อิลยูชิน อิล-76
หน้าตา
![]() อิล-76ทีดีของซิลค์เวย์แอร์ไลน์ | |
บทบาท | เครื่องบินขนส่งเชิงกลยุทธ์ |
---|---|
ชาติกำเนิด | สหภาพโซเวียต (สหพันธรัฐรัสเซีย) รัสเซีย |
บริษัทผู้ผลิต | แทชเค็นท์เอวิเอชันโปรดักชันแอสโซซิเอชัน อาวิอาสตาร์ |
ผู้ออกแบบ | อิลยูชิน |
บินครั้งแรก | 25 มีนาคม ค.ศ. 1971 |
เริ่มใช้ | มิถุนายน ค.ศ. 1974[1] |
สถานะ | ในประจำการ |
ผู้ใช้งานหลัก | กองทัพอากาศโซเวียต (ในอดีต) กองทัพอากาศรัสเซีย กองทัพอากาศยูเครน กองทัพอากาศอินเดีย\ |
ช่วงการผลิต | ค.ศ. 1971 – ปัจจุบัน |
จำนวนที่ผลิต | 960 ลำ |
แบบอื่น | อิลยูชิน อิล-78 เบอร์รีฟ เอ-50 เบอร์รีฟ เอ-100 เคเจ-2000 |
อิลยูชิน อิล-76 (รัสเซีย: Илью́шин Ил-76; สัญลักษณ์เนโท: Candid) เป็นอากาศยานลำเลียงขนส่งขนาดหนักพิสัยไกล อิล-76 ปรากฏตัวครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีส ปี 1971 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 1971 และส่งมอบให้กับกองทัพอากาศโซเวียต เมื่อปี 1974 ส่งมอบให้กับสายการบินแอโรฟลอตในปี 1976 อิล-76 เป็นเจ๊ตลำเลียงแบบแรกของสหภาพโซเวียต โดยรุ่นที่ใช้งานทางทหารจะมีป้อมปืนท้าย อิล-76 ได้รับการดัดแปลงให้บรรทุกเชื้อเพลิงเพื่อใช้สำหรับเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศให้กับเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดเช่น ตูโปเลฟ ตู-22 (แบคไฟร์) อิล-76 ได้ทำสถิติความเร็วและความสูงที่สำคัญคือ ขึ้นสูงสุดที่ระยะ 2,000 เมตร โดยมีน้ำหนักบรรทุก 70,121 กิโลกรัม
ข้อมูลจำเพาะ
[แก้]- เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน โซโลวีเอฟ ดี-30 เคพี ให้แรงขับเครื่องละ 12,000 กิโลกรัม 4 เครื่อง
- กางปีก: 50 เมตร
- ยาว: 46.59 เมตร
- สูง: 14.76 เมตร
- พื้นที่ปีก: 300 ตารางเมตร
- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 170,000 กิโลกรัม
- น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 40,000 กิโลกรัม
- อัตราเร็วเดินทางขึ้นสูง: 800 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 9,000 เมตร
- อัตราเร็วเดินทางประหยัด: 750 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 12,000 เมตร
- เพดานบินปกติ: 9,000-12,000 เมตร
- พิสัยบินเมื่อบรรทุกภารกรรมสูงสุด: 5,000 กิโลเมตร
- พิสัยบินเมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงสูงสุด: 6,700 กิโลเมตร