1 จี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

1 จี (อังกฤษ: 1G) เป็นชื่อย่อของมาตรฐานโทรศัพท์เคลื่อนที่ยุคแรก ใช้งานในระบบอนาล็อก ซึ่งใช้สำหรับการโทรทางไกล คิดค้นและเริ่มใช้ในยุโรปเหนือ หรือประเทศในแถบคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย คลื่นความถีที่เหมาะคือ 450 mhz.