เมล์นรก หมวยยกล้อ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เมล์นรก หมวยยกล้อ
Mailnarok poster.jpg
กำกับกิตติกร เลียวศิริกุล
เขียนบทกิตติกร เลียวศิริกุล
อำนวยการสร้างจันทิมา เลียวศิริกุล
กิตติกร เลียวศิริกุล
นักแสดงนำอุดม แต้พานิช
เกียรติ กิจเจริญ
สุเทพ โพธิ์งาม
เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์
ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์
อริศรา วงษ์ชาลี
อชิตะ ธนาศาสตนันท์
ธีระธร สิริพันธุ์วราภรณ์
คมสัน นันทจิต
อดิเรก วัฏลีลา
พิมพ์ชนก พลบูรณ์
กำกับภาพธรรมเจริญ พรหมพันธุ์
ตัดต่อPannapan Songkham
ผู้จัดจำหน่ายอาร์เอสฟิล์ม
วันฉาย12 เมษายน พ.ศ. 2550
ความยาว90 นาที
ประเทศไทย
ภาษาไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน

เมล์นรก หมวยยกล้อ (ชื่อภาษาอังกฤษ: Bus Lane) ออกฉายเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2550 กำกับและเขียนบทโดย กิตติกร เลียวศิริกุล นำแสดงโดย อุดม แต้พานิช, สุเทพ โพธิ์งาม, เกียรติ กิจเจริญ, อริศรา วงษ์ชาลี, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์, ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์, อชิตะ ธนาศาสตนันท์, ธีระธร สิริพันธุ์วราภรณ์, คมสัน นันทจิต, พิมพ์ชนก พลบูรณ์, อดิเรก วัฏลีลา (นักแสดงรับเชิญ)

เนื้อเรื่อง[แก้]

ในวันสงกรานต์ โก๋ (อุดม แต้พานิช) กระเป๋ารถเมล์สาย 39 (สนามหลวง-รังสิต) ยังต้องมาทำงาน ซ้ำยังต้องจับคู่ไปกับคนขับขี้บ่นที่ไม่ชอบหน้ากันอย่าง เฮียหลา (สุเทพ โพธิ์งาม) ด้วย เฮียหลานั้นบ่นได้ทุกเรื่องไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องการเมืองหรือสังคม ซึ่งโก๋เองก็ปากร้ายไม่แพ้กัน และยิ่งมาเมื่อต้องมาขับรถในวันสงกรานต์ที่มีคนเล่นสาดน้ำกันข้างถนนด้วยแล้ว ระหว่างขณะที่ยามทรัพย์ (เกียรติ กิจเจริญ) เตือนเด็กที่เป็นผู้โดยสารให้เลิกโวยวายเฮียหลาแหกปากออกไปข้างนอกรถเฮียหลายิ่งหงุดหงิดใหญ่ จนกระทั่งเฮียหลาถูกสาดน้ำเข้าให้โดยรถกระบะคันหนึ่ง เฮียหลาขับรถไปตามเพื่อนของทรัพย์หน้าธกส.แล้วยังจอดไม่ได้ ยามทรัพย์เลยไม่ได้ลงในรอบแรก เฮียหลาก็เลยต้องขับไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจอที่จอดแถวป้อมตำรวจ เมื่อถึงป้ายแถวป้อมตำรวจแล้ว จะเอาเรื่องเพื่อฝ่าฝืนการจอดให้ผู้โดยสาร เลยทำให้ ยามคนหนึ่งชื่อทรัพย์ (เกียรติ กิจเจริญ) ที่นัดหมายกับเพื่อนจะลงรถเมล์เพื่อไปต่อรถเพื่อนกลับบ้านไปหาลูกสาวที่โคราช ไม่ได้ลงป้ายในป้ายข้างป้อมตำรวจ เลยโมโหสติแตกหยิบปืนขึ้นมาขู่ให้ขับไปเรื่อย ๆ

ทำให้ผู้โดยสารที่มีอยู่บนรถขณะนั้นอีก 7 คน ซึ่งประกอบไปด้วย หมอกายภาพบำบัดสาว (อริศรา วงษ์ชาลี) ที่แต่งตัวค่อนข้างโป๊แต่พูดเสียงเหน่อ เลยถูกแม่ค้าปากร้าย (เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์) ว่าอยู่บ่อย ๆ ว่าเป็นหมอนวด หนุ่มใส่แว่นรูปร่างใหญ่ (คมสัน นันทจิต) ติ๊ก สาวท้องใหญ่ใกล้คลอด (ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์) ที่ทะเลาะกับสามี เฮียซ้ง (ธีระธร สิริพันธุ์วราภรณ์) อยู่ตลอดเวลา สวย สาวสวยหน้าตาดีซึ่งกำลังปวดท้องอย่างเต็มที่ (อชิตะ ธนาศาสตนันท์) ซึ่งมากับเพื่อนทอมบอย (อัญชนา เพ็ชร์จินดา) ตกอกตกใจ ผู้โดยสารที่จู่ ๆ ก็ตกเป็นตัวประกันโดยฝีมือเฮียหลา

ขณะเดียวกัน หมวย (พิมพ์ชนก พลบูรณ์) แฟนสาวของโก๋ ที่กำลังใจจดใจจ่อรอให้โก๋มาพบกับพ่อแม่ของตน (รับบทพ่อโดย อดิเรก วัฏลีลา) แต่โก๋ก็ไม่มาซักที เลยต้องโทรศัพท์มาตามอยู่ตลอด จนในที่สุดต้องบอกว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์

รถเมล์ยังคงวิ่งไปเรื่อย ๆ โดยที่ทรัพย์เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไปทำไม และจะไปลงเอยที่ไหน เพราะถูกตำรวจตามตลอด จนท้ายที่สุด ขณะที่กำลังแย่งปืนกันอยู่นั้น ยามทรัพย์ก็ห้ามคนที่แย่งปืนยามเพราะเป็นหน้าที่ยามโดยเฉพาะ จากนั้นปืนก็เกิดลั่นไปโดนเฮียหลาเพราะพลาดไปให้เฮียหลาเลิกฝ่าฝืน รถก็เลยไม่มีคนขับ โก๋จึงต้องรับภาระมาขับรถให้จนถึงปั๊ม แต่ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงได้ด้วยดี เพราะโก๋ที่ขอให้ทุกคนให้อภัยยามทรัพย์ และเกลี้ยกล่อมยามทรัพย์เพื่อห้ามเอาผู้โดยสารมาเป็นตัวประกันรอบที่2โดยฝีมือยามทรัพย์ สุดท้าย ยามทรัพย์จึงไล่ผู้โดยสารลงรถที่ปั๊มและโยนปืนทิ้งไปในระหว่างทาง เฮียหลาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล โก๋ อาสาขับรถส่งยามทรัพย์ให้ถึงบ้านที่โคราชด้วย และโก๋ก็ได้พบกับหมวยอีกครั้งหนึ่ง

คำวิจารณ์[แก้]

เมล์นรก หมวยกล้อ เป็นภาพยนตร์ตลกของบริษัทอาร์.เอส.ฟิล์ม ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2550 ซึ่งตรงกับเทศกาลสงกรานต์เหมือนกับเนื้อเรื่องพอดี ได้รับการวิจารณ์ว่ามีมุขตลกตลอดทั้งเรื่อง แม้จะมีคำหยาบปนอยู่ตลอดก็ตาม แม้เป็นมุขตลกที่ไม่ถึงกับตลกจนน้ำตาเล็ด แต่ก็สามารถดูแก้ขัดไปได้ และแม้จะเป็นภาพยนตร์ตลกแต่ก็เป็นเรียลลิตี้ไปในตัวด้วย เพราะฉากเกือบทั้งเรื่องอยู่บนรถเมล์

นักแสดงแสดงได้ดีทุกคน[ต้องการอ้างอิง] เพียงแต่ว่าตอนจบจบได้ค่อนข้างรวบรัดและเร็วเกินไป ภาพยนตร์ไม่ได้เป็นเพียงภาพยนตร์ตลกธรรมดา ๆ เท่านั้น แต่ยังมีข้อคิดให้ได้คิด ซึ่งบางคนวิจารณ์ว่าเป็นการเสียดสีสังคมและการเมืองในขณะนั้น[ใครกล่าว?]

ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิงประจำปี พ.ศ. 2550 ถึง 8 รางวัล รวมทั้งรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย แต่ไม่ได้รับเลยแม้สักรางวัลเดียว

ได้รับการฉายทางโทรทัศน์ทางช่อง 3 ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2553 และวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]