5 จี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

5G (เครือข่ายโทรศัพท์มือถือรุ่นหรือระบบไร้สายรุ่นที่ 5) เป็นคำที่ใช้ในบางงานวิจัยและโครงการเพื่อแสดงถึงขั้นตอนที่สำคัญต่อไปของมาตรฐานการสื่อสารโทรคมนาคมมือถือเกินกว่ามาตรฐาน 4G/IMT-Advanced ปัจจุบัน 5G เป็นเทคโนโลยีการสื่อสารที่ยังไม่ได้มีสเปคที่แท้จริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอกสารอย่างเป็นทางการใด ๆ ที่เผยแพร่โดยร่างมาตรฐานการสื่อสารโทรคมนาคม

แม้ว่าจะมีการปรับปรุงมาตรฐานที่กำหนดความสามารถในการนอกเหนือจากที่กำหนดไว้ในมาตรฐาน 4G ปัจจุบันอยู่ภายใต้การพิจารณาความสามารถใหม่เหล่านั้นยังคงถูกจัดกลุ่มภายใต้มาตรฐาน 4G ปัจจุบัน

ความเป็นมาของ 5G[แก้]

การสือสารไร้สายรุ่นใหม่ๆมักปรากฏทุกๆ 10 ปีนับจากครั้งแรกที่ระบบเครือข่าย 1G โดย Nordic Mobile Telephone ได้เป็นที่รู้จักกันในปี 1981 ต่อมาระบบเครือข่าย2G ก็ได้เริ่มถูกใช้งานในปี 1992 ส่วนระบบเครือข่าย 3G ได้ปรากฏเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2001 และระบบเครือข่าย 4G ที่ทำงานสอดคล้องกับระบบ IMT Advancedก็ได้รับมาตรฐานในปี 2012 เช่นกัน

การพัฒนาของมาตรฐาน 2G (GSM) และ 3G (IMT-2000 และ UMTS) ที่ใช้เวลาประมาณ 10 ปี จากจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของโครงการ R & D และการพัฒนาระบบเครือข่าย 4G เริ่มต้น ในปี 2001 หรือ 2002 เทคโนโลยีรุ่นก่อนที่เกิดขึ้นในตลาดไม่กี่ปีก่อนรุ่นมือถือใหม่เช่นระบบ Pre-3G CDMAOne / IS95 ในสหรัฐอเมริกา ในปี 1995 และระบบ Pre-4G Mobile WiMAX ในภาคใต้ ของเกาหลี ปี 2006 และเป็นครั้งแรกที่ปล่อยสัญญาณ LTE ในสแกนดิเนเวียเมื่อปี 2009