คณะคาร์เมไลท์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คณะภราดาพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์แมล
อักษรย่อ O.Carm.
ก่อตั้ง ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12
ประเภท คณะนักบวชคาทอลิก
สำนักงานใหญ่ Via Giovanni Lanza กรุงโรม ประเทศอิตาลี
อัคราธิการ บาทหลวง Fernando Millán Romeral
เว็บไซต์ Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum

คณะภราดาพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์เมล (ละติน: Ordo Fratrum Beatissimae Mariae Virginis de Monte Carmelo; อังกฤษ: Order of Brothers of The Blessed Virgin Mary of Mount Carmel)[1] หรือที่มักรู้จักกันในนามคณะคาร์เมไลท์[2] (อังกฤษ: Carmelite Order) (บางแห่งเรียกว่า คณะคาร์แมล) เป็นคณะนักบวชภิกขาจารคณะหนึ่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ในยุคแรกนักบวชในคณะนี้เน้นวัตรปฏิบัติอย่างฤๅษี (hermit) คือเก็บตัวภาวนา เพ่งฌาน เกือบตัดขาดจากโลกภายนอก

ประวัติ[แก้]

เชื่อกันว่าคณะคาร์เมไลท์เริ่มเกิดขึ้นภายหลังชัยชนะของทหารครูเสดเหนือดินแดนปาเลสไตน์ ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยมีนักพรตกลุ่มหนึ่งได้พากันมาบำเพ็ญภาวนาอยู่บนเขาคาร์แมลตามแบบเอลียาห์ผู้เผยพระวจนะในศาสนายูดาห์บราณซึ่งเคยมาบำเพ็ญภาวนาอยู่ที่นี่กับบรรดาศิษย์[3] วัตรปฏิบัติของนักพรตที่นี่เป็นไปอย่างเคร่งครัด ละทิ้งวัตถุทางโลก เน้นสวดภาวนา และอุทิศตนภายใต้การอุปคัมภ์คุ้มครองของพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์แมล[3] อย่างไรก็ตาม คณะยังไม่มีกฎวินัยประจำคณะอย่างชัดเจน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1209 นักบุญอัลเบิร์ต อัครบิดรแห่งเยรูซาเลมได้มอบวินัยแก่คณะเป็นครั้งแรก[4]

ต่อมาดินแดนปาเลสไตน์ตกเป็นของชาวมุสลิม นักพรตคาร์เมไลท์ถูกขับออกจากพื้นที่ จึงอพยพไปอยู่ในยุโรป แต่ก็ทำให้สมาชิกของคณะแพร่หลายไปทั่วทวีปยุโรปจนปัจจุบัน

คณะภคินี[แก้]

คณะภคินีคาร์เมลไลท์เกิดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 13-14 จากการที่มีสตรีกลุ่มหนึ่งหันมารวมกลุ่มกันถือวินัยอย่างคณะภราดาคาร์เมไลท์ ใช้ชีวิตแบบนักพรตหญิงคือเน้นวัตรการอธิษฐาน การเพ่งพินิจ แต่ยังไม่มีการปฏิญาณตนเป็นนักบวชอย่างเป็นทางการ สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 จึงอนุญาตให้บุญราศียอห์น โซแร็ต อธิการคณะคาร์เมไลท์ทำการรวมรวมสตรีเหล่านั้นแล้วตั้งเป็นคณะคาร์เมไลท์ชั้นที่ 2 (คณะภราดาเป็นคณะชั้นที่ 1)[5] คณะภคินีคาร์เมไลท์จึงเป็นคณะนักบวชอารามิกที่ก่อตัวขึ้นและแพร่ขยายไปควบคู่กับคณะภราดาคาร์เมไลท์ (ซึ่งเป็นคณะนักบวชภิกขาจาร) มาจนปัจจุบัน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. เว็บไซต์ทางการคณะคาร์เมไลท์
  2. บทความ: คาร์เมไลท์ ชีวิตภาวนา และพลีกรรม, มิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ. เรียกข้อมูลวันที่ 1 ก.ย. พ.ศ. 2554
  3. 3.0 3.1 วีรศักดิ์ วนาโรจน์สุวิช, ประวัตินักบุญตลอดปี, กรุงเทพ : สมณองค์กรสนับสนุนงานแพร่ธรรมในประเทสไทย, 2550, หน้า 269
  4. นักบวชชายที่เน้นชีวิตภาวนา. กระดานสนทนาคาทอลิก. เรียกข้อมูลวันที่ 3 ก.ย. พ.ศ. 2553
  5. ประวัติย่อ: คณะคาร์แมล. หอจดหมายเหตุ มิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ. เรียกข้อมูลวันที่ 10 มิ.ย. พ.ศ. 2554