitung)
- ปันเดอกลัง (Pandeglang)
- เซรัง (เขต) หรือ บาโรส (Baros)
- ตันเกอรัง (เขต) หรือ ตีการักษา (Tigaraksa)
และ 4 เมือง หรือ โกตา (kota) ได้แก่
- เซรัง (Serang)
- จิเลกอน (Cilegon)
- ตันเกอรัง (Tangerang)
- ตันเกอรังใต้ (South Tangerang)
[แก้] ภาษา
ภาษาที่ใช้กันมากที่สุดคือ ภาษาซุนดา[1][2] ชนพื้นเมืองที่อาศัยในจังหวัดบันเตนจะพูดภาษาถิ่นซุนดา ซึ่งเปลี่ยนแปลงมากจากภาษาซุนดาโบราณ ภาษาถิ่นนี้จัดเป็นภาษาไม่เป็นทางการ หรือชั้นหยาบในภาษาซุนดาสมัยใหม่ ซึ่งมีหลายชั้นเช่นเดียวกับภาษาชวา[3]
อย่างไรก็ตาม ในเมืองเซรัง และจิเลกอน กลุ่มชาติพันธุ์ชวาได้ใช้ภาษาชวาถิ่นบันเตนด้วย[2] และในทางตอนเหนือของตันเกอรัง ยังมีการใช้ภาษาอินโดนีเซียถิ่นเบตาวี ในหมู่ผู้อพยพชาวเบตาวี และใช้ภาษาอินโดนีเซียพูดกันอย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะในหมู่กลุ่มชาติพันธุ์ผู้อพยพอื่นๆ จากส่วนอื่นๆ ของอินโดนีเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากใจกลางเมือง
[แก้] อ้างอิง
- ^ Language maps of Indonesia (Java and Bali)
- ^ 2.0 2.1 ECAI - Pacific Language Mapping
- ^ Purwo, Bambang K. (1993). "Factors influencing comparison of Sundanese, Javanese, Madurese, and Balinese".
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- Official website (อินโดนีเซีย)
|
|||||||||||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
