คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า
| คณะภราดาไม่สวมรองเท้าแห่งพระนางพรหมจารีมารีย์แห่งภูเขาคาร์เมล | |
|---|---|
 |
|
| อักษรย่อ | O.C.D. |
| ก่อตั้ง | ปลายคริสตศตวรรษที่ 12 |
| ประเภท | คณะนักบวชคาทอลิก |
| สำนักงานใหญ่ | Casa Generalizia dei Carmelitani Scalzi กรุงโรม ประเทศอิตาลี |
| อัคราธิการ | บาทหลวงเซวารีโอแห่งพระหฤทัยของพระเยซู |
| เว็บไซต์ | http://www.discalcedcarmel.com |
คณะภราดาไม่สวมรองเท้าแห่งพระนางพรหมจารีมารีแห่งภูเบาคาร์แมล (ละติน: Ordo Fratrum Discalceatorum B. Mariae V. de Monte Carmelo: อังกฤษ: the Discalced Friars of the Order of the Blessed Virgin Mary of Mount Carm ) เรียกโดยย่อว่าคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า[1] (Order of Discalced Carmelites) เป็นคณะนักบวชคาทอลิก ซึ่งแยกตัวออกมาจากคณะคาร์เมไลท์เดิม โดยมีนักบุญเตเรซาแห่งอาบีลาและนักบุญจอห์นแห่งไม้กางเขนร่วมกันดำเนินการปฏิรูป
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติ
เมื่อคณะคาร์เมไลท์แพร่หลายทั่วทวีปยุโรปเป็นเวลาหลายศตวรรษ นักบวชคาร์เมไลท์ทั้งชายและหญิงเริ่มไม่เคร่งครัดในวินัย จนถึงศตวรรษที่ 16 ได้เกิดกระแสเรียกร้องการปฏิรูปคณะนักบวชต่างๆ ให้เคร่งครัดในวินัยมากขึ้น ภายในคณะนักบวชหญิงคาร์เมไลท์ก็มีภคินีเตเรซาแห่งอาบีลาดำเนินการปฏิรูปก่อนแล้ว โดยท่านได้ร่างแผนการปฏิรูปตั้งแต่ ค.ศ. 1563 ให้นักบวชคาร์เมไลท์หันกลับไปรักษาวินัยดั้งเดิมของคณะอย่างเคร่งครัด โดยไม่มีการผ่อนปรน
ในปี ค.ศ. 1567 ท่านได้รับอนุญาตจากอัคราธิการคณะคาร์เมไลท์ให้ตั้งอารามใหม่สำหรับการปฏิรูป ภายในช่วงเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1567 จนถึง 1571 จึงตั้งอารามที่เมืองเมดีนา เดล กัมโป, วายาโดลิด, โตเลโด, ปัสตรานา, ซาลามังกา, และอัลบา เด ตอร์เมส
นอกจากนี้ ท่านยังได้ชักชวนภราดาจอห์นแห่งนักบุญมัทธีอัส (ซึ่งต่อมารู้จักกันในนามนักบุญจอห์นแห่งไม้กางเขน) ซึ่งขณะนั้นอายุได้เพียง 25 ปีให้ทำการปฏิรูปคณะ ภราดาจอห์นตอบตกลง ในฤดูร้อนปีต่อมา ภคินีเตเรซาได้ส่งภราดาจอห์นไปสร้างอารามคณะคาร์เมไลท์ปฏิรูปที่ดูรูเอโย (Duruello) ซึ่งถือว่าเป็นอารามแห่งแรกของคณะนักบวชชายคาร์เมไลท์ปฏิรูป[2]
วัตรปฏิบัติของคณะคาร์เมไลท์กลุ่มนี้เคร่งครัดมาก เน้นการสวดภาวนา ใช้ชีวิตแบบยากจน สันโดษ เดินด้วยเท้าเปล่า ด้วยเหตุนี้จึงได้ชื่อว่า คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า (Order of Discalced Carmelites)[2]
เมื่อตั้งอารามแล้ว ปรากฏว่ามีนักบวชชายสนใจเข้าร่วมการปฏิรูปอย่างต่อเนื่องทำให้คณะปฏิรูปเริ่มขยายตัว และเกิดการต่อต้านอย่างหนักจากนักบวชที่ต้องการผ่อนปรนวินัย อย่างไรก็ตาม คณะคาร์เมไลท์ปฏิรูปก็ได้รับอนุมัติจากสันตะสำนักให้มีสิทธิ์ในการปกครองตนเองอย่างสมบูรณ์ไม่ต้องขึ้นกับคณะคาร์เมไลท์เดิม ในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1593[2]
[แก้] คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้าในประเทศไทย
คณะคาร์เมไลท์ในประเทศไทยปัจจุบันยังมีเพียงที่เป็นคณะนักบวชหญิง ซึ่งมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ภคินีไม่สวมรองเท้าคณะพระนางพรหมจารีมารีแห่งภูเขาคาร์แมล (The discalced nuns of the order of the Blessed Virgin Mary of Mount Carmel)[3] ส่วนคณะภราดายังไม่ได้จัดตั้งเนื่องจากนักบวชชายยังมีไม่เพียงพอ[4]
อารามของภคินีคาร์เมไลท์ในประเทศไทยมีอยู่ 4 ที่ คือ ที่กรุงเทพฯ นครปฐม จันทบุรี และนครสวรรค์
[แก้] อ้างอิง
- ^ คาร์เมไลท์ ชีวิตภาวนา และพลีกรรม, เขตมิสซังกรุงเทพฯ. เรียกข้อมูลวันที่ 1 ก.ย. พ.ศ. 2554
- ^ 2.0 2.1 2.2 ยอห์นแห่งไม้กางเขน, ขึ้นภูเขาคาร์เมล, อารามคาร์แมล จันทบุรี, 2541, หน้า หน้า xiii - xxxi
- ^ ภคินีไม่สวมรองเท้าคณะพระนางพรหมจารีมารีแห่งภูเขาคาร์แมล. เขตมิสซังกรุงเทพฯ. เรียกข้อมูลวันที่ 10 ต.ค. พ.ศ. 2553.
- ^ คาร์เมไลท์ ชีวิตภาวนา และพลีกรรม. เขตมิสซังกรุงเทพฯ. เรียกข้อมูลวันที่ 10 ต.ค. พ.ศ. 2553.
