จังหวัดขุขันธ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เมืองขุขันธ์ ในอดีตมีอาณาเขตกว้างขวางครอบคลุมพื้นที่ที่เป็นอำเภอต่างๆ หลายอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน โดยก่อนปี พ.ศ 2481 ใช้นามว่า อำเภอห้วยเหนือ ขึ้นต่อการปกครองของเมืองขุขันธ์

จวนผู้ว่าราชการจังหวัดขุขันธ์

ในปี พ.ศ. 2306 ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ตรงกับรับสมัยแผ่นดินของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศหรือสมเด็จพระที่นั่งสุริยาสน์อัมรินทร์ พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ตั้งบ้านปราสาทสี่เหลี่ยมโคกลำดวนขึ้นเป็น เมืองขุขันธ์ ให้มีเจ้าเมืองปกครอง มาจนถึงปลายปี พ.ศ. 2449 ได้มีการย้ายที่ทำการศาลากลางเมืองขุขันธ์ไปตั้งอยู่ที่อำเภอกลางศรีสะเกษ และยังคงใช้นามว่า ศาลากลางเมืองขุขันธ์ พ.ศ. 2459 เมืองขุขันธ์ จึงมีนามว่า จังหวัดขุขันธ์ พ.ศ. 2481 ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนนาม จังหวัดขุขันธ์ เป็นนามจังหวัดศรีสะเกษ ประกาศในราชกิจานุเบกษาวันที่ 14 พฤศจิกายน 2481 เล่มที่ 55 หน้า 658

เขตการปกครอง [แก้]

เขตการปกครองของจังหวัดขุขันธ์ในอดีตมี 7 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่[1]

  1. อำเภอเมืองขุขันธ์ (อำเภอห้วยเหนือ) มีพื้นที่ประมาณ 2,888.684 ตร.กม.
  2. อำเภอเมืองศีร์ษะเกษ (อำเภอศีร์ษะเกษ) มีพื้นที่ประมาณ 1,288.27 ตร.กม.
  3. อำเภอราษีไสล (อำเภอคง) มีพื้นที่ประมาณ 636.7 ตร.กม.
  4. อำเภอกันทรารักษ์ (อำเภอน้ำอ้อม) มีพื้นที่ประมาณ 2,027.684 ตร.กม.
  5. กิ่งอำเภอบัวบุณฑริก (กิ่งอำเภอโพนงาม) มีพื้นที่ประมาณ 1,402.0 ตร.กม.
  6. อำเภออุทุมพรพิไสย มีพื้นที่ประมาณ 859.012 ตร.กม.
  7. อำเภอกันทรารมย์ มีพื้นที่ปรมาณ 1,178.853 ตร.กม.
  8. อำเภอเดชอุดม มีพื้นที่ประมาณ 3,576.375 ตร.กม.

รวมจังหวัดขุขันธ์มีพื้นที่ประมาณ 13,857.578 ตร.กม.

อ้างอิง [แก้]

  1. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนชื่ออำเภอ". ราชกิจจานุเบกษา 34 (0 ก): 34–63. 29 เมษายน 2460. 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]