ข้ามไปเนื้อหา

นาโอยะ อิโนอูเอะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นาโอยะ อิโนอูเอะ
เกิดนาโอยะ อิโนอูเอะ
井上 尚弥
Naoya Inoue
10 เมษายน พ.ศ. 2536 (26 ปี)
ซามะ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติญี่ปุ่น
ชื่ออื่นสัตว์ประหลาด​
(The Monster)[1]
ญี่ปุ่น: 怪物
โรมาจิ: Kaibutsu (ไคบูสึ)
สถิติ
น้ำหนักไลท์ฟลายเวท
ฟลายเวท​
ซูเปอร์ฟลายเวท
แบนตัมเวท
ส่วนสูง165 เซนติเมตร (5 ฟุต 5 นิ้ว)
ช่วงชก171 เซนติเมตร
รูปแบบการชกออร์ทอดอกซ์
สถิติขึ้นชก
ชกทั้งหมด23
ชนะ23
ชนะน็อก20
แพ้0
เสมอ0

นาโอยะ อิโนอูเอะ (井上 尚弥 (Inoue Naoya)) นักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF), เดอะริง,แชมป์โลกสมาคมมวยโลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) และแชมป์โลก WBC ในรุ่นแบนตัมเวท (118 ปอนด์) เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่สามารถครองแชมป์โลก 3 รุ่น ได้เป็นคนที่ 5 ของประเทศญี่ปุ่น

ประวัติ

[แก้]

เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2536 ที่เมืองซามะ จังหวัดคานางาวะ มีน้องชาย 1 คน คือ ทากูมะ อิโนอูเอะ เป็นอดีตแชมป์เฉพาะกาล WBC รุ่นแบนตัมเวท และลูกพี่ลูกน้อง 1 คน โคกิ อิโนอูเอะ

เริ่มต้นการชกมวยจากมวยสากลสมัครเล่น ผ่านการชกมวยสากลสมัครเล่นมาอย่างโชกโชน โดยได้เหรียญทองจากรายการเพรสซิเดนท์คัพ เมื่อปี พ.ศ. 2554 ที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย[2][3][4] และตกรอบ 3 ในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก 2554 ที่บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน[5] โดยรวมสถิติการชกมวยสากลสมัครเล่นทั้งหมด ชนะ 75 ครั้ง แพ้ 6 ครั้ง (ชนะน็อกหรืออาร์เอสซี 48 ครั้ง[5] )

เมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพ ก็ได้เข้าสังกัดโอฮาชิยิมที่โยโกฮามะ ของฮิเดยูกิ โอฮาชิ อดีตแชมป์โลก 2 สถาบัน คือ สภามวยโลก (WBC) และสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นสตรอว์เวท (105 ปอนด์) ซึ่งนาโอยะสร้างปรากฏการณ์เป็นนักมวยชาวญี่ปุ่นที่ชกน้อยครั้งที่สุดแล้วได้ตำแหน่งแชมป์โลก คือ เพียง 6 ครั้งเท่านั้น เมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอ ยกที่ 6 อาเดรียน เอร์นันเดซ นักมวยชาวเม็กซิกันได้เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2557 ที่ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ ที่ โตเกียว[6](ต่อมาสถิตินี้ได้ถูกทำลายลงโดย โคเซ ทานากะ ในปี พ.ศ. 2558 ที่ชกเพียง 5 ครั้ง แล้วได้แชมป์โลก[7]) ซึ่งก่อนหน้าที่จะได้แชมป์โลกนั้น นาโอยะได้ทั้งแชมป์ของสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) และแชมป์ของประเทศญี่ปุ่น ในรุ่นเดียวกันนี้มาแล้ว และเมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอ สามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม ผู้ท้าชิงชาวไทยไปในยกที่ 11 ที่สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ เมื่อวันที่ 5 กันยายน ปีเดียวกัน โดยก่อนชนะนาโอยะเป็นฝ่ายชกเอาสามารถเล็กลงไปให้กรรมการนับ 8 ได้ถึง 2 ครั้ง ในยกที่ 4 และยกที่ 6

ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน นาโอยะได้สละตำแหน่ง เพื่อเลื่อนรุ่นไปชิงแชมป์โลกของ WBO ในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท กับ โอมาร์ นาร์บาเอซ เจ้าของตำแหน่งชาวอาร์เจนตินา[8] และเป็นฝ่ายเอาชนะน็อกไปได้เพียงยกที่ 2 ในปลายปี[9]

ปี พ.ศ. 2561 นาโอยะ อิโนอูเอะสละตำแหน่งแชมป์องค์กรมวยโลก เพื่อเลื่อนรุ่นไปชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก รุ่นแบนตัมเวท (WBA) กับ เจมี แมกดอนเนลล์ เจ้าของตำแหน่งแชมป์โลกชาวอังกฤษ ในเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2561 ที่ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ผลปรากฏว่า นาโอยะ อิโนอูเอะ สามารถเอาชนะทีเคโอในยกที่ 1 และได้คว้าแชมป์โลก ในรูปแบบที่เจมีแพ้แบบสู้แทบไม่ได้จากหมัดรัวชุดของนาโอยะ[10]

ปีถัดมา ได้ชิงแชมป์โลก IBF กับ เอ็มมานูเอล โรดริเกซ นักชกผู้ท้าชิงชาวปวยร์โตรีโก ที่สกอตแลนด์ ผลการชกนาโอยะสามารถชนะทีเคโอ​ได้อย่างรวดเร็วผิดคาดในยกที่ 2[11]

นาโอยะ อิโนอูเอะ เป็นนักมวยที่ได้รับความนิยมอย่างยิ่งจากแฟนมวยชาวญี่ปุ่น โดยเฉพาะในหมู่วัยรุ่นคนหนุ่มสาว เนื่องจากเป็นนักมวยที่อายุน้อย ประกอบกับหน้าตาดี เป็นนักมวยที่มีความรวดเร็ว ออกหมัดได้ว่องไว แม่นยำ หนักหน่วงและรุนแรงทั้งซ้ายขวา[12] [13]

เพลงที่เปิดประกอบในช่วงเวลาเดินขึ้นเวทีประจำตัวของนาโอยะ คือ "Departure" เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่อง "Good Luck" ในปี พ.ศ. 2545 ของนาโอกิ ซาโตะ​

เกียรติประวัติ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Eric Armit (August 27, 2013). "Behind the Results". BoxRec.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-08. สืบค้นเมื่อ December 8, 2013.
  2. ↑ "Japan Win the Team Event in Jakarta". International Boxing Association. July 13, 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-22. สืบค้นเมื่อ December 8, 2013.
  3. ↑ Jerome S. Galunan Jr. (July 10, 2011). "Galunan: Bautista settles for silver medal". Sun.Star. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-02. สืบค้นเมื่อ December 8, 2013.
  4. ↑ Toto Pribadi, Luzman Rifqi Karami (July 8, 2011). "Jepang Juara Umum Piala Presiden XXI" (ภาษาอินโดนีเซีย). VIVA News. สืบค้นเมื่อ December 8, 2013.
  5. 1 2 Anson Wainwright (2013). "My first goal is to become world champion". Max Boxing. สืบค้นเมื่อ December 8, 2013.
  6. ↑ "Naoya Inoue Crushes Adrian Hernandez". boxing.com. 6 April 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-12. สืบค้นเมื่อ 11 April 2014.
  7. ↑ http://thaboxingvoice.com/19-year-old-unbeaten-japanese-kosei-tanaka-wins-wbo-title/45805?var=no
  8. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-09. สืบค้นเมื่อ 2014-11-11.
  9. ↑ "Naoya Inoue wins second title". อีเอสพีเอ็น. 30 December 2014. สืบค้นเมื่อ 3 January 2015.
  10. ↑ "naoya inoue posts first round ko victory jamie mcdonnell". อีเอสพีเอ็น. 26 May 2018. สืบค้นเมื่อ 30 June 2019.
  11. ↑ "Inoue vs Rodriguez results: Naoya Inoue destroys Emmanuel Rodriguez in two rounds". badlefthook. 18 May 2019. สืบค้นเมื่อ 30 June 2019.
  12. ↑ "มวย สามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม vs นาโอยะ อิโนเอะ ชิงแชมป์โลก WBC 1/2". ช่อง 7. 5 September 2014. สืบค้นเมื่อ 6 September 2014.[ลิงก์เสีย]
  13. ↑ "มวย สามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม vs นาโอยะ อิโนเอะ ชิงแชมป์โลก WBC 2/2". ช่อง 7. 5 September 2014. สืบค้นเมื่อ 6 September 2014.[ลิงก์เสีย]
  14. ↑ "Inoue to fight for 3rd world title in 3rd weight class". KYODO NEWS. 6 March 2018. สืบค้นเมื่อ 20 June 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=นาโอยะ_อิโนอูเอะ&oldid=12775395"