ข้ามไปเนื้อหา

มิเชล แม็กคูล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Michelle McCool)
มิเชล แม็กคูล
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดMichelle Leigh McCool
(1980-01-25) มกราคม 25, 1980 (46 ปี)[1]
Palatka, Florida, United States[1]
คู่สมรสJeremy Alexander (สมรส 2001; หย่า 2006)
Mark Calaway (สมรส 2010)[2]
บุตร1
นักมวยสากล
ชื่อบนสังเวียนMichelle McCool
ส่วนสูง5 ฟุต 10 นิ้ว (178 เซนติเมตร)[3][1]
น้ำหนัก127 ปอนด์ (58 กิโลกรัม)[1]
มาจากPalatka, Florida[3][2]
ฝึกหัดโดยDeep South Wrestling[1]
Ohio Valley Wrestling[1][2]
เปิดตัวNovember 18, 2004[2]
รีไทร์May 1, 2011[4]

มิเชล เลจ คาลาเวย์ (Michelle Leigh Calaway)[5] เกิดวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีกับWWEภายใต้ชื่อบนสังเวียน มิเชล แม็กคูล (Michelle McCool)[3] ปัจจุบันได้แต่งงานกับดิอันเดอร์เทเกอร์

ชีวิตวัยเยาว์

[แก้]

พ่อแม่ของมิเชล แม็กคูลต่างทำงานด้านการศึกษา แม่ของเธอ เจนนี เป็นครู[6] ส่วนพ่อของเธอ เทอร์รี เป็นผู้บริหารด้านการศึกษา เธอมีพี่ชายหนึ่งคนซึ่งเคยเล่นอเมริกันฟุตบอลให้กับมหาวิทยาลัยซินซินแนติ ในวัยเด็ก แม็กคูลเป็นแฟนมวยปล้ำอาชีพ และก่อนรวมถึงช่วงมัธยมปลาย เธอเล่นกีฬาหลายชนิด ได้แก่ ซอฟต์บอล บาสเกตบอล และวอลเลย์บอล[7] นอกจากนี้เธอยังเล่นตำแหน่งเบสแรกให้กับ Pasco-Hernando Community College[8] ต่อมาแม็กคูลได้รับปริญญาโทด้านการบริหารการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต และเคยสอนวิชาวิทยาศาสตร์ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เป็นเวลา 4 ปีในบ้านเกิดของเธอที่เมืองพาลัตกา รัฐฟลอริดา นอกจากนี้เธอยังเข้าร่วมการแข่งขันฟิตเนสของ National Physique Committee เป็นครูสอนยิมนาสติกลีลาและคิกบ็อกซิ่ง รวมถึงทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวอีกด้วย

ประวัติในวงการมวยปล้ำ

[แก้]

แม็กคูลเริ่มเข้าสู่วงการมวยปล้ำจากการเข้าประกวด WWE Diva Search เมื่อปี 2004 แม้ว่าจะไม่ได้รางวัลชนะเลิศ แต่ก็ได้เซ็นสัญญากับ WWE ซึ่งเธอได้ถูกส่งไปฝึกที่ค่ายพัฒนานักมวยปล้ำ ดีพ เซาท์ เรสต์ลิง และ โอไฮโอ แวลลีย์ เรสต์ลิง เพื่อฝึกทักษะในการปล้ำ

วันที่ 20 กรกฎาคม 2008 แม็กคูลเอาชนะ นาตาเลีย (Natalya) ในเดอะเกรทอเมริกันแบช ทำให้แม็กคูลได้ครองตำแหน่ง WWE Diva Champion คนแรก และเสียตำแหน่งไป ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ให้กับ มารีสและทำร้าย มาเรีย ที่ทำให้เธอต้องเสียแชมป์ไป

วันที่ 26 มิถุนายน 2009 แม็กคูลได้เอาชนะเมลินา คว้าแชมป์ WWE Women's Championship อีกหนึ่งแชมป์ ในเดอะแบช (2009) ทำให้เธอได้กลายเป็นนักมวยปล้ำหญิงประวัติศาสตร์ WWE คนแรกที่เคยได้ครองแชมป์ทั้ง 2 เข็มขัดมาแล้ว

วันที่ 31 มกราคม 2010 แม็กคูลเสียแชมป์ให้กับมิกกี เจมส์ ในรอยัลรัมเบิล (2010) ในแมตช์ที่ใช้เวลาเพียง 20 วินาที แต่ก็ชิงคืนมาได้ 3 อาทิตย์หลังจากนั้นด้วยความร่วมมือของ วิกกี เกร์เรโร

ในวันศุกร์ที่ 29 เมษายนในตอนของสแมคดาวน์ แม็กคูลเผชิญหน้ากับเลย์ลาในการปล้ำเดี่ยวซึ่งจบลงด้วยการตัดสิทธิ์หลังจากที่ทั้งสองเริ่มทะเลาะกันนอกเวที หลังแมตช์เลย์ลาท้าให้ปล้ำแบบ No Disqualification and No Countout Match ในศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) แม็กคูลยอมรับภายใต้เงื่อนไขเดียว ซึ่งก็คือผู้แพ้จะต้องออกจาก WWE[9] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์แม็กคูลถูกเลย์ลาจับกดในการปล้ำแบบเต็มเวลาครั้งสุดท้ายให้กับ WWE ของเธอ[10]

ในบทความปี 2019 ที่เผยแพร่โดย The Sportster แม็กคูลเปิดเผยการออกจาก WWE ของเธอว่าเธอต้องเผชิญกับอาการบาดเจ็บมากมายและการให้กำเนิดลูกสาวในปีต่อมา[11] สิ่งนี้อธิบายไว้ในพอดคาสต์ Chasing Glory ของลิเลียน การ์เซีย ซึ่งเป็นอดีตผู้ประกาศบนเวทีของ WWF/WWE ซึ่งเธอให้สัมภาษณ์ในปี 2016[11]

ในปี 2025 แม็กคูลได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

มิเชล แม็กคูลเคยแต่งงานกับเจเรมี หลุยส์ อเล็กซานเดอร์ ซึ่งเธอเริ่มคบหากับเขาตั้งแต่สมัยมัธยม ทั้งคู่หย่าร้างกันในปี 2006[12][13] ต่อมาเธอแต่งงานกับมาร์ก คาลาเวย์ นักมวยปล้ำอาชีพที่รู้จักกันในชื่อ The Undertaker เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2010 ที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส[14][15] ทั้งคู่มีลูกสาวคนแรกชื่อไคอา ซึ่งเกิดในเดือนสิงหาคม 2012[16] และมีลูกชายบุญธรรมชื่อโคลต์[17]

แม็กคูลเป็นคริสเตียนที่เคร่งครัด[18] และเธอมักนำสัญลักษณ์ไม้กางเขนของศาสนาคริสต์มาใช้กับชุดที่สวมขึ้นปล้ำ[19]

ตลอดอาชีพมวยปล้ำ เธอได้รับบาดเจ็บหลายครั้ง ในเดือนพฤศจิกายน 2007 เธอจมูกหักระหว่างทัวร์ WWE ในต่างประเทศ หลังจากถูกวิกตอเรียใช้ท่า Clothesline กระแทกเข้าที่ใบหน้า[20] เธอเคยเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล 2 ครั้ง และเคยมีซี่โครงหัก 2 ซี่ กระดูกอกหัก และกระดูกลิ้นปี่หัก[21] ก่อนตัดสินใจเลิกการแข่งขันมวยปล้ำและออกจาก WWE เพื่อยุติอาชีพนักมวยปล้ำเต็มตัว เธอเปิดเผยว่าเท้าของเธอได้รับบาดเจ็บต่อเนื่องมานาน 2 เดือน โดยมีนิ้วเท้าหัก เยื่อหุ้มข้อต่อฉีกขาด และเอ็น MCL ฉีกขาด[22] ในปี 2016 แม็กคูลได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งผิวหนังและเข้ารับการรักษาจนประสบความสำเร็จ[23] ต่อมาในเดือนเมษายน 2019 เธอเปิดเผยต่อสาธารณะว่าเคยประสบปัญหาภาวะมีบุตรยากและเคยแท้งบุตรหลายครั้ง[24]

ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

[แก้]
แชมป์ดีวาส์ คนแรก
แชมป์หญิง WWE

เชิงอรรถ

[แก้]

1 McCool originally injured her back during a WWE European tour. Because of pain in her back, she was unaware of the sternum injury until she went to the hospital for treatment. Tests also revealed that she had an enlarged kidney.[33]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 5 6 Kamchen, Richard (มิถุนายน 21, 2009). "Michelle McCool". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 4 "Michelle McCool". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ เมษายน 14, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 3 "Michelle McCool's alumni profile". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 3, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Morrow, Brendan (มกราคม 9, 2017). "Michelle McCool, The Undertaker's Wife: 5 Fast Facts You Need to Know". Heavy.com. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 1, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Dan Severn, Crime Time, Brooke Adams, Steve Keirn and More Added to Massive Wrestlecon Guest List in Orlando, Fl". pwinsider.com. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ ASUAJE, ANDREA. "Life in and out of the ring". The St. Augustine Record. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 3, 2020. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 19, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ McCool, Michelle (มีนาคม 11, 2008). "Lovin' Life, No. 11". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2008. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Fast Facts". MichelleMcCool.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 12, 2009. สืบค้นเมื่อ กันยายน 27, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Smackdown results: Double Disqualification". WWE. เมษายน 29, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 30, 2011. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Hillhouse, Dave (พฤษภาคม 1, 2011). "Extreme Rules: Championship make-over edition". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  11. 1 2 "Michelle McCool Reveals What Led to Her WWE Departure". The Sportster. มิถุนายน 3, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 17, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Exclusive interview 2". MichelleMcCool.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 13, 2009. สืบค้นเมื่อ กันยายน 27, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Exclusive Interview 1". MichelleMcCool.net. 2004. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 10, 2012. สืบค้นเมื่อ กันยายน 27, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Stroud, Brandon (มิถุนายน 29, 2010). "WWE's Undertaker Marries Women's Champion Michelle McCool". FanHouse. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 3, 2020. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 30, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Martin, Adam (มิถุนายน 29, 2010). "Report: WWE stars wed this past week". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 28, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Maitra, Sayantan (เมษายน 7, 2017). "Undertaker's wife Michelle McCool reveals first-ever photo of their daughter". International Business Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 3, 2020. สืบค้นเมื่อ เมษายน 30, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "The Undertaker's 3-Year-Old Son Says His First Cuss Word and It's All Thanks to Millionaire NFL Legend". EssentiallySports. สิงหาคม 8, 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ McCool, Michelle (ตุลาคม 8, 2007). "Lovin' Life, No. 2". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 9, 2008. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ McCool, Michelle (มกราคม 30, 2008). "Lovin' Life, No. 8". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 9, 2008. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ McCool, Michelle (ธันวาคม 14, 2007). "Lovin' Life, No. 5". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 2, 2009. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ McCool, Michelle (กุมภาพันธ์ 20, 2008). "Lovin' Life, No. 10". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 3, 2008. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Raymond-Santo, Katie (พฤษภาคม 2, 2011). "McCool says goodbye". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 3, 2011. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Former WWE star Michelle McCool undergoes treatment for skin cancer". Fox Sports. สิงหาคม 25, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 1, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 30, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ McCool-Calaway, Michelle (เมษายน 24, 2019). "Michelle McCool Calaway on Instagram". Instagram. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 26, 2021. สืบค้นเมื่อ กันยายน 13, 2019. millions of women, including myself, who struggle with infertility. [...] 13 rounds of IVF [...] & 3 miscarriages later{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Japanese Audio Wrestling – Year End Awards". The LAW. Fight Network. ธันวาคม 12, 2015. สืบค้นเมื่อ กันยายน 8, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  26. ↑ "Achievement Awards: Woman". Pro Wrestling Illustrated. มกราคม 7, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 8, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "PWI's Dan Murphy on why Styles & McCool were rated no. 1". Wrestling Observer Newsletter. กันยายน 18, 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 20, 2010. สืบค้นเมื่อ กันยายน 18, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Eck, Kevin (มกราคม 2, 2009). "2008 Awards". The Baltimore Sun. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 4, 2021. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "WWE Women's Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 9, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 19, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "WWE Divas championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 14, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 16, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. 1 2 "RAW Results December 13, 2010". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 17, 2010. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 13, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Banerjee, Anirban (ตุลาคม 6, 2025). "BREAKING: Michelle McCool Suddenly Crowned New WWE Champion in 2025; The Undertaker Reacts". Sportskeeda. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 6, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Zeigler, Zack (ธันวาคม 2, 2006). "Michelle McCool update". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 26, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=มิเชล_แม็กคูล&oldid=13180699"