โคเฮ โคโนะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก โคเฮอิ โคโนะ)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โคเฮ โคโนะ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง โคเฮ โคโนะ
ฉายา Tough Boy
วันเกิด 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 (38 ปี)
สถานที่เกิด นากาโกเมะ จังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง 1.66 เมตร (5.4 ฟุต)
รุ่น ซูเปอร์ฟลายเวท
ค่ายมวย วาตานาเบะยิม
ผู้ฝึกสอน ฮิโรชิ วาตานาเบะ
สถิติ
ชก 43
ชนะ 32
ชนะน็อก 13
แพ้ 10
เสมอ 1

โคเฮ โคโนะ (ญี่ปุ่น: 河野公平 โรมาจิKōno Kōhei) นักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต (115 ปอนด์) ของสมาคมมวยโลก (WBA) 2 สมัย

โคโนะ ได้แชมป์โลกมาอย่างพลิกความคาดหมายในวัย 32 ปี เมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอ เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติเจนิฟู้ดยิม แชมป์โลกชาวไทยไปได้ในยกที่ 4 เมื่อวันสิ้นปี ค.ศ. 2012 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น[1] ซึ่งก่อนหน้านั้นโคโนะเคยชิงแชมป์โลกมาแล้ว 2 ครั้ง กับ โนบูโอะ นาชิโระ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกัน และโทมัส โรฮาส นักมวยชาวเม็กซิกัน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ[2]

แต่หลังจากนั้นเมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งแรก โคโนะ ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้คะแนนเสียแชมป์โลกไปโดยทันที เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนต่อลิโบริโอ โซลิส นักมวยชาวเวเนซุเอลา แต่หลังการชกครั้งนี้ทางฝ่ายโคโนะได้ยื่นหนังสือประท้วงไปยัง WBA เพื่อขอชกใหม่เนื่องจากยังติดใจผลการให้คะแนน แต่ปรากฏว่าฝ่ายโซลิสกลับเอาตำแหน่งไปชกเดิมพันแชมป์โลกข้ามสถาบันกับไดกิ คาเมดะ แชมป์โลกในรุ่นเดียวกันของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) แต่ผลการชกครั้งนี้ถึงแม้ฝ่ายโซลิสจะเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้ แต่ไม่สามารถทำน้ำหนักให้อยู่ในพิกัดได้ จึงทำให้ตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวตของ WBA ว่างลงโดยปริยาย ซึ่งในช่วงเวลาเดียวกัน เด่นเก้าแสน กระทิงแดงยิม นักมวยชาวไทยก็เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนน โนบูโอะ นาชิโระ ได้ที่ประเทศไทย จึงทำให้กลายเป็นแชมป์เฉพาะกาลในรุ่นนี้ไป [3]

ทั้งคู่จึงโคจรมาพบกันเพื่อพิสูจน์การเป็นแชมป์โลกตัวจริง ในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2014 ที่โคระกุเอ็งฮอล กรุงโตเกียว ในครั้งนี้โคโนะมุ่งมั่นอย่างยิ่งที่จะเอาชนะเด่นเก้าแสน ที่มีอายุมากถึง 36 ปีแล้วให้ได้ ด้วยการฟิตซ้อมอย่างหนัก และลงนวมกับนักมวยปล้ำเพื่อนร่วมชาติอีกด้วย ซึ่งโคโนะต้องการแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวตไปเพื่อชกล้มแชมป์กับโคกิ คาเมดะ แชมป์โลกในรุ่นแบนตัมเวต (118 ปอนด์) ของ WBA นักมวยเพื่อนร่วมชาติระดับซูเปอร์สตาร์ ผู้เป็นพี่ชายของไดกิ คาเมดะต่อไป[4]

ผลการชก ปรากฏว่า โคโนะเป็นฝ่ายเอาชนะน็อกเด่นเก้าแสนไปได้ในวินาทีที่ 40 ของยกที่ 8 ด้วยหมัดฮุกขวา และก่อนหน้านั้นก็เป็นฝ่ายได้นับ 8 ในยกที่ 4 ทำให้ได้เป็นแชมป์โลกในสมัยที่ 2 [5] และในปลายปีเดียวกัน ก็ป้องกันตำแหน่งไว้ได้โดยเสมอกับ นอร์เบร์โต ฆิเมเนซ นักมวยชาวโดมินิกัน ที่โอตะซิตีเจเนอรัลยิมเนเซียม กรุงโตเกียว โดยกรรมการ 3 คน ให้โคโนะเป็นฝ่ายชนะ 1 เสียง และแพ้ 1 เสียง และอีก 1 เสียงให้ทั้งคู่เสมอกัน[6]

โคโนะ ป้องกันตำแหน่งสมัยที่ 2 นี้ไว้ได้ 3 ครั้ง โดยการป้องกันครั้งต่อมาเป็นการชกกับ โคกิ คาเมดะ ที่ชิคาโก สหรัฐอเมริกา โคโนะก็เอาชนะคะแนนไปได้อย่างเป็นเอกฉันท์ การป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 ก็เอาชนะคะแนน อินทนนท์ ศิษย์ชะมวง นักมวยชาวไทย ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ที่โอตะซิตีเจเนอรัลยิมเนเซียม กรุงโตเกียว ในปลายเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2016 จนกระทั่งการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 4 กับลุยซ์ คอนเซปซิโอน นักมวยชาวปานามา ที่กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน โคโนะเป็นฝายแพ้คะแนนไปในที่สุด ต่อมาในปลายปีเดียวกัน โคโนะได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่น 115 ปอนด์ ขององค์กรมวยโลก (WBO) กับเจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่นด้วยกันคือนาโอยะ อิโนอูเอะ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 6

อ้างอิง[แก้]

  1. "เทพฤทธิ์ สุดช้ำแพ้น็อกโคโนะยก4 เสียแชมป์โลกWBA". smmonline. 31 December 2012. สืบค้นเมื่อ 24 March 2014.
  2. ""เทพฤทธิ์" โดนสอยร่วงยก 4 เสียแชมป์โลก". เดลินิวส์. 31 December 2012. สืบค้นเมื่อ 24 March 2014.
  3. ""แชแม้"ยัน "แวฮามะ" ไม่เป็นรอง 'โคเฮ โคโนะ'". เดลินิวส์. 30 December 2013. สืบค้นเมื่อ 24 March 2014.
  4. หน้า 12 ต่อ 10 กีฬา, โคโนะหยามแวฮามะ. เดลินิวส์ฉบับที่ 23,537: วันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2557 แรม 8 ค่ำ เดือน 4 ปีมะเส็ง
  5. หน้า 21 ต่อ 23 กีฬา, เด่นเก้าแสน พ่ายน็อกยุ่น อดได้แชมป์. เดลินิวส์ฉบับที่ 23,541: วันพฤหัสบดีที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2557 แรม 12 ค่ำ เดือน 4 ปีมะเส็ง
  6. "Kohei Kono, Norberto Jimenez Fight To 12-Round Draw". boxingscene.com. 31 December 2014. สืบค้นเมื่อ 3 January 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]