ข้ามไปเนื้อหา

เมลานี มาร์ติเนซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เมลานี มาร์ติเนซ
เมลานี มาร์ติเนซ แสดงในแอตแลนตาใน K-12 Tour ของเธอ
เกิดเมลานี อเดล มาร์ติเนซ
(1995-04-28) 28 เมษายน ค.ศ. 1995 (31 ปี)
นครนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ
  • นักร้อง
  • นักแต่งเพลง
ปีปฏิบัติงาน2012–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง
เครื่องดนตรี
  • ร้องนำ
  • กีตาร์
ค่ายเพลงแอตแลนติกเรเคิดส์
เว็บไซต์เว็บไซต์ทางการ
ลายมือชื่อ

เมลานี อเดล มาร์ติเนซ ( อังกฤษ : Melanie Adele Martinez ) (เกิด 28 เมษายน 1995) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มาร์ติเนซเกิดในย่านแอสโตเรียและเติบโตในย่านบอลด์วินของรัฐนิวยอร์ก เริ่มมีชื่อเสียงในปี 2012 หลังจากปรากฏตัวในเดอะวอยซ์ ซีซั่น 3 หลังจากการประกวด เธอได้เซ็นสัญญากับแอตแลนติกเรเคิดส์และปล่อยซิงเกิลเปิดตัวของเธอที่มีชื่อว่า "ดอลล์เฮาส์" ตามด้วยอีพีเปิดตัวในชื่อเดียวกัน (2014) [1]

ต่อมามาร์ติเนซได้ออกสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดแรกของเธอที่มีชื่อว่า Cry Baby (2015) ซึ่งได้รับการรับรองดับเบิลแพลตตินัมโดย สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (อาร์ไอเอเอ)[2] อัลบั้มนี้มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จมากมายอาทิ "Pity Party", "Soap" และ "Mrs. Potato Head" [3][4][5] มาร์ติเนซออกสตูดิโออัลบั้มเต็มอีก 2 อัลบั้มคือ K–12 (2019) และ Portals (2023) ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2019 และ 31 มีนาคม 2023 ตามลำดับ

ประวัติ

[แก้]

มาร์ติเนซเติบโตขึ้นมาใน "ครอบครัวลาตินแบบดั้งเดิม" ซึ่งเธอรู้สึกอับอายที่ต้องพูดถึงเรื่องเพศของเธอ และรู้สึกราวกับว่าเธอจะไม่ได้รับการยอมรับหากเธอออกมาเป็น ไบเซ็กชวล เธอบอกว่าตอนนี้ครอบครัวของเธอยอมรับเรื่องเพศของเธออย่างเต็มที่แล้ว[6]

อาชีพ

[แก้]

2012–2014:ก้าวไกลในThe Voice และ Dollhouse

[แก้]

ในปี 2012 ระหว่างเรียนมัธยมปลาย มาร์ติเนซได้เข้าร่วมใน MSG Varsity Talent Show ซึ่งเป็นการแข่งขันความสามารถทางโทรทัศน์ เธอร้องเพลง "Money (That's What I Want)" ของวงเดอะบีเทิลส์โดย Barrett Strong และ "Shake Me, Wake Me (When It's Over)" โดย Four Tops เธอตกรอบในรอบที่สอง.[7]

รายชื่อผลงาน

[แก้]

สตูดิโออัลบั้ม

ทัวร์

[แก้]

หัวข้อข่าว

สนับสนุน

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Melanie Martinez' "Dollhouse" Earns Platinum Certification In The US". Headline Planet (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ธันวาคม 5, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Melanie Martinez Delivers A Twisted Sequel To "Dollhouse": Catch Up with the Family From Hell In "Sippy Cup"". Idolator.com. กรกฎาคม 30, 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Melanie Martinez' "Sippy Cup", "Mad Hatter", "Cry Baby" "Mrs. Potato Head" Certified Gold In US". Headline Planet (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สิงหาคม 1, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Melanie Martinez' "Pacify Her" Receives Gold Certification In United States". Headline Planet (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). กันยายน 27, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Melanie Martinez' "Soap" Earns Gold Certification In US". Headline Planet (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เมษายน 6, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ iarchive/s/instagram/BozkI0jFk4W "Melanie Martinez บน Instagram: "สุขสันต์วันชาติออกมา!🌈💗 ทุกๆ วันฉันได้รับ DM จากเด็ก ๆ ที่มีประสบการณ์คล้ายกันกับ ฉันโตขึ้นมา ใช้ชีวิตแบบเดิมๆ..."". Instagram. ตุลาคม 11, 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 26, 2021. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019. {{cite web}}: ข้ามพารามิเตอร์ |ภาษา= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้); ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Melanie Adele Martinez (eliminated, Round 2)". MSG Varsity. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 22, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]