ข้ามไปเนื้อหา

เส้นเก้าขีด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เส้นเก้าขีด
เส้นเก้าขีด (เน้นด้วยสีเขียว)
จีนตัวเต็ม九段線
จีนตัวย่อ九段线
ความหมายตามตัวอักษรเส้นเก้าส่วน
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินJiǔduàn Xiàn

เส้นเก้าขีด (อังกฤษ: nine-dash line) ซึ่งบ่อยครั้งยังเรียกว่า เส้นสิบขีด (ten-dash line) และ เส้นสิบเอ็ดขีด (eleven-dash line) หมายถึงเส้นแบ่งเขตอย่างหยาบ ๆ[1] ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน) และสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ใช้ในการอ้างสิทธิ์ของตนเหนือน่านน้ำส่วนใหญ่ของทะเลจีนใต้[2][3] พื้นที่ที่เป็นประเด็นพิพาทในทะเลจีนใต้ ได้แก่ หมู่เกาะพาราเซล[a] หมู่เกาะสแปรตลี[b][4] และพื้นที่อื่น ๆ อีกหลายแห่งรวมทั้งเกาะปราตัชและเนินตื้นใต้ทะเลเวเรเกอร์ เนินตื้นใต้ทะเลแม็กเคิลส์ฟีลด์ และดอนทรายใต้น้ำสการ์บะระ การอ้างสิทธิ์ดังกล่าวครอบคลุมถึงพื้นที่โครงการถมทะเลของจีนในหมู่เกาะสแปรตลีที่เรียกว่า "กำแพงทรายใหญ่" หรือ "กำแพงทรายเมืองจีน"[5][6][7] แม้จะได้ประกาศอ้างสิทธิ์อย่างคลุมเครือต่อที่สาธารณะใน พ.ศ. 2490 แต่ทั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐจีนก็ยังไม่เคยยื่นคำร้องเพื่ออ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่ดังกล่าวด้วยแนวเขตที่ชัดเจนอย่างเป็นทางการ (ณ พ.ศ. 2561)[8]

แผนที่แรกเริ่มฉบับหนึ่งที่แสดงเส้นสิบเอ็ดขีดรูปตัวยูได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในสาธารณรัฐจีน (ในขณะนั้น) เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2490[9] ขีดสองขีดในอ่าวตังเกี๋ยถูกลบออกในเวลาต่อมาตามคำสั่งของนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ของจีน ทำให้เส้นดังกล่าวเหลือเพียงเก้าขีด นักวิชาการจีนกล่าวยืนยันในเวลานั้นว่าแผนที่ฉบับที่มีขีดเก้าขีดแสดงถึงขอบเขตสูงสุดของการอ้างสิทธิ์ทางประวัติศาสตร์เหนือทะเลจีนใต้[10] ใน พ.ศ. 2556 สาธารณรัฐประชาชนจีนได้เผยแพร่แผนที่ประเทศฉบับใหม่โดยเพิ่มขีดที่สิบลงไปในทะเลจีนตะวันออกซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะไต้หวัน[11][12][13]

เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ศาลอนุญาโตตุลาการที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล (อันคลอส) ตัดสินว่าการอ้างสิทธิ์ทางประวัติศาสตร์ของจีนเหนือพื้นที่ทางทะเล (ตรงข้ามกับดินแดนทางบกและน่านน้ำอาณาเขต) ภายในเส้นเก้าขีดไม่มีผลทางกฎหมายหากการอ้างนั้นเกินกว่าข้อจำกัดที่นิยามไว้ในอนุสัญญาฯ[15][16] ข้อโต้แย้งประการหนึ่งคือจีนไม่เคยใช้อำนาจควบคุมน่านน้ำและทรัพยากรเหล่านี้แต่เพียงผู้เดียว นอกจากนี้ศาลยังชี้แจงว่าจะไม่ "... ชี้ขาดปัญหาว่าด้วยอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนทางบกใด ๆ และจะไม่กำหนดขอบเขตทางทะเลใด ๆ ระหว่างคู่กรณี"[17] ทั้งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนและรัฐบาลสาธารณรัฐจีนไม่ยอมรับคำชี้ขาดดังกล่าว[18][19]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. หมู่เกาะพาราเซลถูกสาธารณรัฐประชาชนจีนยึดครอง แต่ถูกเวียดนามและสาธารณรัฐจีนอ้างสิทธิ์เช่นกัน
  2. หมู่เกาะสแปรตลีเป็นดินแดนพิพาทระหว่างฟิลิปปินส์ สาธารณรัฐประชาชนจีน สาธารณรัฐจีน บรูไน มาเลเซีย และเวียดนาม แต่ละประเทศอ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่บางส่วนหรือทั้งหมดของหมู่เกาะนี้ซึ่งเชื่อกันว่าอุดมไปด้วยทรัพยากรรวมทั้งน้ำมันและแก๊สธรรมชาติ

อ้างอิง

[แก้]
  1. Raul (Pete) Pedrozo (19 สิงหาคม 2014). "China versus Vietnam: An Analysis of the Competing Claims in the South China Sea". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 ตุลาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 11 ตุลาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. Martin Riegl; Jakub Landovský; Irina Valko, บ.ก. (26 พฤศจิกายน 2014). Strategic Regions in 21st Century Power Politics. Cambridge Scholars Publishing. น. 66–68. ISBN 9781443871341. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กันยายน 2015. สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2015.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. Michaela del Callar (26 กรกฎาคม 2013). "China's new '10-dash line map' eats into Philippine territory". GMA News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. Jamandre, Tessa (14 เมษายน 2011). "PH protests China's '9-dash line' Spratlys claim". Malaya. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 19 เมษายน 2011. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. "China building 'great wall of sand' in South China Sea". BBC. 1 เมษายน 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 เมษายน 2015. สืบค้นเมื่อ 22 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. "US Navy: Beijing creating a 'great wall of sand' in South China Sea". The Guardian. 31 มีนาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 22 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. Marcus, Jonathan (29 พฤษภาคม 2015). "US-China tensions rise over Beijing's 'Great Wall of Sand'". BBC. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. Cheney-Peters, Scott (14 ธันวาคม 2014). "China's Nine-Dashed Line faces renewed assault". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2014.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. Wu 2013, p. 79(at History of the U-shaped line)
  10. Brown, Peter J. (8 ธันวาคม 2009). "Calculated ambiguity in the South China Sea". Asia Times. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ มกราคม 5, 2010. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 18, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. Euan Graham. "China's New Map: Just Another Dash?". RUSI. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 กันยายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. "Limits in the Seas" (PDF). Office of Ocean and Polar Affairs, U.S. Department of State. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2020. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. "New ten-dashed line map revealed China's ambition". 19 กรกฎาคม 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. 1 2 "The South China Sea Arbitration Award of 12 July 2016" (PDF). Permanent Court of Arbitration. Permanent Court of Arbitration. 12 กรกฎาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2021-03-13. สืบค้นเมื่อ 2021-04-17.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. PCA Award, Section V(F)(d)(264, 266, 267), p. 113.[14]
  16. PCA Award, Section V(F)(d)(278), p. 117.[14]
  17. "PCA Press Release: The South China Sea Arbitration (The Republic of the Philippines v. The People's Republic of China) | PCA-CPA". pca-cpa.org. สืบค้นเมื่อ 12 กรกฎาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. "South China Sea: Tribunal backs case against China brought by Philippines". BBC News. 12 กรกฎาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. "Taiwan-controlled Taiping Island is a rock, says international court in South China Sea ruling". South China Morning Post. 12 กรกฎาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 13 กรกฎาคม 2016. {{cite news}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)