ข้ามไปเนื้อหา

เอริก ชมิดต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอริก ชมิดต์

KBE
ชมิดต์ใน ค.ศ. 2011
เกิดเอริก เอเมอร์สัน ชมิดต์
(1955-04-27) 27 เมษายน ค.ศ. 1955 (70 ปี)
ฟอลส์เชิร์ช รัฐเวอร์จิเนีย ประเทศสหรัฐ
พลเมือง
การศึกษา
อาชีพนักธุรกิจ
ปีปฏิบัติงานค.ศ. 1985–ปัจจุบัน
ตำแหน่ง
คู่สมรสเวนดี บอยล์ (สมรส 1980)
บุตร
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
วิทยานิพนธ์Controlling Large Software Development in a Distributed Environment (1982)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอกBob Fabry
ริชาร์ด เฟตแมน
เว็บไซต์ericschmidt.com

เอริก เอเมอร์สัน ชมิดต์ (อังกฤษ: Eric Emerson Schmidt; เกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1955) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน และอดีตวิศวกรคอมพิวเตอร์ที่เคยเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (ซีอีโอ) ของกูเกิลใน ค.ศ. 2001 ถึง 2011 และประธานกรรมการบริหารของบริษัทใน ค.ศ. 2011 ถึง 2015[1] เขายังดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารของแอลฟาเบต อิงก์ บริษัทแม่[2][3][4] ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 ถึง 2017[1] และที่ปรึกษาด้านเทคนิคของแอลฟาเบตตั้งแต่ ค.ศ. 2017 ถึง 2020[5] นับตั้งแต่ ค.ศ. 2025 เขาดำรงตำแหน่งซีอีโอของ Relativity Space บริษัทผลิตชิ้นส่วนอากาศยาน[6] ณ ค.ศ. 2025 เขาเป็นหนึ่งในบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลกตามข้อมูลจาก Bloomberg Billionaires Index โดยมีมูลค่าสินทรัพย์สุทธิประมาณ 53.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[7]

ขณะเป็นนักศึกษาฝึกงานที่ Bell Labs ใน ค.ศ. 1975 ชมดต์เป็นผู้ร่วมผลิต Lex[8][9][10] โปรแกรมซอฟต์แวร์สำหรับสร้างตัววิเคราะห์คำศัพท์สำหรับระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ Unix จากนั้นใน ค.ศ. 1983 เขาเข้าร่วมงานกับ Sun Microsystems และทำงานในหลายตำแหน่ง เขาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ Novell ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 ถึง 2001[11] ชมิดต์ยังดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการต่าง ๆ ในแวดวงวิชาการและอุตสาหกรรม รวมถึงคณะกรรมการของมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน[12] แอปเปิล,[13] มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน[14] และเมโยคลินิก[15] นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าของหุ้นส่วนขนาดเล็กใน Washington Commanders ของ National Football League (NFL)

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

[แก้]

ชมิดต์เกิดที่ฟอลส์เชืร์ช รัฐเวอร์จิเนีย ภายหลังย้ายไปแบล็กส์เบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย[4][16] เป็นลูกชายคนหนึ่งจากทั้งหมดสามคนของเอลิเนอร์ ผู้มีปริญญาโทในด้านจิตวิทยา กับวิลสัน เอเมอร์สัน ชมิดต์ ศาสตราจารย์เศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศที่เวอร์จิเนียเทคและมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์ ผู้ทำงานในกระทรวงการคลังสหรัฐในสมัยนิกสัน[4][16] ชมิดต์ใช้เวลาส่วนหนึ่งในวัยเด็กอยู่ที่ประเทศอิตาลีเนื่องจากงานของพ่อ และเขากล่าวว่าประสบการณ์นั้นได้เปลี่ยนมุมมองของเขา[17]

ชมิดต์จบการศึกษาจากยอร์กทาวน์ไฮสกูลในย่านยอร์กทาวน์ของเทศมณฑลอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนียใน ค.ศ. 1972 หลังได้รับรางวัลอักษรวาร์ซิตี 8 ตัวในการวิ่งระยะไกล[18][19] เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ตอนแรกเรียนสาขาสถาปัตยกรรม และภายหลังเปลี่ยนเป็นวิศวกรรมไฟฟ้า ได้รับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมศาสตร์ใน ค.ศ. 1976[20][21]

ตั้งแต่ ค.ศ. 1976 ถึง 1980 ชมิดต์อาศัยอยู่ที่ International House Berkeley ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้พบกับเวนดี บอยล์ ภรรยาในอนาคตของเขา ใน ค.ศ. 1979 ชมิดต์ได้รับปริญญาโทสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์ (EECS) จากการออกแบบและใช้งานเครือข่าย (Berknet) ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ซึ่งเชื่อมโยงศูนย์คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยกับภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์[22] ที่นั่น เขายังได้รับปริญญาเอกสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์ใน ค.ศ. 1982 โดยมีวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับปัญหาในการจัดการการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบกระจายและเครื่องมือในการแก้ปัญหาเหล่านี้[23]

อาชีพ

[แก้]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1980 ชมิดต์สมรสกับเวนดี ซูซาน บอยล์ (เกิด ค.ศ. 1955 ที่ชอร์ตฮิลส์ รัฐนิวเจอร์ซีย์) ทั้งสองอาศัยอยู่ที่แอเธอร์ตัน รัฐแคลิฟอร์เนียในคริสต์ทศวรรษ 1990[24] มีลูกสาวชื่อ โซฟี[16][25] และลุกสาวอีกคนชื่อ Alison ผู้เสียชีวิตจากอาการป่วยใน ค.ศ. 2017[26] ความสัมพันธ์นอกสมรสหลายครั้งของชมิดต์ได้รับความสนใจจากสาธารณชน แต่เขากับภรรยายังคงร่วมกันทำกิจกรรมเพื่อการกุศลต่อไป[27][28][29]

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 ชมิดต์เดินทางเยือนประเทศเกาหลีเหนือร่วมกับโซฟี ลูกสาว[30] แจเรด โคเฮน และอดีตผู้ว่าการรัฐนิวเม็กซิโก บิลล์ ริชาร์ดสัน[31][32]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Eric Schmidt is stepping down as the executive chairman of Alphabet". CNBC. December 21, 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-21.
  2. ↑ "Google Biography for Dr. Eric Schmidt". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-08-03. สืบค้นเมื่อ July 18, 2016.
  3. ↑ "Google's Eric Schmidt Talks About How to Run the World (Not That He Wants To)". Los Angeles Times. June 9, 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-12. สืบค้นเมื่อ July 18, 2016.
  4. 1 2 3 Corona Brezina (July 15, 2012). Sergey Brin, Larry Page, Eric Schmidt, and Google. The Rosen Publishing Group. ISBN 9781448869244. สืบค้นเมื่อ December 30, 2012.
  5. ↑ "Eric Schmidt, who led Google's transformation into a tech giant, has left the company".
  6. ↑ Isaac, Mike; Chang, Kenneth (March 10, 2025). "Eric Schmidt Joins Relativity Space, a Rocket Start-Up, as C.E.O." The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ March 11, 2025.
  7. ↑ "Bloomberg Billionaires Index: Eric Schmidt". Bloomberg. สืบค้นเมื่อ November 24, 2025.
  8. ↑ Lesk, M.E.; Schmidt, E. "Lex – A Lexical Analyzer Generator". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 18, 2020. สืบค้นเมื่อ August 16, 2010.
  9. ↑ Lesk, M.E.; Schmidt, E. (July 21, 1975). "Lex – A Lexical Analyzer Generator" (PDF). Unix Time-Sharing System: Unix Programmer's Manual (Seventh ed.). bell-labs.com. สืบค้นเมื่อ December 20, 2011.
  10. ↑ Lesk, M.E. (October 1975). "Lex – A Lexical Analyzer Generator". Comp. Sci. Tech. Rep. No. 39. Murray Hill, New Jersey: Bell Laboratories.
  11. ↑ "Novell's Schmidt Joins Google at Critical Time". CNET. January 2, 2002. สืบค้นเมื่อ April 3, 2016.
  12. ↑ "Google VP Named CMU Dean". Carnegie Mellon University. สืบค้นเมื่อ October 25, 2015.
  13. ↑ "Dr. Eric Schmidt Resigns from Apple's Board of Directors" (Press release). Apple Inc. August 3, 2009. สืบค้นเมื่อ December 21, 2017.
  14. ↑ "Princeton University Board of Trustees". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 2, 2013. สืบค้นเมื่อ September 27, 2012.
  15. ↑ "Mayo Clinic Board of Trustees". Mayo Clinic. สืบค้นเมื่อ February 17, 2018.
  16. 1 2 3 Tim Walker (December 14, 2012). "Is The Executive Chairman of Google Really the Arrogant Defender of Tax Avoidance that His Critics Claim?". The Independent. London. สืบค้นเมื่อ December 17, 2012.
  17. ↑ Center, Mercatus (November 7, 2018). "Eric Schmidt on the Life-Changing Magic of Systematizing, Scaling, and Saying Thanks (Ep. 53-Live)". Medium. สืบค้นเมื่อ November 8, 2018.
  18. ↑ McCaffrey, Scott (15 May 2008). "New Inductees Named to Yorktown Hall of Fame". INSIDENOVA.COM (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 29 December 2024.
  19. ↑ "HOF – Eric Schmidt". Yorktownalums.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 21, 2008. สืบค้นเมื่อ December 19, 2012.
  20. ↑ Ken Auletta (November 3, 2009). Googled: The End of the World As We Know It. Penguin. ISBN 9781101151402. สืบค้นเมื่อ December 17, 2012.
  21. ↑ Wolff, Josephine (กุมภาพันธ์ 6, 2007). "University Library joins Google Book Search". The Daily Princetonian. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 18, 2008. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 28, 2008.
  22. ↑ Eric Schmidt (1979). "The Berkeley Network – A Retrospective" (PDF). Computer Science Division, Department of Electrical Engineering and Computer Science, University of California, Berkeley. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ พฤษภาคม 28, 2008. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2011.
  23. ↑ Schmidt, Eric (1982). Controlling Large Software Development in a Distributed Environment (วิทยานิพนธ์ PhD). University of California, Berkeley. ProQuest 303230196.
  24. ↑ "Loose Ends: Presidential performance". Almanac News. October 6, 1999. สืบค้นเมื่อ November 10, 2011.
  25. ↑ Holson, Laura M. (August 29, 2012). "You Could Google Her". The New York Times. สืบค้นเมื่อ January 16, 2014.
  26. ↑ Townsend, Tess (June 9, 2017). "Eric Schmidt's daughter Alison has passed away". Recode. สืบค้นเมื่อ March 6, 2023. type of illness not specified in citation, only that it was an illness
  27. ↑ "The internet's sweet revenge on Google chairman Eric Schmidt". British GQ. 2014-01-06. สืบค้นเมื่อ 2022-04-11.
  28. ↑ "Eric Schmidt's Love Life Has Seen Many Women: Here Are Some". International Business Times. December 22, 2017. สืบค้นเมื่อ February 5, 2021.
  29. ↑ "Eric and Wendy Schmidt's Youth Talent Competition, Part of $1B Effort, Kicks Off With Unusual App". EdSurge. November 16, 2020. สืบค้นเมื่อ February 5, 2021.
  30. ↑ "Eric Schmidt's daughter details North Korea visit". CNN. January 20, 2013.
  31. ↑ Greg Dalton (May 2013). "Eric Schmidt and Jared Cohen at the Commonwealth Club". San Francisco: Climate One. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 25, 2015. สืบค้นเมื่อ August 19, 2013.
  32. ↑ Donald Kirk (February 4, 2013). "A quiet envoy to the hermit kingdom of North Korea". The Christian Science Monitor. สืบค้นเมื่อ August 11, 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เอริก_ชมิดต์&oldid=12817816"