จังหวัดขุขันธ์
-
ดูเพิ่มที่ อำเภอขุขันธ์
เมืองขุขันธ์ ในอดีตมีอาณาเขตกว้างขวางครอบคลุมพื้นที่ที่เป็นอำเภอต่างๆ หลายอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน โดยก่อนปี พ.ศ 2481 ใช้นามว่า อำเภอห้วยเหนือ ขึ้นต่อการปกครองของเมืองขุขันธ์
ในปี พ.ศ. 2306 ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ตรงกับรับสมัยแผ่นดินของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศหรือสมเด็จพระที่นั่งสุริยาสน์อัมรินทร์ พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ตั้งบ้านปราสาทสี่เหลี่ยมโคกลำดวนขึ้นเป็น เมืองขุขันธ์ ให้มีเจ้าเมืองปกครอง มาจนถึงปลายปี พ.ศ. 2449 ได้มีการย้ายที่ทำการศาลากลางเมืองขุขันธ์ไปตั้งอยู่ที่อำเภอกลางศรีสะเกษ และยังคงใช้นามว่า ศาลากลางเมืองขุขันธ์ พ.ศ. 2459 เมืองขุขันธ์ จึงมีนามว่า จังหวัดขุขันธ์ พ.ศ. 2481 ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนนาม จังหวัดขุขันธ์ เป็นนามจังหวัดศรีสะเกษ ประกาศในราชกิจานุเบกษาวันที่ 14 พฤศจิกายน 2481 เล่มที่ 55 หน้า 658
เขตการปกครอง [แก้]
เขตการปกครองของจังหวัดขุขันธ์ในอดีตมี 7 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่[1]
- อำเภอเมืองขุขันธ์ (อำเภอห้วยเหนือ) มีพื้นที่ประมาณ 2,888.684 ตร.กม.
- อำเภอเมืองศีร์ษะเกษ (อำเภอศีร์ษะเกษ) มีพื้นที่ประมาณ 1,288.27 ตร.กม.
- อำเภอราษีไสล (อำเภอคง) มีพื้นที่ประมาณ 636.7 ตร.กม.
- อำเภอกันทรารักษ์ (อำเภอน้ำอ้อม) มีพื้นที่ประมาณ 2,027.684 ตร.กม.
- กิ่งอำเภอบัวบุณฑริก (กิ่งอำเภอโพนงาม) มีพื้นที่ประมาณ 1,402.0 ตร.กม.
- อำเภออุทุมพรพิไสย มีพื้นที่ประมาณ 859.012 ตร.กม.
- อำเภอกันทรารมย์ มีพื้นที่ปรมาณ 1,178.853 ตร.กม.
- อำเภอเดชอุดม มีพื้นที่ประมาณ 3,576.375 ตร.กม.
รวมจังหวัดขุขันธ์มีพื้นที่ประมาณ 13,857.578 ตร.กม.
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนชื่ออำเภอ". ราชกิจจานุเบกษา 34 (0 ก): 34–63. 29 เมษายน 2460.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
|
|||||||||||